Αγωνία και λαχτάρα για να φτάσεις(μιλάω πάντα για την ιδιαίτερη μου πατρίδα,την Χιμάρα),
πολύωρο ταξίδι με το ερωτιματικό πόσο θα περιμένούμε στην Κακαβιά...
Με το που φτάνεις ωραίες παραλίες,πολύς κόσμος από παντού..φέτος έτυχε να γνωρίσω
και ένα ζευγάρι από την Αυστρια...
Η άλλη πτυχή είναι πιο δυσάρεστη , σκουπίδια παντού και άτσαλα ριγμένα
άλλα και εδώ υπήρχαν οι καλές εκπλήξεις..παιδία χιμαριώτες είχαν αναλάβει με προσωπική πρωτοβουλία
τον καθαρισμό των παραλιών και όντος ήταν πολύ καλύτερες άπο πέρισυ...Μπράβο παιδιά..
Ητάν έντονη η παρουσία των νέων μας στον τόπο τους με την συμμετοχή τους στις γιορτές,στα πανηγύρια,εχθές ειδικά
στην γιορτή του Αγίου του τόπου μας,του Πάτρο Κόσμα...
Κρατάω τα λόγια του Μητροπολίτη Αργυροκάστρου κ.κ.Δημήτριου που τίμησε με την παρουσία του την γιορτή μας
και κλείνω αυτές τις διακοπές <<μην ξεχνάτε τον τόπο σας παιδιά μου,
σας χρειάζεται όσο ποτέ>>...
Στην επισροφή η Κακαβιά μας ξαναυπενθύμησε το μεγαλείο της με της μεγάλες ουρές και τους αστυνομικούς να
τρώνε άμερυμνοι τα σουβλάκια τους
