Η Ήπειρος πενθεί για τον χαμό του Παύλου Βρέλλη
Μεγάλο το κενό που άφησε στον πολιτισμό μας
Μία εμβληματική μορφή στο χώρο του Ηπειρωτικού πολιτισμού, ένας παγκοσμίου φήμης γλύπτης, δεν υπάρχει πλέον ανάμεσά μας. Πρόκειται για τον δημιουργό του Μουσείου Ελληνικής Ιστορίας στο Μπιζάνι Ιωαννίνων Παύλο Βρέλλη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών.
Άφησε την τελευταία του πνοή την Παρασκευή και η κηδεία του έγινε πάνδημα το Σάββατο. Οι Γιαννιώτες τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία, αποδίδοντάς του έτσι τον ύστατο φόρο τιμής ενώ το μουσείο παρέμεινε κλειστό.
Με τα κέρινα ομοιώματα επιφανών και αφανών φυσιογνωμιών από την προεπαναστατική περίοδο έως και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Παύλος Βρέλλης ζωντάνεψε, με εκπληκτικό τρόπο, ένα μεγάλο κομμάτι της ιστορίας της Ελλάδας.
Γι’ αυτό, αν και πέθανε, ζει, μέσα από τα δημιουργήματά του, τα οποία συγκρίνονται με αυτά της Μαντάμ Τισό στο Λονδίνο.
Ο Παύλος Βρέλλης μετά από σκληρή προσπάθεια, έφτιαξε, όταν συνταξιοδοτήθηκε από την εκπαίδευση, σε ηλικία 60 ετών, το Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας στο Μπιζάνι.
Προκειμένου να το ολοκληρώσει, δούλεψε πολύ για δώδεκα χρόνια, έχοντας τη συνδρομή μαθητών και φίλων του. Και κατάφερε θαυμαστά πράγματα.
«ΣΦΡΑΓΙΣΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ»
Σε ανακοίνωσή της η «Ενιαία Παράταξη» του Δήμου Ιωαννιτών εκφράζει «την βαθιά οδύνη και τον πόνο της για την απώλεια ενός μεγάλου, σπουδαίου και σημαντικού ανθρώπου. Του Παύλου Βρέλλη, που με το έργο του σφράγισε την περιοχή. Πάνω και πέρα από όλα, αφήνει το παράδειγμα της δικής του ζωής που χαρακτηρίστηκε μόνο από προσφορά. Αγάπη για δημιουργία και διαρκή έμπνευση για τα μεγάλα και σπουδαία».
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Ο Παύλος Βρέλλης γεννήθηκε στα Γιάννινα στις 25/3/1923, και ορφάνεψε σε ηλικία 4 ετών από μητέρα. Εννέα χρόνια αργότερα χάνεται και ο πατέρας του. Η θεία του, Σοφία Παραμυθιώτη, αδερφή της μητέρας του, τον μεγαλώνει και τον σπουδάζει. Ο ρόλος της, τόσο σαν παιδαγωγός (δασκάλα η ίδια), όσο και σαν παρουσία με σπουδαία καλλιτεχνική αγωγή, τον επηρεάζει βαθύτατα. Το έργο της δύσκολο. Όχι μόνο επειδή ο Α' Παγκόσμιος πόλεμος άφησε έντονα τα σημάδια του, αλλά επειδή ο Παύλος είναι ο πλέον ζωντανός από τους ανιψιούς της. Η καλλιτεχνική του πλευρά, είχε αρχίσει ήδη να διαφαίνεται από την παιδική του ηλικία, όταν είχε ζωγραφίσει ή σμιλέψει σε ξύλο ή πέτρα, αγαπημένους του ήρωες.
Μετά από επιθυμία και προτροπές της θείας του, το 1945, μπαίνει στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία και αποφοιτά το 1947. Σε ηλικία 23 χρονών (πριν μπει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών), καταπιάνεται με τη δημιουργία προτομών. Το 1954, αποφοιτά από τη Σχολή του με Θεωρητικό και Πρακτικό Πτυχίο. Είναι, ο πρώτος Ηπειρώτης που κατάφερε να περάσει στη Σχολή αυτή και ο πρώτος Ηπειρώτης που αποφοιτεί απ' αυτή, με τέτοια εφόδια. Δε σταματά εκεί τις σπουδές του. Με υποτροφία, παρακολουθεί μαθήματα Τέχνης και Τεχνικής της Χαλκογλυπτικής στη Φλωρεντία (όπου εργάζεται για σύντομο χρονικό διάστημα) και Ψηφοθεσίας στη Ραβέννα. Εργάζεται όμως, κυρίως, σαν καθηγητής Τεχνικών σε Γυμνάσια και Λύκεια. Μετά την συνταξιοδότησή του, ιδρύει το Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας.
Πρωινός Λόγος