Iστορική αποχώρηση του Φιντέλ Κάστρο έπειτα από μισό αιώνα

[Αννη]

Έπειτα από σχεδόν μισό αιώνα στην εξουσία, ο Φιντέλ Κάστρο ανακοίνωσε την απόφασή του να μην επιστρέψει ξανά στην προεδρία της Κούβας με μήνυμά του στην εφημερίδα Granma, επίσημο όργανο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας.

«Προς τους αγαπητούς συμπατριώτες μου, οι οποίοι μου έδωσαν πρόσφατα την ανυπολόγιστη τιμή να με εκλέξουν μέλος του Κοινοβουλίου (...) απευθύνω μήνυμα ότι δεν θα θελήσω ούτε θα αποδεχτώ (...) το αξίωμα του προέδρου και του ανώτατου διοικητή», αναφέρει το μήνυμα του Κάστρο.

«Θα ήταν αντίθετο στη συνείδησή μου να αναλάμβανα ευθύνες που θα απαιτούσαν μετακινήσεις και ολοκληρωτική δέσμευση, κάτι το οποίο δεν είμαι, από βιολογικής πλευράς, σε θέση να προσφέρω.

»Προτεραιότητά μου ήταν να προετοιμάσω, ψυχολογικά και πολιτικά, τον λαό για την απουσία μου, μετά από τόσα χρόνια αγώνων. Δεν σας αποχαιρετώ. Θέλω απλώς να μάχομαι ως στρατιώτης της ιδεολογίας», αναφέρει ο Κάστρο επισημαίνοντας θα συνεχίσει να γράφει.

Ο 81χρονος Κάστρο είχε παραδώσει προσωρινά την εξουσία στον αδελφό του Ραούλ από την 1η Ιουλίου του 2006 όταν υπεβλήθη σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση στο έντερο.

Από τότε ο Φιντέλ Κάστρο δεν είχε εμφανιστεί δημοσίως και τον περασμένο Δεκέμβριο είχε αφήσει να εννοηθεί ότι σκέφτεται το ενδεχόμενο να αποχωρήσει.

Ο Ραούλ Κάστρο αναμένεται να οριστεί από την κουβανική Εθνοσυνέλευση ως διάδοχος του Φιντέλ.

Με την παραίτηση του Κάστρο κλείνει ένα κεφάλαιο της ιστορίας του 20ού αιώνα. Πρόκειται για τον ηγέτη που δημιούργησε και διατήρησε, παρά τις προσπάθειες δέκα Αμερικανών προέδρων, ένα κομμουνιστικό κράτος στο κατώφλι των ΗΠΑ. Για τόσο πολύ μάλιστα ώστε τα τρία τέταρτα των Κουβανών να μην έχουν γνωρίσει άλλο ηγέτη.

Ο Κάστρο ανέλαβε την εξουσία το 1959 έπειτα από την είσοδο των «στρατιωτών της Eπανάστασης» στην Αβάνα και την ανατροπή της δικτατορίας του Φουλχένσιο Μπατίστα.

Αρχικά κυβέρνησε ως πρωθυπουργός και στη συνέχεια, ως γγ του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, συγκέντρωσε στο πρόσωπό του τα αξιώματα του προέδρου του κράτους και του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων.

Στο πέρασμα των χρόνων απεδείχθη «εφιάλτης» ενός ολόκληρου συστήματος, επιβιώνοντας της απόβασης στον Κόλπο των Χοίρων, δολοφονικών αποπειρών, του πιο μακροχρόνιου εμπορικού εμπάργκο της Ουάσινγκτον και της πτώσης της Σοβιετικής Ένωσης.

Ως χαρισματικός ηγέτης ο Φιντέλ Κάστρο προκάλεσε τα πιο αντίθετα συναισθήματα: το μίσος των αντιπάλων του, που τον θεωρούσαν σύμβολο ολοκληρωτικής εξουσίας, και τη λατρεία εντός και εκτός της Κούβας, ιδιαίτερα μάλιστα στον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο.

Newsroom ΔΟΛ

[Never Surrender]

[Moira]

Φιντέλ Κάστρο: Ο μακροβιότερος ηγέτης του πλανήτη
Ο Φιντέλ Κάστρο είναι μια από τις ηγετικές φυσιογνωμίες του 20ου αιώνα στη Λατινική Αμερική



Αποτέλεσε αντικείμενο θαυμασμού, αλλά και έντονης κριτικής στη διάρκεια της μισού αιώνα περίπου προεδρίας του, κατά την οποία κυβέρνησε με σιδηρά πυγμή την Κούβα. Οι Κουβανοί τον αποκαλούν απλώς «Φιντέλ». Το 70% εξ αυτών έχει γεννηθεί μετά το 1959 και δεν έχει γνωρίσει άλλον ηγέτη.

Επέζησε της υπό την CIA υποστηριζόμενης επέμβασης στον Κόλπο των Χοίρων και από 638-όπως ο ίδιος υποστηρίζει- απόπειρες κατά της ζωής του, του πολυετούς εμπορικού εμπάργκο από τις Η.Π.Α και της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ενωσης που επί τρεις δεκαετίες προμήθευε την Κούβα με σχεδόν τα πάντα- από όπλα και πετρέλαιο έως βούτυρο.

Ακολουθούν οι πιο σημαντικοί «σταθμοί» στη ζωή του.

- 1926. Γιός Ισπανού μετανάστη, ο Φιντέλ γεννιέται στην πόλη της ανατολικής Κούβας, Μπιράν, στις 13 Αυγούστου

- 1945. Εγγράφεται στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας, απ΄όπου αποφοιτά το 1950 με πτυχίο Νομικής

- 1948. Παντρεύεται την Μίρτα Ντιάζ-Μπαλάρτ. Το 1949 αποκτούν έναν γιό, τον Φιντελίτο και το 1954 χωρίζουν

- 1953. Εντάσσεται στο ενεργό αντιστασιακό κίνημα. Κατά την επίθεση εναντίον στρατώνων στο Σαντιάγκο της Κούβας, συλλαμβάνεται και φυλακίζεται με ποινή 15ετούς κάθειρξης.

- 1956. Αμνηστεύεται και πηγαίνει στο Μεξικό, όπου οργανώνει ένοπλο αγώνα. Το Δεκέμβριο του 1956 επιστρέφει στην Κούβα με μικρή στρατιωτική δύναμη.

-1956 - 1959. Ηγείται του ένοπλου αγώνα εναντίον του Μπατίστα μέχρι την ανατροπή του

- 1959-76. Διατελεί πρωθυπουργός

- 1963. Επισκέπτεται για πρώτη φορά τη Σοβιετική Ενωση.


- 1963-1965. Γίνεται Πρώτος Γραμματέας του Ενωμένου Κόμματος της Σοσιαλιστικής Επανάστασης (Partido Unido De La Revolucion Socialista)

Από το 1965 διατελεί γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος, ενώ από το 1976 μέλος του ΠΓ του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Από το 1976, αρχηγός κράτους, Πρόεδρος του Συμβουλίου του Κράτους και Πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών

- 1986 Σταματάει να καπνίζει τα χαρακτηριστικά πούρα Αβάνας

- 1990. Με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, και μαζί με αυτό της σοβιετικής οικονομικής βοήθειας, ο Κάστρο ανακοινώνει ένα έκτακτο οικονομικό πρόγραμμα.

-1991. Επανεκλέγεται Γενικός Γραμματέας του ΚΚΚ, κατά τη διάρκεια των εργασιών του 4ου Συνεδρίου του Κόμματος.

- 1992. Τίθεται επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου Αμυνας. Την ίδια χρονιά, ταξιδεύει στην Ισπανία, στην πρώτη του επίσκεψη σε δυτικοευρωπαϊκή χώρα


- 1993. Εκλέγεται βουλευτής στις πρώτες, άμεσες μονοκομματικές εκλογές στη χώρα, στις οποίες ο αριθμός των υποψήφιων βουλευτών αντιστοιχεί ακριβώς σε αυτόν των κοινοβουλευτικών εδρών

- 1996. Επισκέπτεται τον Πάπα Ιωάννη τον ΄Β στο Βατικανό

- 1998. Επανεκλέγεται από τη Βουλή αρχηγός του κράτους για πέντε χρόνια. Την ίδια χρονιά, ο Ποντίφηκας επισκέπτεται τον Κάστρο στην Αβάνα ζητώντας του να «ανοίξει τις πόρτες της Κούβας προς τον έξω κόσμο».

- 1999. Γάλλος δικηγόρος, που εκπροσωπεί δύο καταδικασθέντες διαννοούμενους στην Κούβα και την κόρη νεός εκτελεσθέντος συνταγματάρχη, καταθέτει τρεις μηνύσεις εναντίον του- δύο για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας» και μια για «ανάμειξη σε διεθνές λαθρεμπόριο ναρκωτικών».

- 2001. Λιποθυμάει στη διάρκεια δημόσιας ομιλίας του στην Αβάνα


- 2004. Πέφτει στην πόλη της Σάντα Κλάρα με αποτέλεσμα να υποστεί κάταγμα στο γόνατο και να τραυματιστεί στον ώμο. Χρησιμοποιεί αναπηρικό καροτσάκι. Την ίδια χρονιά, απαγορεύει την εμπορική χρήση των αμερικανικών δολαρίων. Η Κούβα διακόπτει επ΄αόριστον τις διπλωματικές της σχέσεις με τον Παναμά μετά την αμνηστία που δίνει η απερχόμενη πρόεδρος Μισκόσο σε τέσσερις Κουβανούς που κατηγορούνται για συνωμοσία με σκοπό τη δολοφονία του.

- 2006. Μεταβιβάζει προσωρινά την εξουσία στον αδελφό του, υπουργό Αμυνας, Ραούλ, αφού υποβάλλεται σε χειρουργική επέμβαση στο έντερο. Η τελευταία δημόσια εμφάνισή του πραγματοποιείται στις 26 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς.

- 2007. Αναφέρεται για πρώτη φορά, μέσω άρθρου του, στην περιπέτεια της υγείας του. Αποκαλύπτει ότι υποβλήθηκε «σε σειρά επεμβάσεων» και ότι η υγεία του βελτιώνεται.

- Φεβρουάριος 2008. Ανακοινώνει ότι εγκαταλείπει την εξουσία

[Moira]

Στο καλό Φιντέλ, αλλά να μη μας γράφεις

Η εξάντληση του Φιντέλ Κάστρο δεν προκάλεσε έκπληξη. Οταν η σύντροφος του Τσε Γκεβάρα είχε κάνει στον Κουβανό ηγέτη μια ερώτηση αναφορικά με την παγκόσμια οικονομία, ο τελευταίος της έδωσε μια απάντηση που ξεπέρασε σε διάρκεια τις τέσσερις ώρες. Το ίδιο μεγάλη ήταν η διάρκεια των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών του διαγγελμάτων. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, την ημέρα που αποσύρθηκε να είπε στη σύζυγό του: «Αρκετά είπα για μένα, πες μου τώρα τα νέα σου». Ανεξάρτητα, πάντως, απ’ ό,τι πιστεύει οποιοσδήποτε για την προσωπικότητα Κάστρο, πρόκειται για έναν ηγέτη ο οποίος άντεξε σαράντα εννέα ολόκληρα χρόνια επίσημου αμερικανικού μίσους. Εξ ου, άλλωστε, και θεωρείται λαϊκός ήρωας για τόσους ανθρώπους. Ο διάδοχος του Κάστρο μπορεί να επιτρέψει ξένες επενδύσεις στην Κούβα, αλλά η κατεύθυνση της χώρας θα αποφασιστεί από μια κλειστή ελίτ.

[violeta]

Κάστρο στην «Ε»: «Η Ελλάδα ομορφαίνει τον πλανήτη»


Της ΛΕΝΑΣ ΠΑΓΩΝΗ


«Θα φύγω μόνον την ημέρα που η αμερικανική αυτοκρατορία θα πάψει να απειλεί την Κούβα. Τότε θα έχω χρόνο για ψάρεμα και ψυχαγωγία...» είχε πει ο Φιντέλ Κάστρο στον Αμερικανό σκηνοθέτη Ολιβερ Στόουν, που τον είχε ρωτήσει εάν μετά από σχεδόν μισό αιώνα στην εξουσία σκοπεύει να αποχωρήσει.



«Δεν αισθάνομαι ισόβιος ηγέτης, αλλά πνευματικός πατέρας των Κουβανών». Αυτά, πριν από λίγα χρόνια, λόγια που τώρα ξανάρχονται στην επικαιρότητα με την απόφαση του άρρωστου, πια, 81χρονου Φιντέλ να παραιτηθεί από την προεδρία.

«Ε, λοιπόν, η Κούβα είναι η πιο ελεύθερη χώρα του κόσμου...» μας είχε πει με το αγέρωχο ύφος του ο Φιντέλ Κάστρο.

- Πώς το λέτε αυτό;

«Ε, δεν είναι ακριβώς έτσι... Να, γιατί: Κάθε πρωί που ξυπνάω κι εγώ κι ο κάθε πολίτης αυτής της όμορφης χώρας με τον πεισματάρικο και περήφανο λαό, κοιτάμε απέναντι το Μαϊάμι που είναι τόσο κοντά και φαίνεται καθαρά, και λέμε στην Αμερική χωρίς να μας φοβίζει τίποτα: «Δεν πάτε να... πνιγείτε!» Ποιος άλλος στον πλανήτη μπορεί να το πει, δίχως να νοιάζεται...».

«Αγαπώ τους Ελληνες»

Ετσι γνωρίσαμε τον Φιντέλ. Πανύψηλο, αγέρωχο, με την πράσινη στρατιωτική του στολή, τη μακριά γκρίζα, πια, γενειάδα του, το απίστευτα διεισδυτικό βλέμμα του.

Πριν από τέσσερα χρόνια, Ιανουάριος του 2004, στην Αβάνα, στην επίσημη υποδοχή του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, στα θυρανοίξια του ορθόδοξου ιερού ναού του Αγίου Νικολάου, αρμονικά ενταγμένου στην εκπληκτικής αρχιτεκτονικής παλιά πόλη της Αβάνας.

Κι εκείνος όρθιος, μοναχικός, ένα σύμβολο που αντιστέκεται στον αμερικανικό αποκλεισμό. Σύμβολο που ναι, έχει και τη σκοτεινή πλευρά του...

- Σας θέλουμε πολύ να έρθετε στην Ελλάδα. Μήπως στους Ολυμπιακούς Αγώνες;

«Γιατί; Για να αγωνιστώ κι εκεί;» είπε γελώντας κι εξήγησε πως αν και θα το ήθελε, δυστυχώς δεν είχε προσκληθεί.

«Η Ελλάδα ομορφαίνει τον πλανήτη»... συνέχισε και μίλησε έτσι, ξαφνικά, για την κλασική αρχαιότητα, τη Μάχη των Θερμοπυλών, το Βυζάντιο, το Αγιον Ορος. Διαβάζει και όλο θέλει να μαθαίνει.

Του μιλούσαμε αγγλικά. Κι απαντούσε στα ισπανικά, τα οποία μετέφραζε δίπλα του μια κυρία.

Ενας ζωντανός θρύλος, ένας επαναστάτης, όρθιος σαν κυπαρίσσι, μας είχε κόψει την ανάσα όταν μας αγκάλιασε και μας φίλησε. «Ο ρομαντικός αυτός αντάρτης, γενναίος Ρομπέν των Δασών, που μπήκε νικητής στην Αβάνα τον Γενάρη του '59, με ένα περιστέρι στον ώμο, μαζί με τον Τσε», όπως τον είχε περιγράψει στους «New York Times» ο ανταποκριτής τους στη Λατινική Αμερική Χ.Λ. Μάθιους.

«Θα δικαιωθώ»

«Η Ιστορία θα με δικαιώσει...» είχε πει κάποτε και τα λόγια του κυκλοφόρησαν σ' όλον τον κόσμο, μαζί βέβαια με τις κατηγορίες για την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κούβα.

«Η επανάστασή μας είναι τόσο κουβανέζικη όσο και η μουσική και ο ερωτικός χορός μας», απαντούσε στις βολές.

-Τι λέτε για την Ε.Ε., που σας επέβαλε ιδιότυπο εμπάργκο με αφορμή τις πρόσφατες (τότε) εκτελέσεις αντιφρονούντων;

«Η Ευρωπαϊκή Ενωση καλά θα κάνει να κοιτάξει τη δουλειά της. Να μη στηρίζει επιθετικούς πολέμους στον κόσμο».

«Ε λοιπόν, δύο μεγάλα όνειρα είχα στη δημοσιογραφία, όταν ξεκινούσα», είχα γράψει τότε στην ανταπόκρισή μου, στην «Ελευθεροτυπία». Να γνωρίσω από κοντά τον Ν. Μαντέλα και τον Φ. Κάστρο. Τα πραγματοποίησα και τα δύο. Ανατρέποντας τη θεωρία τους μεγάλους μύθους να μην τους γνωρίζουμε από κοντά. Γιατί; Διότι απομυθοποιούνται. Και στις δύο περιπτώσεις συνέβη το αντίθετο.




ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 21/02/2008
YΓ: LOS REVOLUTIONARIOOOOOS

[priest 2]