Περίοδο προεκλογική διανύουμε και ακούονται πολλά και διάφορα, μέχρι και τα πιο πλούσια «καρβέλια», αλλά και άκρως μηδενιστικά στοιχεία. Ελάχιστα, όμως, αναφέρονται για τα εθνικά θέματα -Εσωτερικού και Εξωτερικού λεγόμενα- και ουδόλως για το Β/Ηπειρωτικό εν γένει, με όλες τις παραμέτρους του και δη το Μεταναστευτικό ευρύτερα, και αυτό ακόμη το «Τσάμικο», το οποίο, όσο κι αν φαίνεται ανύπαρκτο και έτσι έπρεπε να είναι, όμως προβάλλεται με πλήρη παραχάραξη.
Με την ευκαιρία, λοιπόν, αυτή, υπενθυμίζω στη συνέχεια τις παρακάτω συγκεκριμένες παλαιότερες θέσεις του ΠΑΣΟΚ, με τις οποίες, οφείλει, νομίζουμε, να δώσει, έστω και αργά, κάποια απάντηση αν συμφωνεί μʼ αυτές και σήμερα ή να τις καταγγείλει, τιμώντας επαξίως και τον αγαθό και ήρωα Ιεράρχη μακαριστό Σεβαστιανό, για τον οποίο κατά την Κηδεία του (14-12-94) ο εκπρόσωπος του Αγίου Όρους ετόνισε ότι «κάθε 300 χρόνια γεννιούνται τέτοιοι (Ιεράρχαι)».
Ανάλογες συγκεκριμένες και όχι αόριστες θέσεις για το Β/Ηπειρωτικό και για όλα τα λοιπά Εθνικά Θέματα, οφείλουν να λάβουν, και όλα τα Κόμματα, συμπεριλαμβάνοντάς τις και στα αντίστοιχα προγράμματά τους!
Προ 10ετίας, λοιπόν, επί Κυβερνήσεως του κ. Σημίτη, με Υπουργούς Εξωτερικών (ΥΠΕΞ), διαδοχικά, τους κ. Θ. Πάγκαλο, παραιτηθέντα, ύστερα, ιδίως, από τα γεγονότα Οτσαλάν, και τον κ. Γ. Παπανδρέου, είχα δημοσιεύσει το παρακάτω κείμενο, με τίτλο «Ο Γ. Α. Παπανδρέου και το Β/Ηπειρωτικό (εφ. Πρωινός Λόγος, Ιωάννινα, 9-4-1999), το οποίο έχει, νομίζω, θέση και σήμερα:
«Η ευκαιρία της πρόσφατης μεταβάσεως του κ. Γ. Α. Παπανδρέου, ως ΥΠΕΞ στα Τίρανα -και σʼ άλλες Βαλκανικές πρωτεύουσες (10-11-3.99)- προκειμένου να συμβάλει, κατά το δυνατόν, στην επίλυση ή τουλάχιστον, στη μείωση της κρίσεως του Κοσυφοπεδίου, και μάλιστα με προσφερόμενη σʼ αυτό ευρείαν Αυτονομίαν, έφερε στο νου μου την προ πενταετίας περίπου συνέντευξή του στο περιοδ. «Εικόνες» (τχ 1-9/9/1994) για το έργο του πρωταγωνιστού του νεωτέρου Βορειοηπειρωτικού Αγώνος, μακαριστού Μητροπολίτου Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανού. Γιʼ αυτόν, λοιπόν, τον αναμφισβήτητα γνήσιον, ανιδιοτελή και πρότυπο πατριώτου, ο τότε Υπουργός Εθνικής παιδείας και θρησκευμάτων, κ. Γ. Α. Παπανδρέου, ισχυρίσθηκε, ότι «προσφέρει συνειδητά ανθελληνικό έργο για εσωτερική κατανάλωση»! Και, όπως ήτο φυσικό, διήγειρε τότε πληθώραν αντιδράσεων, ενώ και έκτοτε η ιστορία και τα γεγονότα δικαιώνουν απόλυτα τις πράξεις, τους λόγους και το ήθος του Σεβαστιανού, όσο κι αν η Πολιτεία δεν τα εξετίμησεν, ούτε αξιοποίησε αρκούντως.
Σήμερα ο κ. Παπανδρέου, από τη νέα θέση, είναι πλέον και ο άμεσα καθʼ ύλην αρμόδιος και υπεύθυνος για την περαιτέρω εξέλιξη του Β/Ηπειρωτικού, το δε Εθνικό αυτό Θέμα, εν πολλοίς παραγκωνισμένο από τη Μητέρα πατρίδα, βρίσκεται, ως γνωστόν, σε πολύ κρίσιμη θέση, ιδιαίτερα με τον λίαν επικίνδυνο ξερριζωμό των Β/Ηπειρωτών από τις προαιώνιες εστίες τους και με όλα τα απειλούμενα επακόλουθα. Όταν, μάλιστα, πέραν των κινδύνων από τον άμεσο περίγυρο, τους περισφίγγουν ακόμη και οι Τούρκοι, με τις ναυτικές βάσεις, που τους παραχωρούν οι Αλβανοί στα ίδια τα Β/Ηπειρωτικά παράλια, όπως σε άλλα δημοσιεύματα είχαμε την ευκαιρία να επισημάνουμε τότε, το ανωτέρω κακό γίνεται χειρότερο.
Εν τω μεταξύ κατά την εν λόγω μετάβασή του στα Τίρανα ο κ. Παπανδρέου, απʼ όσα γνωρίζουμε, ουδόλως αναφέρθηκε, ως ώφειλε, και στην -κεκτημένη άλλωστε και θεσμικά από το 1914- εφαρμογή της Αυτονομίας, τουλάχιστον ισοτίμως, με εκείνην του Κοσυφοπεδίου, και στη Βόρειο Ήπειρο. Θα αποτελούσε τούτο και ελαχίστη εκδήλωση ευγνωμοσύνης, έναντι όσων πλουσιοπαρόχως η Ελλάδα προσφέρει στην Αλβανία και σʼ ολόκληρο το λαό της και σʼ αυτούς τους Κοσσοβάρους, κατά τα δύσκολα αυτά χρόνια.
Ας μεριμνήσει, τουλάχιστον, από δω και πέρα, από της θέσεώς του αυτής ο κ. Παπανδρέου (ΥΠΕΠΘ) και σʼ αυτό το Εθνικό Θέμα, αξιοποιώντας δεόντως ανάλογες ευκαιρίες πριν είναι πολύ αργά!
Θα αποτελούσε τούτο και ένα είδος εξιλεώσεως του ιδίου και για το προαναφερθέν προ πενταετίας ολίσθημά του, αλλά και του προκατόχου του κ. Θ. Παγκάλου -εμμέσως- για τους επίσης απαραδέκτους χαρακτηρισμούς του (Δεκ. 1998), ως δήθεν ειδικής κατηγορίας πιθηκοειδών κτηνών για «όσους ασχολούνται με υπαρκτές ή ανύπαρκτες μειονότητες» ομοεθνών μας, φυσικά, και των Β/Ηπειρωτών, λαμβάνοντας την δέουσα απάντηση από τον Σεβασμιώτατο κ. Ανδρέα, αντάξιο διάδοχο του μακαρ. Σεβαστιανού.
Θα ικανοποιούσε επίσης η πράξη αυτή και την ψυχή του παππού του, επίσης Γ. Παπανδρέου, με την ανεξίτηλη υποθήκη του (Ιουν. 1960), όπου, μεταξύ άλλων ετόνιζε, ότι «το θέμα υφίσταται και εκείνο, το οποίον απαγορεύεται εις τον αιώνα είναι, διʼ οιονδήποτε λόγον η απάρνηση του ιερού αιτήματος» (ΑΠΠ: Ο Αυτονομιακός Αγώνας της Βορείου Ηπείρου 1914. Αθ. 1985, 57-59)».
Και σήμερα, λοιπόν, ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου, σε υψηλότερη, ήδη, θέση, ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, και σε επιδιωκομένη ακόμη υψηλότερη, οφείλει αφʼ ενός, έστω και τόσο αργά, να άρει κατά κάποιο τρόπο το ολίσθημα εκείνο, τιμώντας τη μνήμη του παγκοίνως δεόντως τιμωμένου και καθιερωθέντος, ως αγωνιστή και ήρωα στην ιστορία, Σεβαστιανού, και αφʼ ετέρου, να λάβει κάποια θέση και επί του Εθνικού αυτού Θέματος, με τις πολλές όχι ευχάριστες διακυμάνσεις του.
Για το τελευταίο οφείλουν, κατʼ αυτάς, και τα λοιπά, και ιδιαίτερα τα δύο μεγάλα Κόμματα, αποπλύνονται και τις εσφαλμένες θέσεις τους κατά τις πρόσφατες κοινοβουλευτικές Εκλογές στην Αλβανία, χωρίς αυτό να απαλλάσσει και από τις ευθύνες των ιδίων των αδελφών μας Β/Ηπειρωτών, οι οποίοι κατά τις εν λόγω εκλογές έλαβαν ποσοστό συμμετοχής μόνο 1,19%!
Του ΑΠ. Π. ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ
πηγή Π.Λ.