Ούτε εφέτος γλύτωσε ο βορειοηπειρωτικός χώρος από το συνηθισμένο, καλοκαιρινό γκρι τοπίο.
Είναι το τοπίο που αφήνουν πίσω οι πυρκαγιές, αφού σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους, μέχρι που να κοπάσει ο αέρας και να καθησυχάσουν μόνες τους.
Το γκρι τοπίο εμφανίστηκε σε δεκάδες στρέμματα μεταξύ Κουλουρίτσας και Γέρμας, όπου, μαζί με τις λιβαδικές εκτάσεις κάηκαν και δεκάδες ρίζες ελιές μερικών ετών.
Άλλα δεκάδες στρέμματα παραδόθηκαν στην κόκκινη λαίλαπα, από το Ρουμαντζά και μέχρι την Αβαρίτσα και στα δυτικά της Δίβρης, κάνοντας στάχτη χίλια ριζάρια αχλαδιές και πολλές αιωνόβιες ελιές.
Με το φαινόμενο αυτό σημειώθηκαν δύο περιστατικά, για γέλια και για κλάματα: Πρώτον, που έχει να κάνει με την ετοιμότητα, η πυροσβεστική, που στάλθηκε από την δική της υπηρεσία, έφθασε στο μέρος χωρίς νερό. «Σκεφτήκαμε να εφοδιαστούμε στην Αβαρίτσα, μια και το μέρος έχει νερά», ήταν η απάντησή τους.
Το δεύτερο, έχει να κάνει με τον εμπρηστή.
Η δασική υπηρεσία, εντόπισε κάποιον Ρουσίτ, από την Αβαρίτσα και τον έστειλε στην αστυνομία, η οποία τον άφησε ελεύθερο, τραβώντας παρατήρηση στην άνωθεν υπηρεσία, πως η σύλληψη των εμπρηστών και η καταδίκη τους είναι δική τους υπόθεση!;…
Μια άλλη πυρκαγιά, που ξεκίνησε από την Άνω Δρόπολη, έφθασε μέχρι την Άνω Λεσινίτσα, καίγοντας πολλά στρέμματα δάσος.
Είναι αδύνατο να μην κάνει την εμφάνισή του το γκρι τοπίο στο χώρο μας, αφού έτσι κι αλλιώς οι εμπρηστές πράττουν ότι και όπως θέλουν και κινούνται ελεύθεροι.