Μάλτσιανη 20 Ιουνίου 1990 : Η εν' ψυχρώ δολοφονία 2 βορειοηπειρωτών από αλβανούς συνοριοφύλακες

Εκτυπώσιμη μορφήΕκτυπώσιμη μορφήΑποστολή σε φίλοΑποστολή σε φίλο
Μάλτσιανη 20 Ιουνίου 1990 :  Η εν' ψυχρώ δολοφονία 2 βορειοηπειρωτών από αλβανούς συνοριοφύλακες

Με αφορμή την πρόσφατη εκδήλωση της «Νεολαίας Βορειοηπειρωτών» με τίτλο «Εκδήλωση Τιμής και Μνήμης για τα θύματα του καθεστώτος Ενβέρ Χότζα-12η Δεκεμβρίου 1990:Ημέρα σταθμός στην πτώση της δικτατορίας στην Αλβανία» ο κ. Ηλίας Παπουτσής με καταγωγή απ το χωριό Μάλτσιανη της περιοχής Θεολόγου-Ριζών θέλησε να μας εξιστορήσει την δολοφονία δυο άλλων συμπατριωτών μας  την περίοδο του 1990 από Αλβανούς συνοριοφύλακες, στην προσπάθειά τους να δραπετεύσουν για την ελεύθερη Ελλάδα.

Να διευκρινίσουμε εδώ, πως αρκετοί ήταν αυτοί που μας μίλησαν για παρόμοιες ιστορίες. Δυστυχώς όμως δεν μπορούμε να γνωρίζουμε  τις λεπτομέρειες για κάθε περίπτωση ώστε να δημοσιευτούν. Όποιος συμπατριώτη μας επιθυμεί, μπορεί να γράψει τα γεγονότα και να τα στείλει στην ηλεκτρονική διεύθυνση  info@neb.gr  προς δημοσίευση ώστε να μπορούν να ενημερώνονται οι νεότεροι .

Ακολουθεί η εξιστόρηση των γεγονότων.

του Ηλία Παπουτσή

 Ήταν  βράδυ  της 20ης  Ιουνίου 1990  όταν ο Χαράλαμπος Παπουτσής, γεννημένος το 1966, μαζί με την γυναίκα του, Βιολέτα Παπουτσή, την κόρη τους Φωτεινή 1ος έτους και τον Ηλία Ντάλλα, γεννημένος το 1960, από το χωριό Καινούριο, παντρεμένος με δύο παιδιά και κάτοικος της  Μάλτσιανης,  ξεκίνησαν να φύγουν για την ελευθερία όπως ονειρεύονταν όλοι οι νέοι της εποχής.

Μετά από τέσσερις ώρες περπατήματος, φτάσανε στη θέση Σπάρρα (στα σύνορα) σε υψόμετρο 1700 μέτρων. Εκεί  έγιναν αντιληπτοί απ' τους αλβανούς  συνοριοφύλακες οι οποίοι εκτέλεσαν εν ψυχρώ  τον Ηλία και τον Χαράλαμπο που  κρατούσε  στα χέρια του την κόρη του. Την Βιολέτα και την μικρή Φωτεινή τις αφήσανε να ζήσουν και αφού τρομοκρατήθηκε η Βιολέτα, την πείσαμε επί τόπου πως οι δύο νέοι έχουν δραπετεύσει. Οι δυο άντρες προπορεύονταν και η Βιολέτα δεν είχε καλή ορατότητα ώστε να δει τι πραγματικά  συνέβη.  Στις 21 Ιουνίου το απόγευμα απελευθέρωσαν την μητέρα με την κόρη, που τις κρατούσαν, και οι δυο τους κατευθυνθήκαν προς το χωριό. Με βάσει των  λεγομένων  της Βιολέτας εμείς (οι κάτοικοι του χωριού) συμπεράναμε ότι οι δυο άντρες  δεν είχαν δραπετεύσει και ότι στην πραγματικότητα είχαν δολοφονηθεί.

Παράλληλα, οι αρχές μας διαβεβαιώνανε πως είχαν δραπετεύσει. Στις 23 Ιουνίου το απόγευμα, γύρω στα 150 με 200 άτομα από την Μάλτσιανη και το Καινούριο πήγαμε με οδηγό την Βιολέτα στη θέση όπου είχαν εκτελεστεί. Εκεί, ανά τρία μέτρα βρισκόταν και ένας φαντάρος σε γραμμή με τα αυτόματα να μας σημαδεύουν. Απαιτήσαμε από τον αξιωματικό να μας δοθούν  τα πτώματα των θυμάτων διαφορετικά δεν φεύγαμε. Αφού καθίσαμε μέχρι στις δώδεκα την νύχτα μας ενημερώνουν να πάμε στο φυλάκιο γιατί ήρθε ο πρώτος γραμματέας του κόμματος, Σιρία  Ντόστι. Τότε πληροφορηθήκαμε και επιβεβαιωθήκαμε ότι τα παιδιά είχαν όντως δολοφονηθεί, αλλά δεν μπορούσαν να μας δώσουν τα πτώματα γιατί είχαν αποσυντεθεί.

Την άλλη μέρα, μας διαβεβαίωσαν  πως, θα πραγματοποιούνταν συγκέντρωση στο χωριό με τον αρχηγό της ασφάλειας των  Αγ. Σαράντα και τον πρώτο γραμματέα του κόμματος. Η συγκέντρωση έγινε, το χωρίο ξεσηκώθηκε και απαιτούσε τα άψυχα κορμιά των δύο παιδιών. Τελικά πάρθηκε η απόφαση να μας τα παραδώσουν. Η παράδοση των σορών έγινε στις 26 του μηνός και οι κηδείες πραγματοποιηθήκαν  με την συμμετοχή όλων των γύρω χωριών. 

 Θα θέλαμε να ξέρουμε τα γεγονότα αυτά δεν είναι άξια διατύπωσης και μνήμης και σταθμός για τις επόμενες γενεές του τόπου μας;

 

Νεολαία Βορειοηπειρωτών