Αποκαλυπτικά τα όσα ειπώθηκαν από τον Πανεπιστημιακό Αθαν. Γκότοβο και καυστικές οι επισημάνσεις από τον εκπαιδευτικό Χρήστο Γκόγκα
Άφεση… αμαρτιών για τα εγκλήματα τα οποία διέπραξαν οι Τσάμηδες της Θεσπρωτίας στην περιοχή, κατά την περίοδο της Ιταλογερμανικής κατοχής, επιχειρούν να δώσουν ορισμένοι κύκλοι στην χώρα μας, ακόμα και μέσα στα Ελληνικά Πανεπιστήμια, χρησιμοποιώντας επιχειρήματα χωρίς καμία απολύτως ιστορική βάση και λογική τεκμηρίωση.
Εξάλλου, παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει αρκετές δεκαετίες από την μαύρη εκείνη περίοδο της Ελληνικής ιστορίας, τα γεγονότα παραμένουν έντονα χαραγμένα στη μνήμη των ανθρώπων που τα έζησαν και δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα αναφορικά με την σκοπιμότητα που εξυπηρετούν τέτοιου είδους προσπάθειες «αθώωσης» των καταδικασμένων από δικαστήρια της εποχής για την εγκληματική δράση τους Τσάμηδων.
Η συζήτηση για την προσπάθεια ορισμένων δυνάμεων, που δρουν και μέσα σε Πανεπιστήμια (!), να δικαιολογήσουν την στάση των Τσάμηδων της Θεσπρωτίας κατά την διάρκεια της κατοχής και τα εγκλήματα που αυτοί διέπραξαν σε βάρος του ντόπιου πληθυσμού, αναζωπυρώθηκε το τελευταίο διάστημα, με αφορμή την πρόσφατη εκδήλωση στη Μίχλα της Θεσπρωτίας, η οποία ήταν αφιερωμένη στους δεκάδες Έλληνες που εκτελέστηκαν το 1944 στο σημείο εκείνο από τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής, με την συνεργασία των Τσάμηδων.
ΤΙ ΕΙΠΩΘΗΚΕ...
Λόγο για «συμμάχους» των Τσάμηδων οι οποίοι επιχειρούν να διαστρεβλώσουν τη δράση τους έκανε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Αθανάσιος Γκότοβος, ο οποίος κατήγγειλε δημόσια ότι «υπάρχουν στη χώρα μας νοσταλγοί της εποχής εκείνης που επιχειρούν να παρουσιάσουν τις κατοχικές δυνάμεις ως τυπικές στρατιωτικές δυνάμεις και επιχειρούν να αθωώσουν την εγκληματική δράση των Μουσουλμάνων Τσάμηδων της Θεσπρωτίας, αρωγών στη συντριπτική τους πλειοψηφία των δυνάμεων κατοχής».
Ο κ. Γκότοβος ανέφερε ότι οι κύκλοι αυτοί «επιχειρούν να αθωώσουν τους Τσάμηδες, υποστηρίζοντας χωρίς αιδώ ότι οι ορδές των Νουρί και Μαζάρ Ντίνο, δεν είχαν άλλη επιλογή, παρά να συμμαχήσουν με τις δυνάμεις κατοχής για αυτοάμυνα, πιεζόμενοι από τις αντάρτικες ομάδες του Ζέρβα».
Και κατέληξε σημειώνοντας πως «τα γεγονότα είναι αμείλικτα, όμως υπάρχουν δυνάμεις και μέσα στα πανεπιστήμια, που διαστρεβλώνοντας την ιστορική πραγματικότητα, αθωώνουν την εγκληματική δράση των Μουσουλμάνων Τσάμηδων της Θεσπρωτίας».
«ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΕΠΩΝΥΜΑ…»
Θύελλα αντιδράσεων προκαλεί η υποψία ότι ανάμεσά μας δραστηριοποιούνται κύκλοι που επιχειρούν με συστηματική δράση να δικαιολογήσουν τα εγκλήματα των Τσάμηδων. Δεν είναι λίγοι μάλιστα αυτοί που ζητούν να αποκαλυφθούν οι άνθρωποι εκείνοι που παρασκηνιακά έχουν… συμμαχήσει με τους τελευταίους και επώνυμα να υποστηρίξουν τις θέσεις τους.
Χαρακτηριστική είναι η επισήμανση του συνεργάτη μας εκπαιδευτικού – ιστορικού, κ. Χρήστου Γκόγκα, ο οποίος, με αφορμή τα όσα ανέφερε πρόσφατα στη Μίχλα ο κ. Γκότοβος, αναρωτιέται: «Ποιοι είναι αυτοί οι κύριοι που υποστηρίζουν ανιστόρητες θέσεις; Τι σκοπό επιδιώκουν και με ποιους αρωγούς;» και συνεχίζοντας επισημαίνει ότι «αυτοί οι άνθρωποι τους οποίους κατήγγειλε ο κ. καθηγητής στη Μίχλα, πρέπει να αποκαλυφθούν και να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην ιστορία αυτού του τόπου, στα εκατοντάδες θύματα, στα δάκρυα που ακόμα δε στέγνωσαν και το ρήμαγμα ολόκληρης της Θεσπρωτίας. Είναι ανάγκη να παρουσιαστούν επώνυμα στο προσκήνιο, παραθέτοντας τα επιχειρήματά τους και το σκοπό που επιδιώκουν, για να τους μάθουν οι Θεσπρωτοί, αλλά και όλη η Ελλάδα και να τους αποδώσουν τις ʽτιμέςʼ που τους ανήκουν».
ΓΝΩΣΤΗ Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ...
Αναφερόμενος στην εγκληματική δράση των Τσάμηδων στη Θεσπρωτία την περίοδο της Ιταλογερμανικής κατοχής, ο κ Γκόγκας τονίζει ότι αυτή είναι γνωστή πια στο Πανελλήνιο και συνεχίζοντας δίνει ορισμένες πτυχές της: «Πριν ακόμη επιτεθούν οι Ιταλοί την 28η Οκτωβρίου 1940 εναντίον της χώρας μας, οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες της Θεσπρωτίας οργανώθηκαν σε ομάδες ανιχνευτών και δολιοφθορέων του στρατού μας και αμέσως τάχθηκαν στο πλευρό των στρατευμάτων κατοχής, συνεργαζόμενοι μαζί τους σε κάθε εγκληματική ενέργεια. Με δική τους κυριολεκτικά πρωτοβουλία λήστεψαν την περιοχή της Θεσπρωτίας, φόνευσαν φιλήσυχους οικογενειάρχες, βίασαν γυναίκες, άρπαξαν το βιος τους, έκαψαν τα σπίτια τους και κυριολεκτικά έβαψαν τον τόπο στο αίμα».
Αυτοί οι Τσάμηδες, σύμφωνα με τον κ. Γκόγκα, «που καταδικάστηκαν σε ειδικά εφετεία κακουργημάτων, ακολούθησαν τους κατακτητές και εγκαταστάθηκαν στην Αλβανία. Έκτοτε ζουν εκεί και δραστηριοποιούνται αποτεινόμενοι σε διεθνείς οργανισμούς ζητώντας τον επαναπατρισμό τους με την απόδοση των περιουσιών που άφησαν εδώ φεύγοντας. Κάτι τέτοιο όμως δεν γίνεται αποδεκτό, ούτε για συζήτηση, από την πλευρά μας».
Ανεξαρτήτως προπαγάνδας και παρασκηνιακής δράσης υπέρ της… υστεροφημίας των Τσάμηδων, οι εγκληματικές τους πράξεις στην περίοδο της κατοχής αποτελούν ιστορικό γεγονός που δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί, δεδομένου μάλιστα του ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων εκείνης της εποχής.
πηγη Π.Λ.