Μια ηλιόλουστη μέρα του Σεπτέμβρη η Ομάδα Συνεργασίας του Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού, με τις φίλες της, ξεκίνησαν να επισκεφτούν το Βουθρωτό στην Αλβανία.
Μετά τις διατυπώσεις στα σύνορα επισκεφτήκαμε το στρατιωτικό νεκροταφείο στους Βουλιαράτες όπου ο ξεναγός μας, μας μίλησε για τα παιδιά «Της Ελλάδος παιδιά» που άφησαν την τελευταία τους πνοή στα Αλβανικά χώματα. Δέηση, ο εθνικός Ύμνος γιʼ αυτά τα παιδιά και ένα δάκρυ για τις μανάδες τους… Μετά από στροφές και ανηφόρα φτάσαμε στο Αργυρόκαστρο. Κόσμος πολύς και αμερικάνοι τουρίστες από μεγάλο κρουαζιερόπλοιο, όπως πληροφορηθήκαμε μετά.
Σε ένα ωραίο «καφέ» μας προσφέρθηκε καφές και απολαύσαμε την πόλη από ψηλά. Στην συνέχεια μέσω Αγίων Σαράντα φθάσαμε στο Βοθρωτό. Είναι ένας χώρος γεμάτος Ελλάδα!
Ένας χώρος, που προσπαθούν να τον κρατήσουν καθαρό. Είναι πράγματι χαρά να περπατάς όλα αυτά και οι θρύλοι και ιστορίες περί Βοθρωτού πολλοί. Τον 6ο αιώνα π.χ. ο Βοθρωτός αναφέρεται για πρώτη φορά από τον γεωγράφο Εκαταίο από την Μίλητο στο έργο «Ευρώπη». Ξεκινώντας από την νοτιοανατολική γωνιά της αρχαίας πόλης, ο Βοθρωτός καλυμμένος από χώμα, μας φανερώνεται τμηματικά. Στο σύνολό του ο Βοθρωτός έχει πέντε βασικά τμήματα: την ακρόπολη, στο πιο πολύ ψηλό σημείο, όπου βρίσκεται και το Μουσείο, την πόλη που απλώνεται προς βορά και είναι ορατή από την λίμνη, την αγορά, το προάστιο, καθώς και την νεκρόπολη.
Περπατώντας προβάλουν μπροστά μας όλες αυτές οι αρχαιότητες και σε πιάνει δέος όπως και στην Έφεσο, και αναρωτιέσαι «γιατί όλα αυτά να μην τα έχουμε εμείς» … ερώτημα χωρίς απάντηση, μόνο κάποια εγωιστική υπερηφάνεια ότι όλα είναι ελληνικά!
Η διαδρομή (με τα πόδια και ανηφόρα…) ήταν ανάμεσα από δένδρα και αριστερά αρχαιότητες (αγορά, θέατρο, λουτρά, Ιερό του Ασκληπιού, Πρυτανείο, το Βαπτιστήριο, και άλλα) και δεξιά η λίμνη που ο Αλής Πασάς ζωγραφίζεται από τον Dupre ( 1819) στον γνωστό μας πίνακα.
Το περιτείχισμα δίπλα στη λίμνη, με τις πύλες που χρησίμευαν σαν είσοδος προς την καστρόπολη, από την λίμνη είναι κατασκευασμένο με μεγάλους δόμους χωρίς συνδετικό κονίαμα, κτισμένο αρχικά τον 4ο αιώνα π.Χ. Περπατούμε δίπλα του, ανεβαίνουμε σκαλοπάτια και φτάνουμε στο Μουσείο. Ο χώρος είναι θαυμάσιος και αντικρίζεις όλη την γύρω περιοχή. Τα πιο καλά διατηρημένα μνημεία είναι οι οχυρώσεις όλων των εποχών καθώς και μια παλαιοχριστιανική εκκλησία.
Πολλές από μας δεν ανεβήκαμε μέχρι πάνω, στο Μουσείο, που δεν λέει πολλά πράγματα.
Από μία σκάλα κατεβαίνουμε και το πούλμαν μας φτάνει στους Άγιους Σαράντα.
Μια πόλη ασφυκτικά κτισμένη, με ψηλές οικοδομές και αμερικάνικες σημαίες! Και το κρουαζιερόπλοιο στο λιμάνι περιμένει… μετρήσαμε δέκα πούλμαν με τους τουρίστες του!
Είχα πάει πριν είκοσι χρόνια, καμιά σχέση με το τότε! Το εστιατόριο πολύ καλό και καθαρό, κάνουν προσπάθεια και μπράβο τους. Ελληνική σημαία καμιά! Βουθρωτό θέλαμε να δούμε, το είδαμε … όλα τα άλλα δεν μετράνε. Εκτός από τους Βουλιαράτες, που είμαστε συναισθηματικά δεμένοι εμείς οι Έλληνες.
Έτσι τέλειωσε μία πολιτιστική εκδήλωση της Ομάδας μας και βέβαια δεν θα σταματήσουμε να εξερευνούμε την Ελλάδα και τον έξω κόσμο.
Σ.Π.
Πρωινός λόγος