Οι πρόσφατες εκλογές στην Αλβανία αποτελούν παρελθόν.
Κυβέρνηση σχημάτισε το Δημοκρατικό κόμμα του Σαλί Μπερίσα. Η ελληνική μειονότητα προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές που κατέλιπε η διάσπαση ΟΜΟΝΟΙΑΣ – ΚΕΑΔ.
Το θέμα για τη μειονότητα δεν είναι ποιο αλβανικό κόμμα εξέλεξε περισσότερους βουλευτές και ποιο σχημάτισε κυβέρνηση, αλλά πόσοι Έλληνες Βορειοηπειρώτες εξελέγησαν βουλευτές για να τους εκπροσωπήσουν στο αλβανικό κοινοβούλιο.
Δυστυχώς από την ΟΜΟΝΟΙΑ-ΚΕΑΔ εξελέγη ένας: ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ, μετά από συνεργασία με το σοσιαλιστικό κόμμα. Αμφιβάλλουμε κατά πόσο θα μπορέσει να υπερασπίσει στην αλβανική Βουλή τα μειονοτικά συμφέροντα, όταν μάλιστα αυτά αντιτίθενται προς τα κομματικά συμφέροντα.
Παρά το γεγονός ότι πριν από τις εκλογές πολλοί Βορειοηπειρώτες είχαν εκφράσει την επιθυμία να μην συνεργαστεί και ενταχθεί η ΟΜΟΝΟΙΑ - ΚΕΑΔ σε αλβανικά κόμματα, δυστυχώς, δεν εισακούστηκαν. Η διάσπαση έγινε και το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν αρνητικό για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό. Ιστορικά γεγονότα διχασμού δεν μας συνέτισαν. Ακολουθήσαμε την ίδια πορεία της αδελφικής σύγκρουσης με καταστρεπτικές συνέπειες. Δεν εννοήσαμε ότι ο κατακερματισμός των μειονοτικών δυνάμεων ωφελεί τους Αλβανούς και αφαιρεί δυναμικότητα από την μειονότητα.
Ο φόβος μετά τη συνεργασία του ΚΕΑΔ με το σοσιαλιστικό κόμμα, η μειονότητα να βγει διχασμένη από τις εκλογές αυτές επαληθεύτηκε. Σπείραμε ανέμους και θερίζουμε θύελλες.
Στην προηγούμενη αλβανική Βουλή είχαμε τρεις βουλευτές και κατορθώσαμε να τους συρρικνώσουμε σε έναν. Η αδράνεια, η έλλειψη ομογνωμίας και οι μικροφιλοδοξίες στέρησαν από το ελληνικό κόμμα τη δύναμη που θα μπορούσε να αποκτήσει εάν ήταν ενωμένο.
Οι διαφωνίες και η αποχώρηση αξιόλογων στελεχών από το ΚΕΑΔ, όπως η αποχώρηση του Σπύρου Ξέρα, ισχυρού παράγοντα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο οποίος εξελέγη βουλευτής με τη σημαία του Δημοκρατικού Κόμματος, είχε σαν αποτέλεσμα την εκλογική συντριβή του ΚΕΑΔ.
Από καιρό, πριν ακόμη από τη συνεργασία του ΚΕΑΔ με το σοσιαλιστικό κόμμα, γράφαμε ότι ο βορειοηπειρωτικός κόσμος, στο σύνολό του, διαφωνεί με τη συνεργασία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ - ΚΕΑΔ με αλβανικά κόμματα, για το λόγο ότι η πείρα μας έχει διδάξει ότι οι φωνές των Βορειοηπειρωτών καταπνίγονται μέσα στα αλβανικά κόμματα και ότι ποτέ δεν πρόκειται να λειτουργήσουν υπέρ των ελληνικών μειονοτικών συμφερόντων.
Να πούμε, όμως, ότι και τα ελληνικά κόμματα δεν είναι άμοιρα ευθυνών για τη δημιουργηθείσα κατάσταση. Με την πολιτική τους, με την κομματική τους παρουσία στον χώρο, δημιούργησαν τριγμούς προσπαθώντας να εκμαιεύσουν ιδεολογικούς οπαδούς και να ενθαρρύνουν τη συνεργασία με συγγενικά ιδεολογικά αλβανικά κόμματα. Λάθη που τα πληρώνουν τώρα οι Βορειοηπειρώτες. Εκείνο που προέχει, με τα αποκαρδιωτικά γεγονότα των εκλογών, κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι η ΟΜΟΝΟΙΑ, το μοναδικό όργανο των μειονοτικών συμφερόντων, να επανεξετάσει την πολιτική της από μηδενική βάση και να απεγκλωβιστεί από αλβανικούς κομματικούς σχηματισμούς, αφού η μέχρι σήμερα συνεργασία της με αλβανικά κόμματα δεν απέδωσε τους αναμενόμενους καρπούς.
Ο μοναδικός παράγοντας ομόνοιας και ενότητας των βορειοηπειρωτών είναι η ΟΜΟΝΟΙΑ, η οποία είναι καιρός πια να προχωρήσει στη βελτίωση και αναβάθμισή της και να αποτελέσει τον πόλο συνένωσης και συνοχής του βορειοηπειρωτικού στοιχείου.
Μόνον έτσι θα την αγκαλιάσουν οι Βορειοηπειρώτες. Ο απογαλακτισμός από αλβανικούς σχηματισμούς θα της επαναπροσδώσει την αίγλη, τη δύναμη και την αρμόζουσα ελληνική της θέση.
Ελεύθερη, ακηδεμόνευτη, αξιοπρεπής, να δραστηριοποιηθεί κατά τα επόμενα χρόνια και να κατέβει ανεξάρτητη στις επόμενες εκλογές. Πιστεύω ότι τότε θα εκλέξει τρεις και περισσότερους βουλευτές, αντί του ενός που εξέλεξε τώρα, η φωνή του οποίου μάλλον θα πνιγεί στο αλβανικό κοινοβούλιο.
Γράφει: Νίκος Υφαντής
πηγη Π.Λ.