Ποσο ακομα??
Παιδια γεια σας..Διαβαζω καιρο το forum και ηθελα και εγω να εκθεσω το προβλημα μου..Περυσι τον αυγουστο πηρα το πτυχιο μου στην Ιατρικη Αθηνας.Εκανα 2 χρονια σουηδικα και περιμενα πως κ πως να φυγω για ειδικοτητα εξω..εδω ξεκινω ειδικοτητα 2014..Ειχα την ηλιθια εντυπωση πως με την ΕΔΤΟ ειμαι Οκ..και τοτε (Μαρτιο) ηρθε ο κεραυνος οταν πηγα στη σουηδικη πρεσβεια..Πηγα στο υπουργειο για να προσκομισω καποια επιπροσθετα δικαιολογητικα και πραγματικα ο κυριος που επιμελειται το φακελο μου με βοηθησε προθυμα..(Ειναι γνωστο ο,τι στο ελληνικο δημοσιο για να παει ενας φακελος απο τον ενα οροφο στον αλλο θελει ενα μηνα τουλαχιστον..).Κερδισα ετσι καποιο χρονο..Προσφατα τηλεφωνησε και ειπε πως ο φακελος ειναι στον υπουργο..Μαλλον για υπογραφη..Δεν ξερω πως εχει η διαδικασια ακριβως..Ξερει κανεις τι ακολουθει μετα?Η συνεντευξη τωρα γινεται?Πως μπορω εγω να επισπευσω τα πραγματα στο σημειο αυτο?
Χθες διαβασα την περιπτωση μιας κοπελας εδω στο forum με προβλημα συναφες..Λεγοταν caroline αλλα ηταν απο τον Μαρτιο του 2008 και δεν συμπληρωσε αν πηρε και ποτε την υπηκοοτητα..Πραγματικα τα εχω χαμενα..ο χρονος κυλα ανεκμεταλλευτος και εγω παραμενω εγκλωβισμενη..Ελπιζω καποιος να μπορει να με συμβουλευσει..Αισθανομαι οτι το μαρτυριο αυτο δε θα τελειωσει ποτε..απο τη μια αισθανομαι ευγνωμοσυνη γιατι η χωρα αυτη μου εδωσε τη δυνατοτητα να σπουδασω αλλα απο την αλλη νιωθω να ασφυκτιω..ειναι τοσο επωδυνο να βλεπεις τους αλλους να προοδευουν και εσυ να μενεις πισω..με το κλαμα τοσο καιρο δεν καταφερα κατι..Ελπιζω και με τη συνδρομη σας να βγω απο το αδιεξοδο..Ευχαριστω..
Χθες διαβασα την περιπτωση μιας κοπελας εδω στο forum με προβλημα συναφες..Λεγοταν caroline αλλα ηταν απο τον Μαρτιο του 2008 και δεν συμπληρωσε αν πηρε και ποτε την υπηκοοτητα..Πραγματικα τα εχω χαμενα..ο χρονος κυλα ανεκμεταλλευτος και εγω παραμενω εγκλωβισμενη..Ελπιζω καποιος να μπορει να με συμβουλευσει..Αισθανομαι οτι το μαρτυριο αυτο δε θα τελειωσει ποτε..απο τη μια αισθανομαι ευγνωμοσυνη γιατι η χωρα αυτη μου εδωσε τη δυνατοτητα να σπουδασω αλλα απο την αλλη νιωθω να ασφυκτιω..ειναι τοσο επωδυνο να βλεπεις τους αλλους να προοδευουν και εσυ να μενεις πισω..με το κλαμα τοσο καιρο δεν καταφερα κατι..Ελπιζω και με τη συνδρομη σας να βγω απο το αδιεξοδο..Ευχαριστω..