Ικεσία προς τους κληρικούς να συμβάλλουν στην τόνωση της εκκλησιαστικής ζωής των ενοριτών τους, απηύθυνε ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου κ. Δημήτριος κατά την ιερατική σύναξη την περασμένη Πέμπτη.
Ως πατέρας, αδελφός και φίλος των ιερέων συζήτησε μαζί τους τα προβλήματά τους, καθώς και τις ανάγκες του ποιμνίου τους.
Κάλεσε, επίσης, τους κληρικούς να ομολογούν θαρραλέα την πίστη στον Χριστό. Η μαρτυρία του Ορθόδοξου Ευαγγελίου προβάλλει ως υποχρέωση σε μια εποχή που οι αξίες καταπατούνται με φανερό ή ύπουλο τρόπο.
Θέλει οι ιερείς να καλλιεργούν την αγάπη του λαού στην Εκκλησία του Χριστού, ώστε να μην εμφανίζονται συμπτώματα θρησκευτικής αδιαφορίας.
Γιʼ αυτό τους τονίζει ότι ο Θεός ζητά πάντα ολόκληρο τον άνθρωπο κι όχι μόνο ένα μέρος του εαυτού του ή μερικές εκδηλώσεις της ζωής του. Ένα τέτοιο «βόλεμα» των πραγμάτων, προκειμένου να πάρει κι ο Θεός ένα κάποιο μερίδιο από τη ζωή μας, ικανοποιεί ίσως τη συνείδησή μας και μας απαλλάσσει από υποσυνείδητες οχλήσεις. Δεν ικανοποιεί, όμως, τον Θεό που ζητά την απαγκίστρωσή μας απʼ ό,τι μας κρατά δέσμιους στο χώμα.
Αυτά βέβαια δεν σημαίνουν ότι ο Χριστός μας αποτρέπει από τις αυτονόητες υποχρεώσεις μας απέναντι στην ζωή. Απλά μας προκαλεί για μια πιο ευσυνείδητη εκπλήρωση αυτών των υποχρεώσεων και ιεράρχησή τους.
Ο Μητροπολίτης Δημήτριος με σύνεση, διάκριση και ηρεμία ενθαρρύνει τους ιερείς στον δρόμο της ανηφορικής τους πορείας. Και τους ενισχύει με τους λόγους και το παράδειγμά του να βαστάζουν τα βάρη εαυτών και αλλήλων, έχοντας αγάπη, υπομονή και ελπίδα.
Πριν την ιερατική σύναξη Μητροπολίτης και ιερείς τέλεσαν τρισάγιο για τους πεσόντες στην άλωση της Κων/πολης (29 Μαΐου 1453).
Μετά την ιερατική σύναξη συνέφαγε με τους ιερείς. Στο κοινό τραπέζι αποτυπώθηκε η ψυχική ενότητα και εμπιστοσύνη μεταξύ Επισκόπου και εφημερίων.
Κάθε φορά που ο Σεβασμιώτατος Δημήτριος συναντιέται με τους ιερείς της Μητροπόλεώς του, στρέφει την καρδιά τους προς τους μόνιμους και άφθαρτους θησαυρούς του ουρανού. Και τους θερμαίνει με καινούργιες δυνατότητες δημιουργικής δράσης. Πώς τα επιτυγχάνει αυτά; Εύκολα, γιατί η ζωή του κυριαρχείται από την πληρότητα και την αφθονία της παρουσίας του Χριστού.
Πηγή Π.Λ