H αλβανική οικονομία φαίνεται να αντιμετωπίζει αρκετά καλά, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, την παγκόσμια οικονομική κρίση παρά τις έντονα αντίξοες συνθήκες, διαπιστώνει στην τελευταία του έκθεση για τη χώρα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ΔΝΤ .
Προσθέτει ακόμη πως, ανεξάρτητα από την κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας, τον κλονισμό της εμπιστοσύνης σε ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης και άλλων ανεπτυγμένων χωρών και την υποχώρηση των αλβανικών εισαγωγών και των εισροών μεταναστευτικού συναλλάγματος που τα παραπάνω συνεπάγονται, το ΑΕΠ της Αλβανίας προβλέπεται να καταγράψει αύξηση της τάξης του 3% περίπου το 2009.
Οι παράμετροι δημοσιονομικού και νομισματικού χαρακτήρα αποτελούν σημαντικό παράγοντα για την ερμηνεία των θετικών επιδόσεων της οικονομίας, καθώς η πλήρης εκδήλωση των «αυτόματων σταθεροποιητών» του κρατικού προϋπολογισμού (και ειδικά της μείωσης των εσόδων) συνοδεύτηκε από σημαντικές αυξήσεις των δημοσίων δαπανών. Παράλληλα, η νομισματική πολιτική εκδήλωσε έγκαιρα τις υποστηρικτικές της λειτουργίες, μέσω δύο μειώσεων του βασικού επιτοκίου και της εξασφάλισης «ενέσεων ρευστότητας» στο σύστημα, ενώ η συναλλαγματική ισοτιμία εκδήλωσε τη λειτουργία της ως «εξομαλυντής» των κραδασμών στον εξωτερικό τομέα της οικονομίας.
Ωστόσο, η δημοσιονομική συνιστώσα της οικονομικής κατάστασης μετεξελίσσεται σε απειλή, καθώς έχει αρχίσει να επιδεινώνει τις ήδη υπάρχουσες ευπάθειες της οικονομίας, υποστηρίζει το ΔΝΤ. Το δημοσιονομικό έλλειμμα, το οποίο διατηρήθηκε γύρω από το επίπεδο του 3% του ΑΕΠ έως το 2007, διευρύνθηκε στο 7% του ΑΕΠ, αφού η ταχεία αύξηση των δημοσίων δαπανών ξεπέρασε το ρυθμό αύξησης των εσόδων (αν και τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις κρατικών συμμετοχών λειτούργησαν περιοριστικά στις ανάγκες για προσφυγή σε δανεισμό) με αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος να προσεγγίσει το 60% του ΑΕΠ το 2009. Τροφοδοτούμενο από τους παραπάνω παράγοντες το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών το 2009 διαμορφώθηκε στο 15% του ΑΕΠ ή πολύ υψηλότερα από το επίπεδο που μπορούν να καλύψουν οι προβλεπόμενες πηγές χρηματοδότησης στο άμεσο μέλλον. Οι τάσεις αυτές επηρεάζουν αρνητικά τις ιδιωτικές επενδύσεις και υπονομεύουν τη σταθερότητα του χρέους, ενώ οι μηχανισμοί απορρόφησης των κραδασμών στο χρηματοπιστωτικό τομέα θα πρέπει να ενισχυθούν περαιτέρω προκειμένου να είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις νέες προκλήσεις που πηγάζουν από την αναγκαιότητα για την αποκατάσταση των ρυθμών πιστωτικής επέκτασης.
ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ