Ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στο Αργυρόκαστρο, αυτοαποκαλούμενος ως ο «τοποτηρητής» των ελληνικών συμφερόντων στην περιοχή αρμοδιότητας του Προξενείου, κάνοντας κατάχρηση της αρμοδιότητάς του, εμπόδισε το έργο του συμβούλου της Υπουργού του Ελληνικού Υπουργείου Παιδείας, ο οποίος περιόδεψε πρόσφατα στην Αλβανία για να ερευνήσει από κοντά τα εκπαιδευτικά ζητήματα ελληνικού ενδιαφέροντος .
Επικαλούμενος το ψευδόεπιχείρημα «για να μη δημιουργηθούν προβλήματα και παρεξηγήσεις», ο «τοποτηρητής» (διάβασε Γενικός Πρόξενος) έπεισε τον απεσταλμένο της Υπουργού να δει εκπρόσωπους της μειονοτικής δημόσιας εκπαίδευσης και ελληνικής ιδιωτικής εκπαίδευσης «στο γυάλινο πύργο» του.
Συνεπώς, πήγαν είδαν τον απεσταλμένο της Υπουργού οι επιλεγμένοι του (διάβασε τα καλά παιδιά του Γενικού Προξένου, που διθυραμβίζουν μέρα νύχτα το έργο του !!!).
Γιατί ο Γενικός Πρόξενος αρνείται την ύπαρξη και λειτουργία του Τμήματος Ελληνικών.
Στο πλαίσιο αυτό ο «τοποτηρητής» είχε την τόλμη να αρνηθεί αίτημα αντιπροσωπείας του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας, Λογοτεχνίας και Ελληνικού Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου. Της αντιπροσωπείας ηγούνταν η καθηγήτρια του Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων Γεωργία Λαδογιάννη, η οποία παρά τις δυσμενείς εξελίξεις, αποφάσισε να διεξάγει στο Τμήμα αυτό την εκπαιδευτική της άδεια. Στο αίτημα της αντιπροσωπείας για να αναπτύξει στον απεσταλμένο της κυρίας Διαμαντοπούλου τα προβλήματα του Τμήματος, ο «τοποτηρητής» απάντησε ότι εξαιρείτε το Τμήμα από την ατζέντα του ανθρώπου της Υπουργού. (!!!)
Όταν ρωτήθηκε ο σύμβουλος της Υπουργού αν τον ενημέρωσαν ότι αντιπροσωπεία του Τμήματος ζήτησε να τον δει, εκείνος απάντησε ξαφνιασμένος ότι δεν τον ενημέρωσε κανείς για ένα τέτοιο αίτημα. Είπε ακόμα ότι δεν αληθεύει ότι το Τμήμα ήταν εκτός των ενδιαφερόντων της περιοδείας του στην Αλβανία.
Από το περιβάλλον του τοποτηρητή και από συζητήσεις του ιδίου με άτομα στα οποία αδυνατεί να αρνηθεί τη συζήτηση για το Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας και Ελληνικού Πολιτισμού, προέκυψε ότι ο «τοποτηρητής των ελληνικών συμφερόντων στην περιοχή» τάσσεται σφόδρα αντίθετος κατά του Τμήματος. Αν λάβουμε υπόψη ότι ο συγκεκριμένος τύπος εκπροσωπεί την ελληνική εξωτερική πολιτική και τα συμφέροντα της Ελλάδας, τότε η θέση του δηλώνει ότι το επίσημο ελληνικό κράτος είναι κατά ενός ελληνικού Τμήματος σ΄ένα αλβανικό κρατικό πανεπιστήμιο σε μια περιοχή με έντονα ιστορικά και επίκαιρα ελληνικά ενδιαφέροντα. Η θέση που θα λάβει επί του συγκεκριμένου θέματος ο απεσταλμένος της κυρίας Υπουργού και κατ΄ επέκταση οι ελληνικές αρμόδιες υπηρεσίες θα αποτελέσει την επαλήθευση, ή τη διάψευση της θέσης του Γενικού Προξένου της Ελλάδας στο Αργυρόκαστρο.
Το χειρότερο για τον συγκεκριμένο διπλωμάτη είναι ότι επικαλείται «προσωπικά» πάθη για την κόντρα του κατά του Τμήματος. !!!
Τα ελληνικά διαπλεκόμενα και η εκπαίδευση στην εθνική ελληνική μειονότητα.
Είπαμε επικαλείται και μπερδεύει τα προσωπικά με τους θεσμούς. Ο λαγός, όμως, κοιμάται στην ουσία κάπου αλλού, σε άλλη βατιά. Και ο συγκεκριμένος διπλωμάτης αποτελεί την κομμάτι του παγόβουνου που φαίνεται στα ελληνικά διαπλεκόμενα σε σχέση με την ελληνική μειονοτική παιδεία στο αλβανικό δημόσιο.
Την ίδια θέσει άρνησης και διάλυσης, όπως με το Τμήμα έχουν αναπτύξει και εφαρμόσει, μέσω του Ελληνικού Προξενείου τα διαπλεκόμενα σε βάρος όλης της ελληνικής μειονοτικής παιδείας στο αλβανικό δημόσιο.
Είναι πλέον πασιφανές ότι ιδιωτικοί και θρησκευτικοί κύκλοι που περνούν μέσα από τα αρμόδια υπουργία και υπηρεσίες στην Ελλάδα διεκδικούν εδώ, στην Αλβανία, τον έλεγχο της παιδείας. Τον διεκδικούν ως επιχειρηματική δραστηριότητα. Και για να είναι ιδιαίτερα κερδοφόρα η επιχείρηση, δικαιολογείται ότι γίνεται στην υπηρεσία του ελληνισμού και κυρίους της εθνικής ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία. Έτσι «η επιχείρηση» απόχτησε τη δομή και λειτουργία της μαύρης τρύπας για το ελληνικό δημόσιο με ετικέτα την εθνική ελληνική μειονότητα, την ελληνική παιδεία και ελληνικό πολιτισμό στην Αλβανία.
Ο σιγανός θάνατος της παιδείας στην μητρική γλώσσα που μεθόδευσε η Ελλάδα μέσω των διπλωματών μας και άλλων φορέων (συμπεριέλαβε και την εκκλησία), δεν είναι απλά ότι συνηγόρησε στην πολιτική των αλβανικών κυβερνήσεων και αλβανικού κράτους, αλλά αποτέλεσε το μακρόπνοο σχέδιο αντικατάστασης της παιδείας στη μητρική γλώσσα στο αλβανικό δημόσιο με την μαύρη τρύπα στην εκπαίδευση στη ελληνική γλώσσα που παρέχει η λεγόμενη «ιδιωτική παιδεία» στην ελληνική γλώσσα υπό την προστασία του ελληνικού κράτους. Τώρα η μάχη θα δοθεί για τους εναπομείναντες 900 έλληνες μαθητές στα ελληνικά μειονοτικά σχολεία στο αλβανικό δημόσιο. ( Ήδη ο τοποτηρητής δεν διστάζει να αρθρώσει την άποψή του ότι προτιμάει ένα είδος Αρσακείου αντί της παιδείας στην μητρική γλώσσα ενταγμένης στο αλβανικό δημόσιο !!! )
Στην ουσία, οι διπλωματικές αρχές και ιδιαίτερα οι παρούσες, μη λαμβάνοντας υπόψη την ιδιαιτερότητα του χώρου (την ύπαρξη της εθνικής ελληνικής μειονότητας), πήγαν να εφαρμόσουν την πραχτική των ελληνικών κοινοτήτων στις δυτικές χώρες, οι οποίες είναι προϊόν μετανάστευσης. Ωστόσο την εθνική ελληνική μειονότητα, (με την δήθεν ευαισθησία της μικρής αδερφής), την χρησιμοποιούν ως το «εθνικό» επιχείρημα δράσης για την εξασφάλιση κέρδους. Και ενώ όλη μέρα φωνάζουν για το σύγχρονο ευρωπαϊκό όραμα και το άνοιγμα της μειονότητας στην Αλβανική κοινωνία, με τις κερδοσκοπικές πράξεις τους την μετατρέπουν σε ένα γκέτο το οποίο σιγά-σιγά θα ξεραστεί στην Ελλάδα και το εθνικό αυτό θέμα θα σβήσει.
Γιατί πρέπει να φιμώσουν τις φωνές αντίστασης
Η υπόθεση του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας, Λογοτεχνίας και Ελληνικού Πολιτισμού, προκάλεσε θόρυβο και πονοκέφαλο, όχι διότι απλώς πρόκειται για ένα πανεπιστημιακό τμήμα, το μοναδικό που η Ελλάδα έχει στον κόσμο, σε άμεση σχέση με την μοναδική εθνική ελληνική μειονότητα και σε χώρο όπου ο διαχρονικός ελληνικός πολιτισμός πονάει και ξεριζώνεται σε κάθε τετραγωνικό μέτρο. Προκάλεσε θόρυβο διότι αποτέλεσε την απειλή κατά των διαπλεκόμενων.
Πρώτο διότι, η συμφωνία συνεργασίας με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων έβγαλε το Τμήμα από την αφάνεια τόσο σε σχέση με την ποιότητα των φοιτητών, όσο και σε σχέση με τον ελληνικό πολιτισμό.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη φόβισε το νέο κατεστημένο στην εκπαίδευση, το οποίο είδε το Τμήμα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό. Και ως ακαδημαϊκό θεσμό, και ως περιοχή δράσης (Βόρειος Ήπειρος του ελληνικού πολιτισμού τον οποίο επικαλούνται για να δικαιολογήσουν τη δράση τους) και ως παραγωγή έργου χωρίς χρήματα από το ελληνικό δημόσιο.
Δεύτερο διότι η ηγεσία του Τμήματος έδειχνε ότι δεν ήταν διατεθειμένη να εμπλακεί στα πλοκάμια των μεγάλων συμφερόντων.
Τα στοιχεία της ντροπής και εθνικής μειοδοσίας
Για να κατανοήσει ο αναγνώστης τα όσα αναφέραμε, παρέχουμε τα στοιχεία από την έκθεση της ΥΔΑΣ (Υπηρεσία Διεθνούς Ασφάλειας Συνεργασίας) στο Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας για εκπαιδευτικά θέματα στην Αλβανία στη διάρκεια του 2007
11110-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ & ΔΙΟΙΚΗΣΗ 28.305,00
11120-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΜΗ 471.802,50
11120-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΜΗ 275.000,00
11120-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΜΗ 12.000,00
11120-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΜΗ 74.616,00
11120-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΜΗ 49.000,00
11120-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΜΗ 7.800,00
11120-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΜΗ 200.000,00
11220-ΒΑΣΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ 79.700,00
11420-ΑΝΩΤΑΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ 1.723,12
11420-ΑΝΩΤΑΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ 469,82
11420-ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ 546.715,00
11425-ΤΕΚΜΑΡΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ 16.309.188,00
Σύνολο 19,88 εκατομμύρια €
Από τα σχεδόν 20 εκατομμύρια Ευρώ για εκπαιδευτικά ζητήματα στην Αλβανία, μόνο 200 με 300 χιλιάδες Ευρώ προορίστηκαν για την «ΑΝΑΚΑΙΝIΣΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΣΤΟ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟ - ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΓΗΠΕΔΩΝ-ΑΝΑΚΑΙΝIΣΗ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΥ» και την «ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΧΟΛΕΙΟΥ - ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΤΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ». Στην ουσία μόνο μια ταμπέλα αναρτήθηκε διότι δεν έγινε καμιά επένδυση. Τα χρήματα όμως μπήκαν σε κάποιες τσέπες, εφόσον η έκθεση της ΥΔΑΣ επιμένει ότι πρόκειται για «υλοποιηθέντα έργα» (Επιπλέον το ίδιο μπορούμε να πούμε και για το έργο «ΑΝΑΠΑΛΑΙΩΣΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΑΓΟΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟΥ» για το οποίο ούτε ταμπέλα αναρτήθηκε).
Οι Έλληνες βορειοηπειρώτες διδάσκαλοι δεν επωφελήθηκαν δεκάρα ούτε από τη δράση της ΥΔΑΣ για «ΚΑΛΥΨΗ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑΣ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ».
Το ίδιο βιολί παίζει η ετήσια έκθεση της ΥΔΑΣ και για προηγούμενα έτη. Η παιδεία στη μητρική γλώσσα στο αλβανικό δημόσιο, είναι γραμμένη στο εξώφυλλο της επίσημης Ελλάδας.
Οι τυμπανοκρουσίες ωστόσο στο ζενίθ. Το 2009 δόθηκαν μόλις κάποιες δεκάδες χιλιάδες Ευρώ για την έκδοση είκοσι ενός τίτλων βιβλίων (την έκδοση των οποίων είχε πληρώσει και το αλβανικό δημόσιο αλλά τα χρήματα κατέληξαν στις τσέπες των ίδιων βορειοηπειρωτών, που πλήρωσε και η Ελλάδα για την έκδοση των ίδιων βιβλίων). Κατά τη διανομή τους κλήθηκαν από τον «τοποτηρητή» όλα τα ελληνικά κανάλια «για την προβολή του έργου». Η επένδυση αυτή έγινε με καθυστέρηση δέκα χρόνων, περίοδο κατά την οποία, τα ελληνόπουλα έπαιρναν τα μαθήματα με σημειώσεις όπως το μεσαίωνα. Την επόμενη χρονιά, δλδ την τρέχουσα, τα ελληνόπουλα είναι ξανά χωρίς βιβλία. Ένα τρανταχτό στοιχείο λοιπόν, απόδειξης ότι η ελληνική πολιτεία ακολουθεί πολιτική σιγανού θανάτου της παιδείας στη μητρική γλώσσα.
Εντούτοις, οι κατηγορίες βαριές. Τόσο το Τμήμα Ελληνικών, όσο και γενικότερα τα σχολεία στη μητρική γλώσσα, κατηγορούνται ότι αποτελούν θανάσιμο βάρος για το ελληνικό δημόσιο.
Στο όνομα της λιτότητας και απαλλαγής του Ελληνικού δημοσίου από τις «περίσσιες δαπάνες» , πριν από 8 χρόνια διακόπηκε το επίδομα προς τους Έλληνες διδασκάλους στα σχολεία της ελληνικής μειονότητας. Τα δυο τελευταία χρόνια και το επίδομα στους Έλληνες φοιτητές που σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου. (Προσέχουμε, το ελληνικό δημόσιο, μόνο το 2007 χρεώθηκε με 17 εκατομμύρια Ευρώ για υποτροφίες Αλβανών στα πανεπιστήμια της Ελλάδας. Μεταξύ αυτών οι βορειοηπειρώτες αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό)
Οι συγκρίσεις όμως μαρτυρούν και άλλες μαύρες τρύπες.
Το ετήσιο βάρος προς το ελληνικό δημόσιο του Τμήματος Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου για την υλοποίηση της συμφωνίας με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, (η οποία μετά την παρέμβαση του «τοποτηρητή» των ελληνικών συμφερόντων διακόπηκε), αντιστοιχεί με το κόστος πέντε δασκάλων με απόσπαση, που το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας στέλλει στα ιδιωτικά σπουδαστήρια της Κορυτσάς, στο ιδιωτικό Αρσάκειο, στο ιδιωτικό σχολείο της Χιμάρας, στα εκπαιδευτήρια της αλβανικής ορθόδοξης εκκλησίας. Ο συνολικός αριθμός των ελλήνων διδασκάλων με απόσπαση από το Υπουργείο Παιδείας στα παραπάνω Ιδρύματα ξεπερνάει τους 60. Εντούτοις, για την δικαιολόγηση του μισθού τους, φουσκώνεται ο αριθμός των μαθητών και η «εθνική» δράση των διδασκόντων.
Το ετήσιο κόστος για την τήρηση της συμφωνίας του Τμήματος Ελληνικών με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ισοδυναμεί με το 50 τοις εκατό για την μίσθωση στο ρόλο του μορφωτικού ακολούθου ενός καθηγητή γυμνασίου ρουσφέτι της πρώην Υπουργού Εξωτερικών.
Ο «τοποτηρητής» και «ο μορφωτικός ακόλουθος», όπως και προκάτοχοί τους για να καταπραΰνουν πιθανές αντιδράσεις έχουν καταφέρει να βουλώνουν τα στόματα με τρίμματα στους φερόμενους «εκπροσώπους» της εθνικής ελληνικής μειονότητας.
Παναγιώτης Μπάρκας . 19.03. 2010.
Τέως βουλευτής της ΟΜΟΝΟΙΑΣ
- Πρόεδρος του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας,
Λογοτεχνίας και Ελληνικού Πολιτισμού
Πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου
- Δημοσιογράφος