Συμβαίνει και στους Οργανισμούς, στα Σωματεία με πολυετή ζωή, να δέχονται επιρροές από ομάδες υποτακτικών, οι οποίοι λιβανίζουν και απομονώνουν τους ηγέτες, κρατώντας τους μακριά από τον λαό, τον μόνο αποδέκτη των επιτυχιών και παραλείψεών τους. Η ηγεσία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και του ΚΕΑΔ (Κόμμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), δυστυχώς, δεν μπόρεσαν να αποκοπούν από τέτοιες επιζήμιες επιρροές και, επομένως, δεν ξέφυγαν από τον κανόνα. Ύψωσαν τείχη ανάμεσα στους ηγέτες και στον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό, έπαψαν να αφουγκράζονται τα προβλήματά τους, περιχαρακώθηκαν και έμειναν ευχαριστημένοι από τους εκθειασμούς και τα λιβανίσματα των ημετέρων, των ανθρώπων που τους περιέβαλλαν.
Παρακολουθώντας, χρόνια τώρα, τα τεκταινόμενα στον Βορειοηπειρωτικό χώρο, διαπιστώσαμε, με λύπη μας, ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ και το ΚΕΑΔ διατήρησαν ένα καθεστώς προσωποπαγές, αρνήθηκαν κάθε διαρθρωτική μεταρρύθμιση και παρέμειναν στη θέση τους με αυταρέσκεια και άρνηση.
Στα πρώτα χρόνια της ιδρύσεώς τους έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο χώρο με αποτελέσματα ευεργετικά. Υπήρξαν η κινητήρια δύναμη, το εφαλτήριο των Βορειοηπειρωτών και είχαν κερδίσει ξεχωριστή θέση στις καρδιές τους. Η απήχησή τους στον μειονοτικό κόσμο ήταν μεγάλη και δημιουργούσε ελπίδες για το μέλλον.
Αργότερα, όμως, τα πράγματα διαφοροποιήθηκαν. Κάποιο ραβδί, το ραβδί της Κίρκης, άγγιξε τους ηγέτες, τους μεταμόρφωσε και διαμόρφωσε σε άλλες βάσεις τη θέση και τις προθέσεις τους.
Οι έντονες κομματικές αντιπαλότητες και διαμάχες και οι διάφορες φατρίες που εμφιλοχώρησαν, που εισχώρησαν δηλ. στην οργάνωση, συνετέλεσαν στην υποβάθμιση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και του ΚΕΑΔ και έδωσαν προς τα έξω εικόνα αποτυχίας, αφού δεν κατάφεραν να προωθήσουν αναγκαία αιτήματα που απαιτούσαν λύσεις.
Η ατυχής συμμετοχή της ΟΜΟΝΟΙΑΣ-ΚΕΑΔ στις εκλογές του παρελθόντος Ιουνίου και η τραυματική εμπειρία από την οδυνηρή ήττα συνέτειναν ώστε να υποστούν σοβαρό πλήγμα, το σοβαρότερο, ίσως, από της ιδρύσεώς τους. Η διάσπαση και τα εξ αυτής αποτελέσματα είχαν τέτοια δυναμική που θα είναι δύσκολο στο μέλλον, όχι όμως και αδύνατη, η συναδέλφωση των ηγετικών στελεχών και η από κοινού αντιμετώπιση των μειονοτικών προβλημάτων, πράγμα που όλοι μας απευχόμαστε.
Αντίθετα, ευελπιστούμε ότι ομονοούντες θα προσπαθήσουν από κοινού στην αναδιάρθρωση και αναδιοργάνωση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, στην προσέγγιση και προσέλκυση και πάλι του κόσμου μας και στην αποφασιστική και επιβεβλημένη αντιμετώπιση των παντοειδών προβλημάτων της μειονότητας που καθημερινά αναφύονται.
Φαίνεται πως μετά από 20 χρόνια ζωής, άλλοτε ευχάριστα και άλλοτε δυσάρεστα, έχει ωριμάσει ο χρόνος για αναθεώρηση και ανακατάταξη της Ομόνοιας που θα προσδώσει νέα ώθηση στην οργάνωση, ώστε να κερδηθεί ο χαμένος χρόνος.
Έχουμε τη γνώμη ότι ο τρόπος αυτός, η πορεία για αναβάθμιση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ είναι μονόδρομος και δεν έχει εξόδους διαφυγής.
Μια αναβαθμισμένη ΟΜΟΝΟΙΑ θα αποκτήσει διαφορετική αίγλη και θα γίνει ελκυστική από τον Βορειοηπειρωτικό κόσμο. Πολλοί κατηγορούν τους ηγέτες της ΟΜΟΝΟΙΑΣ-ΚΕΑΔ ότι πάσχουν από το σύνδρομο της εξουσίας, από το οποίο και δεν έχουν αποκοπεί, αντίθετα έχουν απομονωθεί από τον λαό, γιατί δεν μπόρεσαν να πιάσουν το σφυγμό του. Τα όρια έχουν εξαντληθεί, η όλη εικόνα είναι αρνητική και το παρελθόν δεν βοηθάει, με αποτέλεσμα το μέλλον να φαντάζει δυσοίωνο και σκοτεινό.
Είναι καιρός να πραγματοποιηθεί ριζική ανανέωση των μελών της ΟΜΟΝΟΙΑΣ σε όλη την εξουσιαστική κλίμακα. Χρειάζεται νέο αίμα και νέα πρόσωπα (προσωπικότητες κύρους που διαθέτουν οι Βορειοηπειρώτες), τα οποία να εμφυσήσουν και πάλι ελπίδες στον ταλαιπωρημένο κόσμο μας και να ανακόψουν το ρεύμα της απαξίωσης της οργάνωσης.
Η ανάληψη ευθυνών από την σημερινή ηγεσία είναι απαραίτητη και για αυτοκριτική και για διάψευση εκείνων που τους κατακρίνουν. Είναι πολύ σημαντική η απόφαση αποτίναξης του συνδρόμου της εξουσίας.
Μόνον έτσι θα επιτευχθεί η ζητούμενη Βορειοηπειρωτική ενότητα, η μόνη που μπορεί να διασφαλίσει διάρκεια υπέρ των μειονοτικών δικαιωμάτων, τα οποία, δυστυχώς, υπονομεύονται από πολλούς και για διαφορετικούς λόγους.
Τελευταία γίναμε μάρτυρες ατυχών επεισοδίων μεταξύ των αντιμαχομένων ομάδων, που έχουν θέσει ως αυτοσκοπό το απόλυτο δικαίωμά τους να έχουν το πάνω χέρι στην ΟΜΟΝΟΙΑ και κατʼ επέκταση και στο ΚΕΑΔ.
Θα πρέπει να γίνει γνωστό, γεγονός που δεν αμφισβητείται από κανέναν, ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ, ως οργάνωση των συμφερόντων του Βορειοηπειρωτικού κόσμου, ανήκει μόνο στον κόσμο της. Η διαμάχη, που υπογείως διεξάγεται από ομάδες και ομαδούλες, να προσεταιριστούν την οργάνωση για την εξυπηρέτηση ιδιοτελών συμφερόντων, απάδει και προς τους καταστατικούς στόχους της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και προς την επιθυμία όλων των Βορειοηπειρωτών η ΟΜΟΝΟΙΑ να μείνει μακριά από φατρίες και φατριασμούς και να καταστεί δυνατή, ώστε να επιδιώξει την πραγμάτωση των σκοπών για τους οποίους και ιδρύθηκε.
Ως τις επόμενες αλβανικές βουλευτικές εκλογές υπάρχει αρκετός χρόνος, σχεδόν τέσσερα χρόνια. Μέσα σʼ αυτό το χρονικό διάστημα πρέπει να γίνουν οι επιβαλλόμενες ζυμώσεις, αναζητήσεις, συζητήσεις και επίμονες ερευνητικές προσπάθειες. Να παραμεριστούν οι μικροεγωισμοί, τα προσωπικά μικροσυμφέροντα και οι εναγκαλισμοί με αλβανικά κόμματα και με ομοψυχία και ενότητα να εξευρεθεί η χρυσή τομή που θα οδηγήσει την ΟΜΟΝΟΙΑ – ΚΕΑΔ (ή οποιαδήποτε άλλη πολιτική φόρμουλα) να κατέλθουν ανεξάρτητα στις προσεχείς εκλογές επιδιώκοντας την εκλογή αρκετών βουλευτών, που να προέρχονται από την μειονότητα και οι οποίοι θα έχουν φωνή στο αλβανικό Κοινοβούλιο, θα υπερασπίζονται κατά προτεραιότητα τα μειονοτικά συμφέροντα, χωρίς να άγονται και να φέρονται από τα αλβανικά κόμματα.
Όσο πιο γρήγορα κατανοηθεί η ανάγκη της αναδιοργάνωσης της ΟΜΟΝΟΙΑΣ τόσο καλύτερα θα είναι για το χώρο μας. Η κάθε καθυστέρηση εγκυμονεί κινδύνους. Οι καιροί «ου μενετοί».
Πολλοί επιχαίρουν για τη θολή αυτή κατάσταση, γιατί η ρευστή αυτή κατάσταση, η διχόνοια και η διαμάχη μεταξύ των βορειοηπειρωτών, εξυπηρετεί τα σχέδιά τους.
Τελευταία, βγαίνουν προς τα έξω και περίεργες δηλώσεις για τους Τσάμηδες, γεγονός που επιτείνει το δυσάρεστο κλίμα που επικρατεί.
Επιτέλους! Οι ηγέτες των Βορειοηπειρωτών ας αναλάβουν τις ευθύνες τους και ας αρθούν στο ύψος των περιστάσεων.
Γράφει: Νίκος Υφαντής
Πρωινός Λόγος