Στίχοι που έμειναν στην ιστορία...

[Γιάννης]

[ilias]

Living for Tomorrow
by Scorpions

Music :Rudolf Schenker

Lyrics:Klaus Meine





I'm still living for tomorrow

I'm living for today


Let's make this world

A better place to live

Stop to take

Start to give



Love's got the power

To get it done

To stop the pain

Of a killing gun



And even if you say

We're gonna die today

I'm still living for tomorrow

I'm living for today

Cause love will find a way my friend

Whatever it will take



I'm still living for tomorrow

I'm living for today

Why don't we try today my friend

To make this world a better place



Let's make this life

A better life to live

Stop to hate

Learn to forgive



Evil power can kill

The human race

If we give life

A human face (a human face)



And even if you say

We're gonna die today

I'm still living for tomorrow

I'm living for today

Cause love will find a way my friend

Whatever it will take



I'm still living for tomorrow

I'm living for today

Why don't we try today my friend

To make this world a better place (a better place)



And even if you say

We're gonna die today

I'm still living for tomorrow

I'm living for today

Cause love will find a way my friend

Whatever it will take



I'm still living for tomorrow

I'm living for today

Why don't we try today my friend

To make this world a better place



I'm still living for tomorrow

[ilias]

Γιάννης Μηλιώκας - Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες


Λένε πως είμαι γκαντέμης
Παλιοκουμούνι, ανάρχας
Χωρίς αιτία φρικάρω
Κι άλλα πολλά εμπριμέ

Πιάσαν τα πόστα κοθώνια
Όλα τα ξέρουν, ξεράδια
Κι ήρθαν λέει να μας σώσουν,
Που να μην σώσουνε ποτέ

refrain:
Να δεις που κάποτε
Θα μας πούνε και μαλάκες
Να δεις που κάποτε
Θα μας πούνε και χαζούς
(2x)

Μου 'ρχεται ρεύμα τριάντα
Του τηλεφώνου σαράντα
Νερό και νοίκι εξήντα
Και τα κοινόχρηστα δεκαεφτά

Γύρω σαΐνια κανάγιες
Τρώνε με δέκα μασέλες
Θέλουν βρεμένη σανίδα
Και τους φερόμαστε κι ευγενικά

refrain

Κάνω εξετάσεις για κοίλη
Όσοι γιατροί, τόσες γνώμες
Γρίπη συκώτι στομάχι
Πάω στο ΙΚΑ με βρίσκουν καλά

Άστα να πάνε στο διάολο
Κάθε καρέκλα και χάχας
Όλα πηγαίνουν στο φούντο
Κι αυτοί εκεί τη λιλής το χαβά

refrain
(2x)

[ilias]

Κακοσάλεσι

Στίχοι: Γιάννης Μηλιώκας
Μουσική: Γιάννης Μηλιώκας
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Μηλιώκας

Δεν ξαναβόσκω άλλες βουβάλες, δεν θέλω μήτε να τις δω

Με μπίζνες έμπλεξα μεγάλες και στην Αθήνα κατοικώ
Εδώ ό,τι θέλεις κάνεις και κανένα δε ρωτάς
στο χωριό για να φιλήσεις, νιώθεις σαν κλεφτοκοτάς

Στο σπίτ' στο Κακοσάλεσ' δεν ματαξαναγυρνώ

Στάνες και βουβάλες να γίνουν όλα ρημαδιό
Με πουλήσαν παραμύθι, θα τα βρω μπαστούνια δήθεν
Παραλίγο να πιστέψω τον κουμπάρο τον ξεφτίλα

Λα λα λα... ] 2x

Ξένοιασα απ' τους μπελάδες, του χωριού τα προξενιά
Τώρα μ' όποιαν θέλω μένω κι αν δε θέλω λέω γειά
Με κομπίνες και τερτίπια κονομάω ποσοστά
και θα πάρω πέντε σπίτια στην Ακρόπολη μπροστά

Στο σπίτ' στο Κακοσάλεσ'...

Τα σκουπίδια στα σακούλια μου μυρίζουν γιασεμιά
και το νέφος στην Ομόνοια μια κολόνια γαλλικιά
Πέταξα και το ταγάρι, μη μάς πάρουνε χαμπάρ'
κι όλα του χωριού τα βίτσια, την τραγιάσκα και τη γκλίτσα

[ilias]

Ο Μανωλιός

Στίχοι: Γιάννης Μηλιώκας
Μουσική: Δημήτρης Μητσοτάκης
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Μηλιώκας

Το Μανωλιό το βάλανε σ' ένα καράβι μούτσο
έλα, έλα, σ' ένα καράβι μούτσο
και βγήκε ένα σκυλόψαρο και του ‘φαγε το μπούτι

Το Μανωλιό το βάλανε να καθαρίζει μύδια
έλα, έλα, να καθαρίζει μύδια
και βγήκε ένα σκυλόψαρο και του ‘φαγε τα χέρια

Το Μανωλιό του δώσανε μια πολυκατοικία
έλα, έλα, μια πολυκατοικία
κι απ' την πολύ τη μοναξιά τραβούσε τα μαλλιά του

Το Μανωλιό το στείλανε ταξίδι για το Βόλο
έλα, έλα, ταξίδι για το Βόλο
και βγήκε ένας μουστακαλής και του ‘πιασε κουβέντα

Όταν γεράσει ο άνθρωπος κι όταν αδυνατίσει
έλα, έλα, κι όταν αδυνατίσει
ούτε να φάει πια μπορεί, ούτε και να χορέψει

Όταν γεράσει ο άνθρωπος του πέφτει το μαλλί του
έλα, έλα, του πέφτει το μαλλί του
του πέφτουνε τα μπράτσα του, του πέφτει και η φωνή του

Σαν θα πεθάνω χέσε με, τα κόλλυβά μου φάτα
έλα, έλα, τα κόλλυβά μου φάτα
και πάλι ξαναχέσε με και πάλι ξαναφάτα
τα κόλλυβά μου φάτα και πάλι ξαναφάτα

[ilias]

Γκρέκο Μασκαρά

Στίχοι: Γιάννης Μηλιώκας
Μουσική: Γιάννης Μηλιώκας
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Μηλιώκας

Τσίρκο, παράγκα, φίρμα γκρέκα
τέμπο, μουργέλα, αγγαρεία
γκράντε μαέστρο καλαμπόρτζο
ράτσα μπαρούφα, ομελέτα, ιστορία
γκράντε μαέστρο καλαμπόρτζο
ράτσα μπαρούφα, ομελέτα, ιστορία

Μασκαρά, γκρέκο μασκαρά
μασκαρά, γκρέκο μασκαρά

Μάτσο αμάκα καπιτάλε
σκάρτο, τανάλια, πολιτσία
φράγκο, ρεζέρβα, φαλιμέντο
περκέ μαντζάρε σοσιαλίστε κομπανία
φράγκο, ρεζέρβα, φαλιμέντο
περκέ μαντζάρε σοσιαλίστε κομπανία

Μασκαρά, γκρέκο μασκαρά...

Σβέλτα, μαντόνα, μανιβέλα
φρένο, στραπάτσο, αραμπόλα
μόδα, καβάλα, ντόλτσε βίτα
τρόμπα, φιγουρα, σαχλαμάρα κι άρπα-κόλλα

[ilias]

Για το καλό μου

Στίχοι: Γιάννης Μηλιώκας
Μουσική: Γιάννης Μηλιώκας
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Μηλιώκας

Eίδα ένα κόσμο να γκρεμίζεται μπροστά μου
είδα να γίνεται γιαπί η γειτονιά μου
για το καλό μου

Eίδα τα δέντρα που σκαρφάλωνα κομμένα
σε φορτηγό τα όνειρά μου φορτωμένα
για το καλό μου

Eίδα το δάσκαλο να με χτυπάει με ζήλο
είδα τα χέρια μου πρησμένα από το ξύλο
είδα τα νεύρα μου σιγά σιγά να σπάνε
με καλοσύνη και στοργή να με χτυπάνε

Για το καλό μου για το καλό μου
ώσπου δεν άντεξε στο τέλος το μυαλό μου
πήρε ανάποδες στροφές για το καλό μου
και είμαι στο θάλαμο εννιά για το καλό μου
στην ηρεμία για να βρω τον εαυτό μου

Eίδα να κόβουν τη μπουκιά για την μπουκιά μου
ρούχα να φτιάχνουν απ' τα ρούχα τα παλιά μου
για το καλό μου

Eίδα τη μάνα μου να κλαίει απελπισμένα
είδα το γέρο μου να φεύγει για τα ξένα
για το καλό μου

Eίδα τους φίλους μου να σκίζονται για μένα
είδα να θέλουν να ξεκόψω από σένα
είδα χαράματα να με τραβάν στο τμήμα
για να γλιτώσω το κελί να πω το ποίημα

Για το καλό μου για το καλό μου
ώσπου δεν άντεξε στο τέλος το μυαλό μου
πήρε ανάποδες στροφές για το καλό μου
και είμαι στο θάλαμο εννιά για το καλό μου
στην ηρεμία για να βρω τον εαυτό μου

Για το καλό μου για το καλό μου
έχει μουδιάσει το κορμί και το μυαλό μου
ενέσεις χάπια ηλεκτροσόκ για το καλό μου
σήμερα πήρανε νεκρό τον διπλανό μου
ενώ παλεύω για να βρω τον εαυτό μου
κι έχω κρυμμένο το σουγιά για το καλό μου

[ilias]

Μαραμπού

Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Μαρίζα Κωχ
Πρώτη εκτέλεση: Μαρίζα Κωχ

Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί,
πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο
πως τις γυναίκες μ' ένα τρόπο ύπουλο μισώ
κι ότι μ' αυτές να κοιμηθώ ποτέ μου δεν πηγαίνω.

Ακόμα, λένε πως τραβώ χασίσι και κοκό
πως κάποιο πάθος με κρατεί φριχτό και σιχαμένο,
κι ολόκληρο έχω το κορμί με ζωγραφιές αισχρές,
σιχαμερά παράξενες, βαθιά στιγματισμένο.

Ακόμα λένε πράματα φριχτά πάρα πολύ,
που είν' όμως ψέματα χοντρά και κατασκευασμένα,
κι αυτό που εστοίχισε σε μέ πληγές θανατερές
κανείς δεν το 'μαθε, γιατί δεν το 'πα σε κανένα.

Μ' απόψε, τώρα που έπεσεν η τροπική βραδιά,
και φεύγουν προς τα δυτικά των Μαραμπού τα σμήνη
κάτι με σπρώχνει επίμονα να γράψω στο χαρτί,
εκείνο, που παντοτινή κρυφή πληγή μου εγίνη.

Ήμουνα τότε δόκιμος σ' ένα λαμπρό ποστάλ
και ταξιδεύαμε Αίγυπτο γραμμή Νότιο Γαλλία.
Τότε τη γνώρισα -σαν άνθος έμοιαζε αλπικό-
και μια στενή μας έδεσεν αδελφική φιλία.

Αριστοκρατική, λεπτή και μελαγχολική,
κόρη ενός πλούσιου Αιγύπτιου οπού 'χε αυτοκτονήσει,
ταξίδευε τη λύπη της σε χώρες μακρινές,
μήπως εκεί γινότανε να τήνε λησμονήσει.

Πάντα σχεδόν της Μπασκιρτσέφ κρατούσε το Ζουρνάλ,
και την Αγία της ʼβιλας παράφορα αγαπούσε,
συχνά στίχους απάγγελνε θλιμμένους γαλλικούς,
κι ώρες πολλές προς την γαλάζια έκταση κοιτούσε.

Κ 'εγώ που μόνο εταίρων εγνώριζα κορμιά,
κ' είχα μια άβουλη ψυχή δαρμένη απ' τα πελάη,
μπροστά της εξανάβρισκα την παιδική χαρά
και,σαν προφήτη,εκστατικός την άκουα να μιλάει.

Ένα μικρό της πέρασα σταυρό απ' το λαιμό
κ' εκείνη ένα μου χάρισε μεγάλο πορτοφόλι,
κ' ήμουν ο πιο δυστυχισμένος άνθρωπος της γης,
όταν εφθάσαμε σ' αυτήν που θα 'φευγε την πόλη.

Την εσκεφτόμουνα πολλές φορές στα φορτηγά,
ως ένα παραστάτη μου κι άγγελο φύλακα μου,
και μια φωτογραφία της στην πλώρη ήταν για με
όαση, που ένας συναντά μεσ'την καρδιά της ʼμμου.

Νομίζω πως θε να 'πρεπε να σταματήσω εδώ.
τρέμει το χέρι μου, ο θερμός αγέρας με φλογίζει.
κάτι άνθη εξαίσια τροπικά του ποταμού βρωμούν,
κ' ένα βλακώδες Μαραμπού παράμερα γρυλίζει.

Θα προχωρήσω!..Μια βραδιά σε πόρτο ξενικό
είχα μεθύσει τρομερά με ουίσκυ,τζιν και μπύρα,
και κατά τα μεσάνυχτα,τρικλίζοντας βαριά,
το δρόμο προς τα βρωμερά χαμένα σπίτια επήρα.

Αισχρές γυναίκες τράβαγαν εκεί τους ναυτικούς,
κάποια μ'άρπαξ'απότομα,γελώντας,το καπέλλο
(παλιά συνήθεια γαλλική του δρόμου των πορνών)
κ' εγώ την ακολούθησα σχεδόν χωρίς να θέλω.

Μια κάμαρα στενή,μικρή,σαν όλες βρωμερή,
οι ασβέστες απ' τους τοίχους της επέφτανε κομμάτια,
κι αυτή ράκος ανθρώπινο που εμίλαγε βραχνά,
με σκοτεινά,παράξενα,δαιμονισμένα μάτια.

Της είπα κ' έσβησε το φως. Επέσαμε μαζί.
τα δάχτυλά μου καθαρά μέτρααν τα κόκκαλά της.
βρωμούσε αψέντι.Εξύπνησα,ως λένε οι ποιητές,
.

Όταν την είδα και στο φως τ' αχνό το πρωινό,
μου φάνηκε λυπητερή, μα κολασμένη τόσο,
που μ' ένα δέος αλλόκοτο, σαν να 'χα φοβηθεί,
το πορτοφόλι μου έβγαλα γοργά να την πληρώσω.

Δώδεκα φράγκα γαλλικά...Μα έβγαλε μια φωνή,
κ' είδα μια εμένα να κοιτά με μάτι αγριεμένο,
και μια το πορτοφόλι μου...Μ' απόμεινα κ' εγώ
ένα σταυρό απάνω της σαν είδα κρεμασμένο.

Ξεχνόντας το καπέλλο μου βγήκα σαν τον τρελλό,
σαν τον τρελλό που αδιάκοπα τρικλίζει και χαζεύει,
φέρνοντας μέσα στο αίμα μου μια αρρώστια τρομερή,
που ακόμα βασανιστικά το σώμα μου παιδεύει.

Λένε για μένα οι ναυτικοί που εκάμαμε μαζί
πως χρόνια τώρα με γυναίκα εγώ δεν έχω πέσει,
πως είμαι παλιοτόμαρο και πως τραβάω κοκό.
Μ' αν ήξεραν οι δύστυχοι, θα μ' είχαν συγχωρέσει...

Το χέρι τρέμει...Ο πυρετός...Ξεχάστηκα πολύ,
ασάλευτο ένα Μαραμπού στην όχθη να κοιτάζω.
Κ' έτσι καθώς επίμονα κ' εκείνο με κοιτά,
νομίζω πως στη μοναξιά και στη βλακεία του μοιάζω...

[Never Surrender]

Ενα εμβατηριο που τραγουδαγανε στον ελληνικο στρατο απο την δεκαετια του 1950 και επειτα.

''Έχω μιαν αδερφή κουκλίτσα αληθινή, την λένε Βόρειο Ήπειρο την αγαπώ πολύ.
Κουκλίτσα αληθινή της κλέψαν την φωνή, την πήρανε αιχμάλωτη οι βάρβαροι Αλβανοί.
Στο βάθος μακριά προβάλει η Κορυτσά, την βλέπω και ραγίζεται η δόλια μου καρδιά. Θα τρέξω μιαν αυγή χωρίς διαταγή, για ν'αγκαλιάσω με στοργή την δόλια μου αδερφή.''

[Never Surrender]

(OH NO) HERE COMES A COMMIE by Skrewdriver

He looks to the East, worships the beast
Nothing but air in his head
Appears in your eyes, peddling lies
Selling ideas that are dead
He's out there every single morning
Talking 'bout his new day that is dawning

Chorus:
On no, here comes a commie
Red star on his breast
Oh no, here comes a commie
Won't you give it a rest?

He hates his own land, he has a plan
To bring it all down to the ground
Confuse you with lies, installs his spies
Brings our destruction around
He just wants to see our nations dying
His desire is for a Red flag flying

(Chorus)

Instrumental break

(Chorus)

Support for his plans, comes from alien lands
People who don't belong here
They come to these shores, they always want more
With their lies and their crocodile tears
The Red gets his support from these invaders
Hopes that their sheer numbers will evade us

(Chorus)

Oh no, here comes a commie
Says his revolution is nigh
On no, here comes a commie
Won't you off and die?

[keravnios]

Φιγούρα ξωτική και ταξιδιάρικη
στο φως του φεγγαριού ανθίζει πάλι
γιατί όλη την ζωή του την εξόδεψε
παράφορα γυρεύοντας μιαν άλλη

Θυμάμαι σαν παιδί γελούσε και έλεγε
στην σέλα ακροβατώντας ποδηλάτου:
«Τον κόσμο εμείς θα φέρουμε στα μέτρα μας
πριν να μας φέρει εκείνος στα δικά του»

Μα ο κόσμος προχωρά χωρίς να μας ρωτά
κλεισμένοι δρόμοι, κλέφτες και αστυνόμοι
αγάπα το κελί σου, του παν, κι ύστερα
έξω πιο μόνος μα γελούσε ακόμη

Μια νύχτα μεθυσμένη παίρνει ανάποδες
ημερολόγια καίει και πτυχία
Το χάραμα μπαρκάρει σε πειρατικό
για τις ζωής του την σκηνοθεσία

Αλγέρι, Αλεξάνδρεια, Σαουθ ʼφρικα
στο ʼμστερνταμ δυο τέρμινα και κάτι
γλιστρούσαν οι αγάπες μες στα μάτια του
σαν τον αφρό στα δάχτυλα του ναύτη

Στο Πόρτο Ρίκο χρόνια ασυλλόγιστα
και τις καρδιάς του σκόρπισε τα φύλλα
σε υπόγεια σκοτεινά και ύποπτα
λες και έψαχνε το φως μες στην ξεφτίλα

Κάποια ζεστή βραδιά σε ένα μπλουζάδικο
άκουσε να φαλτσάρει η μουσική του
τα αφεντικά στον δρόμο τον πετάξανε
τα στίγματα σαν είδαν στο κορμί του

Κι η Σύλβια που με πάθος τον αγάπησε
δεν έλειψε στιγμή απ' το πλευρό του
ζητώντας με μανία στην αγκάλη
την κόλαση και τον παράδεισό του

Σαλπάρισε μια νύχτα με πανσέληνο
και στο στερνό του γράμμα μου 'χε γράψει:
«Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο
και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει»

Τα χρόνια έχουν περάσει δεν θυμάμαι πια
Ερνέστο τον ελέγανε η Νίκο;
Κι ακόμα συγχωρείστε με που ξέχασα
αν χάθηκε στο Μετς η στο Πόρτο Ρίκο

Όσο για μένα είμαι πάντα εδώ
με τον ματιών σας την φωτιά σημαία
είναι όμορφα απόψε που ανταμώσαμε
μ' αρέσει να αρμενίζουμε παρέα

[keravnios]

Απ' την Αθήνα ο Ζέρβας κίνησε
Στην Ήπειρο να πάει
Γεια σου Ζέρβα μου
Στην Ήπειρο να πάει για τη Λευτεριά
Να ζήσει ο Ζέρβας μας
Ο Ναπολέον μας

Νύχτα σελλώνει ο Ζέρβας τ' άλογο
Νύχτα το καλυβώνει
Γειά σου Ζέρβα μου
Νύχτα το καλυβώνει για τη Λευτεριά
Να ζήσει ο Ζέρβας μας
Ο Ναπολέον μας

Στο Ραντοβύζι βρίσκει το Γρανιά
Στην Τσαπουριά τον Γκάτζο για τη Λευτεριά
Να ζήσει ο Ζέρβας μας
Ο Ναπολέον μας

Περνάει ο Ζέρβας απ' την Παραμυθιά
Και πάει πάει στη Μυνήνα
Γεια σου Ζέρβα μου
Και πάει στη Μυνήνα για τη Λευτεριά
Να ζήσει ο Ζέρβας μας
Ο Ναπολέον μας

[keravnios]

Χαρά που το 'χουν τα βουνά
Κι οι κάμποι περηφάνεια
Που τα πατάει ο Διγενής ο Γρίβας
Που τα πατάει ο Βασιλιάς ο μέγας Κωνσταντίνος
Κι ο Ζέρβας τους αγνάντευε
Και χαίρονταν κι εκείνος

Για σήκω Μέγαλέξανδρε
Για να τους καμαρώσεις
Εσένα περιμένουμε
Τη διαταγή να δώσεις

[keravnios]

Λεβέντης είσαι Κωνσταντή
Λεβέντικα χορεύεις
λεβέντικα βασιλεύεις
Λεβέντικα πατάς στη γη και δε μας κοροϊδεύεις

Γιατί η Ελλάδα καρτερεί
Να 'ρθεις να βασιλεύσεις
Για να 'μπεις στην Αγιά Σοφιά
Την Πόλη μας να πάρεις
-------------------------------
Γρίβα 'μ σε θέλει ο Βασιλιάς
Όλος ο κόσμος κι ο ντουνιάς

Τι να με θέλει ο Βασιλιάς;
Όλος ο κόσμος κι ο ντουνιάς;

Για να σε κάνει στρατηγό
Να διαφεντεύσεις το στρατό
-------------------------------
Σελλώστε μου το άλογο
Για τον άπρο τον Ψαρρή μου
Στρατηγέ μου Θοδωρή μου
Γκέμια χρυσά να βάλετε
Λάλαε το πουλί τ' αηδόνι
Θοδωρή Κολοκοτρώνη
Και ασημένια πέταλα
Φερέ και την αρματοσιά μου
Την καλή τη φορεσιά μου

Ο Θοδωράκης πρόσταξε
Όλοι μας να συναχτούμε
Για να συνενοηθούμε
Θ' αρχίσουμε τον πόλεμο
Και τους Τούρκους για να φάμε
Λευτεριά παιδιά 'μ ζητάμε
------------------------------------
Βασιλικός πουλάκι μου
Βασιλικός μυρίζει εδώ
Βασιλικός μυρίζει εδώ
Κάποια τον έχει στο χορό

Βασιλικός και μαντζουράνα
Μ' ένα φιλί σου στέλνω γράμμα
Τον θέλει η Ελλάδα που πονά
Τον Κωνσταντίνο Βασιλιά

Τον Κωνσταντίνο θέλει αντάμα
Μ' ένα πουλί του στέλνει γράμμα
Βασιλικός μυρίζει εδώ
Κάποια τον έχει στο χορό

[keravnios]

Κούγω τον άνεμο κι αχάει,
μωρέ παπά αχ Ντελή παπά.
Τον κούγω να μαλώνει,
Ντελή παπά λεβέντη.
Τον κούγω να μαλώνει,
Ντελή παπά λεβέντη.

Με τα βουνά εμάλωνε,
μωρέ παπά αχ Ντελή παπά.
Και με τα δέντρα ηχούσε,
Ντελή παπά λεβέντη.
Και με τα δέντρα ηχούσε,
Ντελή παπά λεβέντη.

Εσείς βουνά των Γρεβενών,
μωρέ παπά αχ Ντελή παπά.
Και πεύκα του Μετσόβου,
Ντελή παπά λεβέντη.
Και πεύκα του Μετσόβου,
Ντελή παπά λεβέντη.

Εσείς καλά αχ τον ξέρετε,
μωρέ παπά αχ Ντελή παπά.
Αυτόν τον παπά Γιώργη,
Ντελή παπά λεβέντη.
Αυτόν τον παπά Γιώργη,
Ντελή παπά λεβέντη.

Που ήταν μικρός στα γράμματα,
μωρέ παπά αχ Ντελή παπά.
Μικρός στα πινακίδια,
Ντελή παπά λεβέντη.
Μικρός στα πινακίδια,
Ντελή παπά λεβέντη.

Και τώρα στα γεράματα,
μωρέ παπά αχ Ντελή παπά.
Αρματολός και κλεφτής
Ντελή παπά λεβέντη.
Αρματολός και κλεφτής
Ντελή παπά λεβέντη.

[keravnios]

Ωρε κορίτσια από τα Γιάννενα, γριά Τζαβέλαινα,
νυφάδες απ’ το Σούλι, αχ τα μαύρα να παιδιά μ’ φορέσετε.

Αχ τα μαύρα να φορέσετε, γριά Τζαβελαινα,
στα μαύρα να ντυθείτε, το Σούλι θα- παιδιά μ- χαρατσωθεί.

Αχ το Σούλι θα χαρατσωθεί, γριά Τζαβελαινα,
χαράτσι θα πληρώσει, Τζαβελαινα -παιδιά μ’ -σαν τ’ άκουσε.

Τζαβελαινα σαν τ’ άκουσε, γριά Τζαβελαινα,
βαριά της κακοφάνη, ωρε πιάνει και ζώνει τ’ άρματα.

[keravnios]

Άιντε μωρ’ Δεροπολίτισσα μωρ’ καημένη,
άιντε μωρ’ Δεροπολίτισσα ζη-μωρ’-ζηλεμένη.

Σύ σαν πας στην εκκλησιά μωρ’ καημένη,
σύ σαν πας στην εκκλησιά ζη-μωρ’-ζηλεμένη.

Άιντε με λαμπάδες με κεριά μωρ’ καημένη,
άιντε με λαμπάδες με κεριά ζη-μωρ’-ζηλεμένη.

Ωρε για προσκύνα και για μας μωρ’ καημένη,
ωρε για προσκύνα και για μας ζη-μωρ’-ζηλεμένη.

Άιντε και για μας τους Χριστιανους μωρ' καημενη,
άιντε και για μας τους Χριστιανους ζη-μωρ'-ζηλεμενη

Μην μας σφάξει η Τουρκιά μωρ’ καημένη,
μην μας σφάξει η Τουρκιά ζη-μωρ’-ζηλεμένη.

Σαν τ' αρνια της Πασχαλιάς μωρ' καημένη,
σαν τ' αρνιά της Πασχαλιάς ζη-μωρ'-ζηλεμένη.

[Saturn]

Τι έγινε ρε παιδιά, πολύ δημοτικό τραγούδι έπεσε...
Για αυτό είπα να ποστάρω τους στίχους από ένα πολύ γνωστό τραγούδι των Active Member. Καλώς ήρθες παράξενε λέγεται, βώστε βάση:

- Καλώς ήρθες ξένε στον τόπο μου
άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις
συγχώρεσε με λιγάκι για τον τρόπο μου
μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής
ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες
κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις
όμως μέσα στην ζαλάδα μου και πίσω απ' τις σκιές
σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.

- Γεια σου και σένα,
έλειπα χρόνια ήμουνα κάπου μακριά
με φέραν πίσω δυνατές φωνές
και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά
έχω γεννηθεί και 'χω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.

- Χο, να τα μας καλά είπα όταν σε είδα
πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς
από άλλο κόσμο και έχεις απάνω σου σφραγίδα
αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.

- Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσα για στέμμα
και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά
ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα
σ' αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά
Για αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές
σα να φοβάμαι και να θέλω αν γλιτώσω
μια προσευχή σ' ένα περβόλι με ελιές
δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω.

- Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα
και αυτή την όμορφη δροσιά της σιωπής

-Είναι που μ' έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα
άκου λοιπόν τι θα τους πεις:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
και αφού σκοτώνουν στ' ονομά μου
πες αναβάλλεται η γιορτή
πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου
Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε
δεν κάνει στάση Γολγοθά
πες ο παράξενος πως χάθηκε
και έφυγε οριστικά.

- Μπερδεμένα μου τα λες αλλά γουστάρω
πρέπει να σπούδασες την τέχνη του μυαλού
ή σαν και μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω
και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού.

- Γι' αυτό και γω ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο
για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις
κάτω απ' το φως το μέτωπο έχεις ιδρομένο
μα το προσέχεις καθαρό δε θα ντραπείς
οι άλλοι πέξανε μαζί μου στους αιώνες
αυτοκράτορα με χρίσανε, με 'κάναν στρατηγό
τα απλά μου λόγια τα σκόρπισαν σαν κανόνες
και δεν ήξερα τίποτα εγώ.

- Που με βρήκες εδώ κάτω, τι με θες
το μυαλό μου δε σαλεύει από κούνια
σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες
ενώ έξω υπάρχουνε έξυπνοι μιλιούνια.

- Αυτούς τους είδα, τους άκουσα
τους νιώθει το πετσί μου, προτιμώ τα καρφιά
που με κρατάνε στο σταυρό
αυτοί πουλίσαν ακριβά την γέννησή μου
αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό.
Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό
και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν
όταν με σκότωναν κοιτούσαν ουρανό
και έτσι προλάβαν από κει συγχωρεθήκαν.

- Ωραίος παράξενε φίλε μου απόψε
για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό
πάρε μαι κούπα, πάρε ψωμί και κόψε
να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω.
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
και αφού σκοτώνουν στ' ονομά σου
θα πω αναβάλλεται η γιορτή
πας να ξαπλώσεις στα καρφιά σου
Θα πω ο χρόνος πως τρελάθηκε
δεν κάνει στάση Γολγοθά
θα πω ο παράξενος πως χάθηκε
και έφυγε οριστικά.

Ρίξτε μια ματιά και στο video clip
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=R829XAm-5O4[/youtube]

[lazos]

[Saturn]