Είχαμε γράψει επανειλημμένα στο παρελθόν, και το πιστεύουμε, πως εάν μειωθεί και ελαχιστοποιηθεί το κλίμα δυσπιστίας και καχυποψίας που χαρακτηρίζει τις ενέργειες των Αλβανών απέναντι της Ελλάδος και ακόμη, η κυβέρνηση και τα κόμματα στην Αλβανία συνειδητοποιήσουν ότι η Ελλάδα είναι ο μοναδικός και σταθερός γείτονας που επέδειξε θερμό ενδιαφέρον για την ανόρθωση και ανάπτυξη της χώρας τους, γεγονός που το αποδεικνύει με τις πράξεις της, τότε πράγματι, οι Έλληνες που διαβιούν στη χώρα τους, δηλ. η Εθνική Ελληνική Μειονότητα θα αποβεί ο ομφάλιος λώρος, η γέφυρα ουσιαστικής και εποικοδομητικής φιλίας ανάμεσα στους δυο γειτονικούς και συγγενικούς λαούς. Όμως, διαπιστώνουμε, με λύπη, ότι το αλβανικό πολιτικό σύστημα συνεχίζει στο θέμα των σχέσεων με την Ελλάδα και σε πολλά άλλα θέματα, την πολιτική του προηγούμενου θλιβερού καθεστώτος, το οποίο καταδικάστηκε στη συνείδηση του αλβανικού λαού. Βέβαια, δεν υπάρχουν ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, αλλά η δυσπιστία και καχυποψία παραμένουν. Για την αλβανική κυβέρνηση και τα αλβανικά κόμματα η Ελλάδα είναι το μαύρο πρόβατο, ο κακός γείτονας, που εποφθαλμιά εδάφη της Αλβανίας και δεν έπαψε να διεκδικεί την Βόρειο Ήπειρο, γεγονός ανυπόστατο, χωρίς καμιά ουσιαστική βάση. Η αντιπαλότητα, οι αντιπαραθέσεις και η οξεία διαμάχη μεταξύ των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων, του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος του κ. Μπερίσα και του Σοσιαλιστικού του κ. Ράμα, αναγορεύει μοναδικό εχθρό των Αλβανών, την Ελλάδα, η οποία κατά την γνώμη τους, που την διοχετεύουν με τα ΜΜΕ και προς τον λαό, υπονομεύει τα αλβανικά συμφέροντα. Η ιστορία έχει να επιδείξει πολλά παραδείγματα, κατά τα οποία η Ελλάδα είχε βρεθεί στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης των κομμάτων. Έχει εξακριβωθεί ότι σε κάθε εσωτερική αναταραχή έβλεπαν ελληνικό δάχτυλο. Θα αναφερθούμε μόνο σε δυο-τρία παραδείγματα πρόσφατα, μετά την κατάρρευση του προηγούμενου καθεστώτος, δηλ. μετά το 1990: • Το 1994 με το «επεισόδιο της Επισκοπής» κατηγορήθηκε η Ελλάδα ως ηθικός αυτουργός και άρχισε πρωτοφανής βία και τρομοκρατία κατά της ελληνικής μειονότητας. Πρόκειται για ένα περίεργο επεισόδιο με δυο νεκρούς και τρεις τραυματίες Αλβανοί στρατιώτες, που έλαβε χώρα στα ελληνοαλβανικά σύνορα, στο χωριό Άνω Επισκοπή Αργυροκάστρου. Για το επεισόδιο αυτό συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν πέντε στελέχη της «Ομόνοιας» με την κατηγορία ότι διέπραξαν το αδίκημα της προδοσίας κατά του αλβανικού κράτους. Ουσιαστικά κατηγοριόταν η Ελλάδα ως ηθικός αυτουργός. Εγκαλούνται Έλληνες υπουργοί, η Εκκλησία, Βορειοηπειρωτικοί σύλλογοι και άλλες αρχές. Ακολούθησε η «Δίκη» - παρωδία τον Αύγουστο του 1994, η καταδίκη των «πέντε» στελεχών της «Ομόνοιας» και η αποφυλάκισή τους από το Ανώτατο Δικαστήριο. Αυτή την περίοδο, όταν ολόκληρη η Ελλάδα βρισκόταν στο πλευρό του αλβανικού λαού και τον συνέτρεχε με κάθε τρόπο, η αλβανική μισαλλοδοξία περίσσεψε, με αποτέλεσμα να κινδυνεύσουν οι ελληνοαλβανικές σχέσεις, οι οποίες, μετά από σύντονες διπλωματικές προσπάθειες (υπουργός των Εξωτερικών τότε ο σημερινός Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας), αποκαταστάθηκαν. • Το 1997 όταν οι Αλβανοί καταθέτες έχασαν τις οικονομίες τους εξαιτίας των «Πυραμίδων», όταν δηλ. οι Αλβανοί κρατούντες τους ωθούσαν να καταθέτουν τα χρήματά τους στις παρατράπεζες και τότε βρέθηκε ο κακός δαίμονας: Ήταν η Ελλάδα που αποσκοπούσε στην αποσταθεροποίηση της Αλβανίας και στην απόσχιση αλβανικών εδαφών. Και κατά την περίοδο εκείνη δεινοπάθησαν οι διακρατικές σχέσεις μεταξύ των δύο γειτονικών λαών. Επίσης, με την απογραφή του αλβανικού πληθυσμού, αναζωπυρώθηκε από σοβινιστικούς αλβανικούς κύκλους ο φόβος μήπως, εάν ληφθεί ως κριτήριο το θρήσκευμα και η εθνικότητα, αυξηθούν τα ποσοστά των χριστιανών (της ορθοδοξίας) και της ελληνικής μειονότητας, πράγμα που οι Αλβανοί, εσφαλμένα βέβαια, θεωρούν επικίνδυνο. Και για το θέμα της απογραφής, για τους Αλβανούς, εκείνοι που κινούν τα νήματα είναι οι Έλληνες. Οι Αλβανοί ως αιχμή του δόρατος, κατά της Ελλάδος, εκτός από τους σοβινιστικούς κύκλους, χρησιμοποιούν και τους «Τσάμηδες», οι οποίοι συνέπτυξαν συλλόγους και με τη σιωπηρή συμπαράσταση του επίσημου κράτους βυσσοδομούν εναντίον της Ελλάδος και δημιουργούν προσκόμματα στις σχέσεις των δύο κρατών. Την παρελθούσα χρονιά διενεργήθηκαν στην Αλβανία εθνικές εκλογές με νικητή το Δημοκρατικό Κόμμα του κ. Μπερίσα. Το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών αμφισβητήθηκε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα του κ. Ράμα και είχε σαν συνέπεια το ξεκίνημα ενός «άτυπου πολέμου» μεταξύ των δύο κομμάτων εξουσίας. Η σύγκρουση είναι σφοδρή, η πολιτική κρίση συνεχίζεται και, ασφαλώς, κατά τα αλβανικά ειωθότα, η Ελλάδα δεν απουσιάζει. Στην αντιπαράθεσή τους στο προσκήνιο οι περυσινές συμφωνίες μεταξύ των δύο κρατών για τα θαλάσσια όρια. Το Σοσιαλιστικό κόμμα κατηγορεί την Κυβέρνηση Μπερίσα ότι, πέρυσι τον Απρίλιο που υπογράφηκε η συμφωνία για τη διευθέτηση των συνόρων της θάλασσας, ενέδωσε στις ελληνικές πιέσεις και παρέδωσε στην Ελλάδα τμήμα της αλβανικής επικράτειας, αρκετές εκατοντάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα θάλασσας, με συνέπεια το Ανώτατο Δικαστήριο της Αλβανίας να ακυρώσει τη συμφωνία. Πάντοτε οι Αλβανοί εφευρίσκουν τρόπους να επιρρίπτουν ευθύνες στην Ελλάδα για θέματα για τα οποία οι ίδιοι ευθύνονται. Προσπαθούν να αποσείσουν τις ευθύνες τους και να τις μεταθέτουν στους Έλληνες. Συνεχώς τρέφουν τους αλβανικούς πληθυσμούς με μίσος κατά της Ελλάδος, γεγονός που συντείνει να κυριαρχούν προκαταλήψεις του παρελθόντος και στερεότυπα, που προ πολλού έπρεπε να παραμεριστούν. Τα πολιτικά κόμματα, ένα μεγάλο μέρος των Μέσων Ενημέρωσης (γραπτού και ηλεκτρονικού τύπου), άνθρωποι πνευματικοί, που απαρτίζουν την αλβανική διανόηση, δυστυχώς, φροντίζουν να δημιουργούν φοβίες στο λαό και να επισείουν κινδύνους προερχομένους από την Ελλάδα. Ξεχνούν οι Αλβανοί ιθύνοντες ότι στην Ελλάδα ζουν και εργάζονται ένα εκατομμύριο Αλβανοί, δηλ. το 1/3 σχεδόν του συνολικού αλβανικού πληθυσμού, οι οποίοι με τα χρήματα που εμβάζουν στους συγγενείς τους στην Αλβανία, συγκρατούν την οικονομία της χώρας. Πιστεύουμε ότι είναι πια καιρός να σταματήσει ο άκρατος αλβανικός εθνικισμός, να σταματήσουν να δηλητηριάζουν με τις σοβινιστικές τους κορώνες τις σχέσεις με την Ελλάδα, από την οποία προσδοκούν βοήθεια για την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή οικογένεια.
Γράφει: Νίκος Υφαντής
πηγή Π.Λ.