Tα καλοκαίρια με τις μεγάλες ζέστες ένα κονβόι από βυτιοφόρα φορτηγά ανηφορίζει δυο - τρεις φορές την εβδομάδα, στρίβοντας από τον δρόμο Κακαβιάς-Αργυροκάστρου στο αλβανικό έδαφος, προς το ορεινό χωριό Λαζαράτι. Μεταφέρει νερό, όχι για τις ανάγκες των 3.000 κατοίκων, αλλά για τις φυτείες ινδικής κάνναβης που ευδοκιμούν στα χωράφια και τις αυλές των σπιτιών του διαβόητου αυτού χωριού του αλβανικού νότου. Το Λαζαράτι είναι ο παράδεισος της χασισοκαλλιέργειας και του εμπορίου όπλων στην Αλβανία και βεβαίως κράτος εν κράτει. Κάθε οικογένεια έχει και τη δική της φυτεία, αλλά και όποια δεν καλλιεργεί υποχρεούται να σπείρει το χωράφι με κάνναβη, ώστε να μη θεωρηθεί από τους άλλους καλλιεργητές... «καρφί» της αστυνομίας. Οι Λαζαριτινοί εμφανίζουν εαυτούς γενναίους και παλικαράδες, έχουν σχεδόν όλοι τους όπλα -από καλάσνικοφ έως μπαζούκας και ρουκέτες, τα οποία προμηθεύτηκαν το 1997, όταν με την κατάρρευση του κράτους άνοιξαν τις στρατιωτικές αποθήκες στο Αργυρόκαστρο- και δεν διστάζουν να τα χρησιμοποιήσουν, αν η αστυνομία τολμήσει να πλησιάσει το χωριό τους. Πριν από δύο χρόνια που οι αλβανικές αρχές σε συνεργασία με Ιταλούς καραμπινιέρους οργάνωσαν επιχείρηση αποκατάστασης του νόμου στο Λαζαράτι, έφυγαν άπρακτες όταν οι μαφιόζοι γάζωσαν με αντιαεροπορικό όπλο το ιταλικό ελικόπτερο που κατηύθυνε από αέρος την επιχείρηση και παραλίγο να το καταρρίψουν. Επι Χότζα οι Λαζαριτινοί λούφαζαν, αφού με το παραμικρό τους περίμενε η φυλακή ή το απόσπασμα, αλλά όταν το καθεστώς έπεσε σήκωσαν «μπαϊράκι». Κατοχύρωσαν ως μονοκαλλιέργεια το χασίς και συγκρότησαν ένοπλες συμμορίες που όχι μόνο υπερασπίζονταν την καλλιέργεια και τη διακίνηση του χρυσοφόρου προϊόντος αλλά πραγματοποιούσαν και επιδρομές στα γύρω χωριά και τον αυτοκινητόδρομο Κακαβιάς - Τιράνων ληστεύοντας σπίτια και λεωφορεία. Οι νόμοι του κράτους δεν ισχύουν στο «βασίλειο του χασίς και του καλάσνικοφ».
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Hμερομηνία δημοσίευσης: 07-11-07