Παραμύθι Δίβατον
Δημοσιεύτηκε: 14:29 pm 07 09 2007Κατ’ αρχάς, η λέξη debate είναι Ελληνική και προέρχεται από το αρχαιοελληνικό δίβατον. Το δίβατο ήταν δυο εξέδρες, στις οποίες ανέβαιναν (έβαιναν, εξ’ ου και δίβατον) και αντιπαρέθεταν τις απόψεις τους, οι δυο αντίπαλοι πολιτικοί υποψήφιοι στην αρχαία Αθήνα.
Θα σας πω ένα παραμύθι.
Για μένα το χθεσινό ήταν de-bite αλλά τελικά δεν τσιμπάμε. Οι αρχη-πωλητές (και όχι αρχη-πολίτες) κράζανε σε νυν και υποψηφίους πελάτες να αγοράσουν τι όμως ; Ποιο είναι το προϊόν που πουλάνε ; Ο ψεύτικος εαυτός τους βέβαια (χμμμ δεν ξέρω αν τον προτιμώ από τον αληθινό τους εαυτό). Ποια είναι η υπηρεσία που πουλάνε ; Αντί για εκδούλεψη μάλλον δούλεμα.
Τελικά κάποιος κέρδισε χθες. Τα λαμόγια οι επικοινωνιολόγοι, που εδραιώσανε την θέση τους και δημιούργησαν μια επιπλέον αναγκαιότητα ύπαρξης τους.
Εγώ είδα δυο μαριονέτες μεγάλων πολιτικών κομμάτων, απλά ο ninja turtle σε πρασινάτσι δεν έκρυβε καλά τα νήματα, ενώ ο παπαστρούμφ σε blue marin κράταγε αγκαλιά το τόπι μην του το πάρουν άλλοι. Και στο τέλος βέβαια ακούσθηκε το κλασσικό «Δικό μου το τόπι, αν δεν με παίξετε το παίρνω και φεύγω» ή αλλιώς «Αν δεν με βγάλετε αυτοδύναμο, ξανακάνω εκλογές». Ούτε να τσαντιστείς δεν αξίζει.
Πάμε παρακάτω. Το πορτοκαλλάτσι CEO without tie ή αλλιώς το οργισμένο νιάτο (αναρχικοί όλου του κόσμου ενωθείτε και ψηφίστε με) έκανε και βλακ χιούμορ. Αλλά κλασσικός Ο.Φ.Α. (όπου φυσάει ο άνεμος). Η κοκκινοσκουφίτσα της παρέας μου θύμισε το «Έλα Αλέκα, πόσο ; χαχα». Αλλά και το «Save Αλέκα». Ο κυρ Γιώργης από την άλλη (σε blue black αυτός) κρατούσε χέρι χέρι τη γροθιά του που αυτοβούλως προσπαθούσε να τον χτυπήσει για να μην αυτοδημιουργίσει άλλο (Προτιμώ τον junior που λέει και κανένα στάνταρ στο στοίχημα). Πάντως αν η μικρή Αννούλα που «θα» τον ρωτούσε «τι χρειάζεται κάποιος για να γίνει prime- me-nisteri (sorry πορδυπουργός I mean) αν λέω αν ήταν αλβανίδα θα τις έδινε (τα) 3 (%) ελπίδα (πήδα πήδα πήδα μας). Και last but not least το παπάκι πάει στην ποταμιά. Μου θύμισε Λαζόπουλο, αι χάσου μυρμηγκάκι αρχικά αλλά μετά από ασκήσεις θάρρους no 666 σήκωσε τον σταυρό ψιλά, έβαλε άλλα 3 μαξιλάρια από κάτω και τέλος είπε την προσευχή του.
Σε 1 εβδομάδα θα λάμψει το ψέμα και θα ζήσουμε ένα άλλο παραμύθι.
Θα σας πω ένα παραμύθι.
Για μένα το χθεσινό ήταν de-bite αλλά τελικά δεν τσιμπάμε. Οι αρχη-πωλητές (και όχι αρχη-πολίτες) κράζανε σε νυν και υποψηφίους πελάτες να αγοράσουν τι όμως ; Ποιο είναι το προϊόν που πουλάνε ; Ο ψεύτικος εαυτός τους βέβαια (χμμμ δεν ξέρω αν τον προτιμώ από τον αληθινό τους εαυτό). Ποια είναι η υπηρεσία που πουλάνε ; Αντί για εκδούλεψη μάλλον δούλεμα.
Τελικά κάποιος κέρδισε χθες. Τα λαμόγια οι επικοινωνιολόγοι, που εδραιώσανε την θέση τους και δημιούργησαν μια επιπλέον αναγκαιότητα ύπαρξης τους.
Εγώ είδα δυο μαριονέτες μεγάλων πολιτικών κομμάτων, απλά ο ninja turtle σε πρασινάτσι δεν έκρυβε καλά τα νήματα, ενώ ο παπαστρούμφ σε blue marin κράταγε αγκαλιά το τόπι μην του το πάρουν άλλοι. Και στο τέλος βέβαια ακούσθηκε το κλασσικό «Δικό μου το τόπι, αν δεν με παίξετε το παίρνω και φεύγω» ή αλλιώς «Αν δεν με βγάλετε αυτοδύναμο, ξανακάνω εκλογές». Ούτε να τσαντιστείς δεν αξίζει.
Πάμε παρακάτω. Το πορτοκαλλάτσι CEO without tie ή αλλιώς το οργισμένο νιάτο (αναρχικοί όλου του κόσμου ενωθείτε και ψηφίστε με) έκανε και βλακ χιούμορ. Αλλά κλασσικός Ο.Φ.Α. (όπου φυσάει ο άνεμος). Η κοκκινοσκουφίτσα της παρέας μου θύμισε το «Έλα Αλέκα, πόσο ; χαχα». Αλλά και το «Save Αλέκα». Ο κυρ Γιώργης από την άλλη (σε blue black αυτός) κρατούσε χέρι χέρι τη γροθιά του που αυτοβούλως προσπαθούσε να τον χτυπήσει για να μην αυτοδημιουργίσει άλλο (Προτιμώ τον junior που λέει και κανένα στάνταρ στο στοίχημα). Πάντως αν η μικρή Αννούλα που «θα» τον ρωτούσε «τι χρειάζεται κάποιος για να γίνει prime- me-nisteri (sorry πορδυπουργός I mean) αν λέω αν ήταν αλβανίδα θα τις έδινε (τα) 3 (%) ελπίδα (πήδα πήδα πήδα μας). Και last but not least το παπάκι πάει στην ποταμιά. Μου θύμισε Λαζόπουλο, αι χάσου μυρμηγκάκι αρχικά αλλά μετά από ασκήσεις θάρρους no 666 σήκωσε τον σταυρό ψιλά, έβαλε άλλα 3 μαξιλάρια από κάτω και τέλος είπε την προσευχή του.
Σε 1 εβδομάδα θα λάμψει το ψέμα και θα ζήσουμε ένα άλλο παραμύθι.
