Η σημερινή συνδιάσκεψη θα μπορούσε να αποτελέσει κομβικό σημείο στην ιστορία της Ομόνοιας. Είκοσι χρόνια πορείας για ένα φορέα σαν την Ομόνοια, είναι πάρα πολλά. Με αφορμή την έγκριση του νέου καταστατικού, θα μπορούσαμε να αντλήσουμε πολύ πείρα και γνώση για να βάλουμε τα θεμέλια για μια νέα αρχή.
Φοβάμαι ότι η από καιρό προαναγγελλόμενη και πολυσυζητημένη νέα αρχή, βρήκε πολλά εμπόδια από εξωτερικούς και εσωτερικούς παράγοντες. Μια νέα αρχή δεν γίνεται απαραίτητα με ένα νέο καταστατικό. Νέα αρχή κάνεις όταν το απαιτούν οι συνθήκες και όταν υπάρχει η βούληση από τα στελέχη κυρίως αλλά και από την κοινότητα. Οι συνθήκες το απαιτούν όσε ποτέ άλλοτε. Για τη βούληση όμως δεν είμαι βέβαιος.
Θα μου πείτε πως μπορείς να μιλάς εξ’ ονόματος των υπολοίπων; Πράγματι δεν μπορώ να μπω στο μυαλό του καθενός και να δω τι σκέπτεστε, αλλά αν σας ρωτούσα, στα δύο χρόνια του υποτιθέμενου διαλόγου για τι νέα αρχή, πια ήταν τα φλέγοντα ζητήματα που μας απασχόλησαν ποια θα ήταν η απάντηση; Σίγουρα πρώτα απ’ όλα, ο τρόπος που θα εκλέγετε ο Πρόεδρος, αυτό για μένα είναι επιεικώς γελοίο.
Το χωριό καίγεται και η μπάμπω λούζετε λέγετε αλλιώς.
Είναι πολλά και ζωτικά τα προβλήματα που μας απασχολούν. Θα αναφερθώ στο πιο ευαίσθητο απ’ όλα, την Παιδεία. Τα παιδιά μας τελειώσανε σχεδόν τη σχολική χρονιά χωρίς βιβλία και εμείς περιοριστήκαμε μόνο στα Δελτία Τύπου. Τίποτα δεν κάναμε όταν οι φοιτητές του Ελληνικού Τμήματος Αργυροκάστρου απείχαν από τα μαθήματα γιατί είχαν κάποια αιτήματα, λες και το πανεπιστήμιο είναι υπόθεση του Π. Μπάρκα και όχι του ελληνισμού. Ασχολήθηκαν όμως οι περισσότεροι πάρα πολύ με το ποιος θα πάρει ιπποτροφεία από το ΥΠΕΞ. Την προηγούμενη χρονιά, έκαναν αίτηση για υποτροφία περίπου 100 μαθητές και πήραν υποτροφία οι 30. Τους υπόλοιπους 70 αλλά και άλλους των προηγούμενων χρόνων δεν μπορούμε να τους κοιτάξουμε στα μάτια γιατί μας χρεώνουν τον αποκλεισμό τους.
Ένα άλλο θέμα που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε είναι η σχέση μας με το ΚΕΑΔ. Δεν μπορεί αυτή η σχέση να καθορίζεται ανάλογα με τις προσωπικές σχέσεις των δύο Προέδρων. Η Ομόνοια και το ΚΕΑΔ, είναι κεκτημένα της κοινότητάς μας και δεν μπορεί κανένας να συμπεριφέρεται σαν ιδιοκτήτης τους. Η ταύτιση του ΚΕΑΔ και της Ομόνοιας, πιστεύω ότι κάνει κακό και στην Ομόνοια και στο ΚΕΑΔ. Τον τελευταίο χρόνο δεν υπάρχει σχεδόν καμία επίσημη εμφάνιση του προέδρου του ΚΕΑΔ χωρίς τον Πρόεδρο της Ομόνοιας και αντίστροφα, διαβάζω σε διάφορα δημοσιεύματα το ΚΕΑΔ – ΟΜΟΝΟΙΑ, στα γραφεία της Ομόνοιας Χειμάρρας, η πινακίδα απ’ έξω γράφει ΟΜΟΝΟΙΑ – ΚΕΑΔ. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το ΚΕΑΔ αλλά, αν είναι το ίδιο πράγμα να τα ενώσουμε και να ξέρουμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα φορέα. Πάντως μέχρι πριν από ένα χρόνο δεν ήταν το ίδιο. Εκτός του κ. Ντούλε, οι άλλοι δύο βουλευτές του ΚΕΑΔ, όχι μόνο δεν στήριξαν τον Γενικό Πρόεδρο της Ομόνοιας όταν με αφορμή κάποιες δηλώσεις του έγινε μεγάλος ντόρος στην Αλβανία, αλλά ο ένας μίλησε απαξιωτικά για το Μπολάνο, και ο άλλος που ήταν βουλευτής Χειμάρρας μάλιστα δεν είπε ούτε κουβέντα στη βουλή. Τα τελευταία 10 χρόνια η Ομόνοια είχε μια άψογη συνεργασία με το ΚΕΑΔ. Αυτό οφείλετε και στον πρόεδρο του ΚΕΑΔ που σέβονταν όλες τις αποφάσεις του Γ.Σ. Δεν έγινε όμως το ίδιο στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. Για πρώτη φορά είχαμε επίσημη προεκλογική συνεργασία. Αυτή η συνεργασία δεν ήταν ευχάριστη αλλά ήταν μονόδρομος. Αυτό ούτε το είχαμε καταλάβει, ούτε εξαντλήσαμε τα περιθώρια, ώστε να έχουμε τη μέγιστη συναίνεση που θα μπορούσαμε. Το είπα πριν τις εκλογές, το είπα μετά, το λέω και τώρα. Ήταν λάθος που πρώτος στη λίστα σε όλες της περιφέρειες ήταν ο κ. Ντούλες και ήταν ακόμα ποιο προκλητικό που δεν ήταν, μόνο στην Περιφέρεια των Τιράνων. Γιατί αυτό το προνόμιο έπρεπε να το έχει ο Σόλης ενώ ο Παντέκης, ο Ξέρας και ο Πότσης όχι; Το Παράρτημα της Ομόνοιας Αγίων Σαράντα, προβλέποντας τις αντιδράσεις, είχε στείλει σχετική πρόταση στο ΓΣ και ούτε καν συζητήθηκε. Το γεγονός όμως που το θέμα δεν συζητήθηκε στο ΓΣ και ο Ντούλες δεν ψηφίστηκε δεν είναι λάθος, είναι σκάνδαλο.
Εάν το ΚΕΑΔ αποφάσισε να έρθει εις κοινωνία γάμου με το Σοσιαλιστικό Κόμμα, ως το κάνει, είναι πολιτικό κόμμα και ας πράξει ανάλογα με το συμφέρον του. Η Ομόνοια όμως δεν μπορεί να κάνει ούτε τον κουμπάρο ούτε την παράνυφη σε αυτό το γάμο. Η Ομόνοια είναι Εθνική Οργάνωση και ανήκει σε όλους τους Έλληνες, δεξιούς, αριστερούς και ανώμαλος ιδεολογικά σαν εμένα που πότε γίνομαι αριστερός και πότε δεξιός. Όταν η κυβέρνηση του Sali Berisha, γίνεται αυταρχική και αλαζονική γίνομαι αριστερός και θέλω να αγωνιστώ μαζί με το φίλο αλβανικό λαό για την ανατροπή του. Γίνομαι δεξιός, όταν θίγονται τα εθνικά και θρησκευτικά μου σύμβολα, όταν καίγετε η ελληνική σημαία, όταν ο κ. Auron Tare, πολιτευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος βάζει δυναμίτη στο σταυρό του Αγίου Δημητρίου της Τζάρας γιατί δεν ταιριάζει η αισθητική του.
Η εξουσία που μας δόθηκε (μάλλον που δόθηκε σε μερικούς) τα τελευταία χρόνια από τους κυβερνητικούς συνασπισμούς του ΚΕΑΔ με τα κυβερνητικά κόμματα της Αλβανίας, φαίνετε μας έχει αποπροσανατολίσει. Μερικοί μέσα από την Ομόνοια επιδιώκουν την εξουσία για τη δική τους προσωπική αποκατάσταση ή καταξίωση , που μέχρι ενός βαθμού είναι θεμιτό, ο αυτοσκοπός της εξουσίας όμως είναι η βασικότερη αιτία του διχασμού στους κόλπους της ελληνικής μειονότητας. Επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά αυτό που λέω στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. Όσοι είναι στην Ομόνοια και δεν τους νοιάζει τίποτα άλλο από τη δική τους ανάδειξη, είναι το ίδιο και περισσότερο επιζήμιοι με αυτούς που έφυγαν και πήγαν στα αλβανικά κόμματα για το δικό τους συμφέρον.
Στις περσινές εκλογές προσπαθώντας να πίσω κάποιον ομοεθνή και συμπολίτη μας να ψηφίσει ΚΕΑΔ μου είπε, εάν ο Ντούλες είναι εκεί μόνο για να παζαρεύετε τη θέση της δουλειάς μου, τότε δεν μου χρειάζεται, θα την παζαρευτώ μόνος μου. Εάν τα ουσιαστικά προβλήματα του ελληνισμού γίνουν προτεραιότητα της Ομόνοιας, μπορούμε να λειτουργήσουμε και με το ποιο απλό καταστατικό. Χωρίς να σημαίνει αυτό ότι δεν χρειάζονται νέες αρχές και νέοι κανόνες. Κανόνες που δεν τις τηρήσαμε όσο θα έπρεπε. Στην προηγούμενη Τακτική Συνδιάσκεψη, εκλέχθηκε ένα Γενικό Συμβούλιο. Εκλέχτηκα και εγώ. Στην πρώτη συνεδρίαση του, είπα ότι δεν είμαι καθόλου περήφανος που είμαι μέλος αυτού του Συμβουλίου, όχι γιατί δεν ήταν αξιόλογοι αυτοί που εκλέχθηκαν αλλά για τη διαδικασία με την οποία εκλέχτηκαν. Δεν χρειάζεται να μπω σε λεπτομερειες, ξέρετε όλοι τι εννοώ . Τότε έπεσαν όλοι να με φάνε, δεν ξέρω αν σήμερα έχουν την ίδια άποψη. Οι μισοί από τους 45 που εκλέχτηκαν δεν είναι σήμερα εδώ. Θα μου πείτε φταίνε μόνο οι διαδικασίες όχι ασφαλώς. Όταν όμως εμείς δεν εφαρμόζουμε τους κανόνες, να μην περιμένουμε από τους άλλους τα τους εφαρμόσουν.
Χρειάζονται επίσης και νέοι άνθρωποι που θα πλαισιώσουν αυτό το νέο ξεκίνημα. Με πολύ μεγάλη χαρά βλέπω τη συμμετοχή των νέων που ήρθαν από την Ελλάδα. Μπορεί να ακούγετε λίγο υπερβολικό αλλά εγώ θα σας παρομοίαζα, με τον Υψηλάντη και τον Καποδίστρια που έρχονται από το εξωτερικό για να δώσουν νέα πνοή στην Ελλάδα. (Μόνο μη διεκδικήσετε υψηλές θέσεις γιατί ξέρετε την κατάληξη του Καποδίστρια).
Κύριοι εκπρόσωποι του Πασόκ και Νέας Δημοκρατίας, θα θέλαμε ουσιαστική και ειλικρινή συμπαράσταση του Εθνικού Κέντρου. Η Ομόνοια είναι εθνική οργάνωση. Θέμα μας δεν είναι μόνο το Βορειοηπειρωτικό. Θέμα μας είναι το Κυπριακό, το Μακεδονικό και κάθε θέμα που απασχολεί το έθνος. Θέμα μας ήταν όταν καίγονταν η Ηλεία και συνδράμαμε και εμείς όσο μπορούσαμε. Δεν είναι δυνατόν εδώ να υπάρχει ένας πολιτικός φορέας που αγωνίζεται για τα δίκαια του Ελληνισμού και κάποιοι πολιτικοί να ενδιαφέρονται για τα «αδερφα» ιδεολογικά κόμματα της Αλβανίας.
Θα ήθελα να συγχαρώ την Επιτροπή Καταστατικού για το έργο τους. Παρόλο που υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης δε δα μπω στη διαδικασία της συζήτησης, τα δέχομαι όπως και να είναι.
Η Ομόνοια προέρχεται από έναν σεισμό, η Ομόνοια είναι σεισμογενείς από τη φύση της και πάντα δέχονταν δονήσεις, ο τελευταίος όμως ήταν με τα περισσότερα ρίχτερ, παρόλα αυτά μπορούμε να αναδιοργανωθούμε και να γίνουμε ωφέλιμοι για τον τόπο μας που μας έχει τόσο ανάγκη.
Η επιτυχία είναι μονόδρομος, δεν έχουμε άλλη επιλογή!
Ευχαριστώ!