Η Χειμάρα ταλανίζεται, ταλαιπωρείται, υποφέρει, βασανίζεται σε καθημερινή βάση. Η δολοφονία του Έλληνα Χειμαριώτη Αριστοτέλη Γκούμα πυροδότησε μίσος και καχυποψία μεταξύ των Ελλήνων και Αλβανών. Πληγή που δεν απέχει και πολύ, εάν δεν γίνει λελογισμένη προσπάθεια κατευνασμού της καχυποψίας, να εξελιχθεί σε πυρκαγιά με καταστρεπτικές συνέπειες και άδηλα αποτελέσματα.
Πάντα γράφαμε και θα το επαναλάβουμε ότι οι Έλληνες πολίτες της Αλβανίας οφείλουν να σέβονται τους νόμους του κράτους στο οποίο ζουν και να αποφεύγουν ενέργειες που δημιουργούν προϋποθέσεις για έκνομες πράξεις, όπως η δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα.
Από το άλλο, όμως, μέρος ας σταματήσει, επιτέλους, και το επίσημο αλβανικό κράτος να εκτρέφει τον αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό και να οραματίζεται τη «Μεγάλη Αλβανία». Να μην ξεχνούν οι Αλβανοί ότι οι Έλληνες της Χειμάρας ζουν στον τόπο τους από αμνημονεύτων χρόνων, είναι Έλληνες μειονοτικοί και δικαιούνται όλων των μειονοτικών δικαιωμάτων.
Οι Αλβανοί επιδιώκουν διακαώς την ένταξή τους στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Με τέτοιες βδελυρές πράξεις πώς είναι δυνατόν να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
Οι συνεχείς μεθοδεύσεις, τα τεχνάσματα και άλλες ενέργειες εις βάρος του βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού καθόλου δεν ευνοούν την Αλβανία και, βέβαια, δεν βοηθούν στην πολυπόθητη ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ετσιθελική αρπαγή των περιουσιών των Ελλήνων, η δημιουργία κλίματος αβεβαιότητας και ανασφάλειας, κάθε άλλο παρά υποβοηθούν την επιθυμία τους να βρεθούν ισότιμα μέλη της Ευρωπαϊκής οικογένειας.
Όλες οι πράξεις των Αλβανών τείνουν στην αναγκαστική εγκατάλειψη των Ελλήνων από τις πατρογονικές τους εστίες. Η εθνικιστική έξαρση και η δημιουργία ανθελληνικού κλίματος που καθημερινά τροφοδοτείται από τον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, δεν υποβοηθάει τις ελληνοαλβανικές σχέσεις. Δεν ξέρουμε μέχρι ποίου σημείου η ελληνική πλευρά θα παραμένει ουδέτερος παρατηρητής των όσων συμβαίνουν στην Αλβανία εις βάρος του ελληνικού στοιχείου.
Να επανέλθουμε, όμως, στην πόλη της Χειμάρας (αρχαία Χίμαιρα), στην περιοχή της και στους Χειμαριώτες. Περήφανοι, ευγενικοί, δίκαιοι και ελεύθεροι οι Χειμαριώτες, ζουν πάνω στα τραχιά βουνά τους και διακρίνονται για την αξιοσύνη τους.
Το ασφαλές φυσικό λιμάνι της Χειμάρας, η Πάνορμος, ο Βούνος, οι Λιάτες, οι Δρυμάδες, η Παλιάσα, το Πήλιουρι, το Κούδεσι, το Τσοράι, το Κηπαρό, χωριά σκορπισμένα στους πρόποδες των Ακροκεραυνίων και άλλα κατά μήκος των ακτών. Πανέμορφα, με απαράμιλλες φυσικές ομορφιές χωριά της Χειμάρας.
Τα χωριά Λούκοβο, Πικέρνι, Νίβιτσα, Μπόρσι, Άγιος Βασίλειος και Λυκούρσι, γνωστά για την ναυτική τους ιστορία.
Όλα, στην πόλη της Χειμάρας και στα χωριά της, πολιτισμός, ήθη και έθιμα, καταγωγή, αποδεικνύουν ότι ο λαός της Χειμάρας, πέρα από στοιχεία που διαφοροποιούνται και αλλοιώνονται, μένει πιστός στις πατρογονικές παραδόσεις και στην αδιάσπαστη συνέχεια της ελληνικής κληρονομιάς.
Σε χρόνους δύσκολους και χαλεπούς οι Χειμαριώτες απετέλεσαν την κοιτίδα του αρματολισμού. Με το αίμα τους εξαγόρασαν τα «προνόμιά τους». Ποτέ δεν προσκύνησαν. Με συνεχείς αγώνες συγκρότησαν την «Αυτόνομον Συμπολιτείαν των Κεραυνείων».
Η Χειμάρα και σήμερα στέλνει μηνύματα υπομονής και καρτερικότητας και εκλιπαρεί να σταματήσουν οι εθνικιστικές κραυγές σοβινιστικών αλβανικών κύκλων, να επέλθει ηρεμία, για να μπορέσουν να ασχοληθούν με ειρηνικά έργα. Οι επιδιώξεις των Αλβανών να χαλαρώσουν και να διαλύσουν τους φυλετικούς δεσμούς, δεν έχουν τελειωμό. Με κάθε μέσο και με ανορθόδοξους τρόπους σκοπεύουν στον αφελληνισμό των Χειμαριωτών και στη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων.
Οι κάτοικοι, όμως, της Χειμάρας άντεξαν και αντέχουν στις διώξεις και στους εκβιασμούς και μπόρεσαν να διατηρήσουν την εθνική τους ενότητα και συνοχή, τη φυλετική τους ομοιομορφία και τους ιστορικούς δεσμούς, με τον μητροπολιτικό κορμό.
Κατόρθωσαν οι κάτοικοι του δυσπρόσιτου τόπου τους να εξοικειωθούν στους συνεχιζόμενους κραδασμούς και να διατηρήσουν την φυλετική τους υπόσταση.
Η διαδρομή στο ιστορικό παρελθόν της Χειμάρας, αλλά και στο παρόν, δεν δείχνει τίποτε άλλο παρά συνεχείς αγώνες για τη διατήρηση του ελληνικού της πολιτισμού.
Οι Χειμαριώτες σκαρφαλωμένοι στις απόκρημνες βουνοκορφές των Ακροκεραυνίων, πραγματικές αετοφωλιές, κατά την μακραίωνη πολυκύμαντη ιστορική τους πορεία, δεν επεζήτησαν τίποτε άλλο εκτός από την ελευθερία τους, από την αυτόνομη παρουσία τους στον τόπο που ζυμώθηκαν μαζί του, χωρίς να ενοχλούν και ούτε να ενοχλούνται.
Και τώρα δεν ζητούν τίποτε παραπάνω από το επίσημο αλβανικό κράτος, παρά να αναγνωριστούν τα μειονοτικά τους δικαιώματα και να ενταχθεί και η περιοχή τους στις λεγόμενες μειονοτικές ζώνες, οι οποίες καθορίστηκαν, αυθαίρετα, ως ζώνες της Ελληνικής μειονότητας από το προηγούμενο χοτζικό καθεστώς. Το αίτημά τους και λογικό και δίκαιο είναι.
Γράφει ο ΝΙΚΟΣ Θ. ΥΦΑΝΤΗΣ
Πρωινός Λόγος