Στις 18 Νοεμβρίου ε.ε. πραγματοποιήθηκε μια σημαντική εκδήλωση στο Ίδρυμα Βορειοηπειρωτικών Ερευνών, στην οποία τιμήθηκε για την πολύχρονη προσφορά του στο Ίδρυμα και κυρίως στον Ελληνισμό της Β. Ηπείρου ο ιατρός Μιχαήλ Παντελής.
Ταυτόχρονα, στην ίδια εκδήλωση, που είχε πανηγυρικό χαρακτήρα, επιδόθηκαν τα βραβεία σε τρεις Βορειοηπειρώτες φοιτητές, για πρωτότυπες έρευνές τους, που υπέβαλαν στο διαγωνισμό τον οποίο είχε προκηρύξει το Ι.Β.Ε. και που οι πιο αξιόλογες κρίθηκαν από αρμόδια επιτροπή.
Οι Φοιτητές που βραβεύτηκαν στην εκδήλωση αυτή ήσαν η Κακαβέση Ελεονώρα – Ελένη, ο Σίτος Ευάγγελος και η Βέλτα Νταλιάναϊ. Στους τρεις βραβευθέντες φοιτητές, το Ι.Β.Ε. επέδωσε για βραβείο, μαζί με το σχετικό δίπλωμα και το χρηματικό ποσόν των 1.000 ευρώ στον καθένα.
Προς το τέλος της εκδήλωσης η πρώτη βραβευθείσα φοιτήτρια, η Ελεονώρα-Ελένη Κακαβέση, ζήτησε το λόγο, που της παραχωρήθηκε και είπε τα εξής:
«Κύριοι, κατάγομαι από τη Χιμάρα και η εργασία μου που βραβεύτηκε αναφέρεται στην αγαπημένη μου πατρίδα.
Δεν είμαι πλούσια και το ποσόν των 1.000 ευρώ μου είναι απαραίτητο για τη ζωή μου και σας ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου. Θα μου επιτρέψετε όμως να σας γνωρίσω ότι δεν θα πάρω αυτά τα χρήματα, αλλά θα τα αφήσω στο Ίδρυμα με σκοπό να χρησιμοποιηθούν για την επισκευή των σπιτιών των μεγάλων Βορειοηπειρωτών Ευεργετών, των Ζαππαίων, που έχουν καταρρεύσει και είναι πλέον μισογκρεμισμένα. Όταν τα πρωτοαντίκρυσα εκεί στο Λάμποβο του Αργυροκάστρου, ένοιωσα ντροπή και πόνο ψυχής αβάσταχτο. Δεν τα παίρνω τα χρήματα και ας μου είναι απολύτως απαραίτητα. Θέλω να δοθούν σε όποιους είναι υπεύθυνοι, ώστε με αυτά να ξεκινήσουν να στηρίξουν τους τοίχους των μεγάρων, να τα σκεπάσουν, να επισκευάσουν το Μοναστήρι τους στο Τρομπούκι, λίγα μέτρα μακριά από τα σπίτια τους και προπαντός να μαζέψουν τα άγια λείψανά τους από το χαλασμένο οικογενειακό τους μνημείο, μπροστά στο Ναό της Υπαπαντής. Σας ζητάω συγγνώμη που δεν τα παίρνω»!
Αυτά τα λίγα λόγια είπε η μεγάλη αυτή Χιμαριώτισσα Ελεονώρα -Ελένη Κακαβέση και κατέβηκε από το βήμα με δάκρυα στα μάτια της.
Όλοι όσοι βρεθήκαμε το βράδυ αυτό στο Ι.Β.Ε. μείναμε έκπληκτοι και την κοιτάζαμε με θαυμασμό για τη μεγάλη της απόφαση να ενδιαφερθεί αυτή για κάτι που έπρεπε προ πολλού να είχε πράξει η περιβόητος Ζάππειος Επιτροπή, που είναι εγκατεστημένη εκεί, στο Ζάππειο Μέγαρο, στην Αθήνα και έχει ξεχάσει τις υποχρεώσεις της, που απορρέουν από τις Διαθήκες των Ζαππαίων. Ήλθε λοιπόν με την χειρονομία της να τους τη θυμίσει η μικρή Χιμαρραία φοιτήτρια.
Από τότε, τις 18 Νοεμβρίου ε.έ., πέρασαν 20 μέρες. Ήλθε άραγε η Ζάππειος Επιτροπή να πάρει το…μεγάλο ποσόν των 1.000 ευρώ και να αρχίσει την επισκευή των μεγάρων των Ευεργετών εκεί στο Λάμποβο; Γιατί ξέχασαν τόσα χρόνια αυτή τη βασική τους υποχρέωση οι κύριοι αυτοί, όποιοι και αν είναι και όποια αξιώματα και αν έχουν και δεν έχουν προβεί στην επισκευή των σπιτιών των Ζαππαίων, αλλά τα αφήνουν και καταρρέουν χρόνο με το χρόνο; Γιατί δεν ανοικοδομούν τον οικογενειακό τάφο και δεν ξανατοποθετούν σ’ αυτόν με ευλάβεια τα αγιασμένα λείψανα της οικογένειας, αλλά τα αφήνουν στις γύρω στάνες να σήπονται; Τόση Αδιαφορία, τόση ανευθυνότητα, τόση απαξίωση από ανθρώπους που υποτίθεται ότι η πολιτεία τους εμπιστεύτηκε ένα τόσο υψηλό λειτούργημα;
Απευθύνθηκα στη Νομαρχία να μάθω τα ονόματα του Δ.Σ της Ζαππείου Επιτροπής ή της Επιτροπής των Ολυμπίων και Κληροδοτημάτων, όπως ονομάζεται επίσημα.
Έτσι, διαπίστωσα ότι από το Δεκέμβριο του 2007 η Επιτροπή αυτή έχει πρόεδρο τον κ. Ιωάννη Δομάγερ ο οποίος είναι πολιτικός μηχανικός. Η Επιτροπή αποτελείται συνολικά από 11 μέλη, καταξιωμένοι πολίτες όλοι τους, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και ο κ. Ιωάννης Ζώης, συνταξιούχος των ΕΛ-ΤΑ, τ. πρόεδρος της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας!
Σε όλους αυτούς τους κυρίους, και κυρίως στο συμπατριώτη μας κ. Ιωάννη Ζώη οφείλουμε ένα μεγάλο…ΕΥΓΕ για το έργο που δεν έπραξαν και για την κλασσική αδιαφορία τους. Ασφαλώς κανένας τους δεν γνωρίζει πού βρίσκεται το Λάμποβο, σε ποια κατάσταση βρίσκονται τα αρχοντικά των Ζαππαίων, το Σχολείο τους, το Μοναστήρι στο Τρομπούκι, ο Ναός της Υπαπαντής δίπλα στα μέγαρά τους κλπ, κλπ. Και ασφαλώς θα επαίρονται για το ότι εκπροσωπούν και υλοποιούν την άγια θέληση των τρισμεγάλων μας Ηπειρωτών Ευεργετών.
Φυσικά είμαι απολύτως βέβαιος ότι ούτε καν θα καταδεχθούν να διαβάσουν αυτές τις λίγες σκέψεις μου και ασφαλώς θα αδιαφορήσουν για το μεγάλο ΧΑΣΤΟΥΚΙ που έφαγαν από την Χιμαριώτισσα Ελένη, εκεί στο Ι.Β.Ε. το βράδυ της 18ης Νοεμβρίου ε.ε.. Θα αδιαφορήσουν και για το να εισπράξουν την ΤΕΡΑΣΤΙΑ σε ηθικό μεγαλείο δωρεά της Ελένης Κακαβέση. Σε μας όμως μένει η υποχρέωση να συγχαρούμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας την ευγενική Χιμαριώτισσα φοιτήτρια για το μεγάλο μάθημα που εξέπεμψε, το οποίο πρέπει να σπουδάσουν οι υπεύθυνοι. Κρίμα που ανάμεσα σ’ αυτούς είναι και ένας Ηπειρώτης, επιλήσμων του Ηπειρωτισμού του…
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΚΟΓΚΑ
ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ