Λειτουργία για την αποτομή της κεφαλής του Ι. Προδρόμου
Την ορεινή Λεστίνα της Πρεμετής επισκέφθηκε ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου Δημήτριος
Η αφήγηση κατοίκου του χωριού για την θαυματουργή θεραπεία του...
Για πρώτη φορά στην ιστορία του επισκέφθηκε Επίσκοπος το ορεινό χωριό Λεστίνα της Πρεμετής την περασμένη Παρασκευή (29 Aυγού- στου), εορτή της Αποτομής της κεφαλής του τιμίου Προδρόμου.
Τι και αν δεν έχει τέμπλο ο ομώνυμος ναός; Δύο εικόνες που κράτησαν ιερείς το αντικατέστησαν. Τι και αν δεν υπάρχει προσκυνητάρι; Μια καρέκλα με την εικόνα της Αποτομής της κεφαλής του τιμίου Προδρόμου και μερικές δέσμες βασιλικού στη θέση του. Τι και αν οι τοίχοι του ναού δεν καλύπτονται από αγιογραφίες ή εικόνες. Το άσπρο του σοβατίσματος υποδηλώνει την καθαρότητα της ψυχής των Ορθοδόξων.
Μέσα σε τέτοιο περιβάλλον αξιώθηκε ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου Δημήτριος να υπηρετεί τον Χριστό και να φέρει το λυτρωτικό αντιφέγγισμα Εκείνου σε ανθρώπους που ψάχνουν να τον βρουν.
Ωραίο, ελκυστικό το ανέβασμα στην Λεστίνα. Παρ’ όλο που ο δρόμος προς το χωριό είναι ένα χωμάτινο μονοπάτι (κατάλληλο περισσότερο για μουλάρια και λιγότερο για αυτοκίνητα), καθώς ανεβαίνει κανείς ανοίγει και πλαταίνει ο ορίζοντας. Σμίγει με τον ουρανό. Λες και βρίσκεσαι μεταξύ ουρανού και γης. Απολαμβάνεις την ομορφιά της δημιουργίας. Γεμίζουν οξυγόνο τα στήθη σου. Σκιρτά καλύτερα η καρδιά σου.
Εδώ νιώθεις την κραυγή του ποιητή Κ. Κρυστάλλη προς τον υψιπέτη αετό. «Πάρε με πάνω στα βουνά, τι θα με φάει ο κάμπος». Ο κάμπος! Η χαμοζωή! Η ζωή χωρίς ανώτερα ιδανικά και ευγενικές ανατάσεις. Κάτι που σε κάνει να νομίζεις πως ασφυκτιάς, πως πνίγεσαι στο νέφος των θολών ιδεολογιών και της χωρίς ελπίδα πορείας στην καθημερινότητα.
Η παρουσία του Μητροπολίτου Δημητρίου στη Λεστίνα είχε τον συμβολισμό της ευδιάθετης ανάβασης στις κορυφές της αρετής.
Αυτό ακριβώς το νόημα είχαν και τα λίγα λόγια του στο τέλος της θείας λειτουργίας. Να μην συμβιβαζόμαστε με το τέλμα και την κατωτερότητα, αλλά να ανοίγουμε τα φτερά μας για τα ψηλά.
Να μην έχουμε σαν έμβλημά μας το σκουλήκι, που σύρεται στη γη, αλλά τον αετό που σχίζει τους αιθέρες. Να μην ικανοποιούμαστε με τα υποτυπώδη ως προς την πίστη, αλλά να επιδιώκουμε με όποιο τίμημα και με όποιο κόπο, να κατακτήσουμε τις αλήθειες της πίστεως.
Να μην ευχαριστιόμαστε με τις πτώσεις, με τα γήινα και αμαρτωλά, αλλά να ξανοιγόμαστε στην ομορφιά της καθάριας ζωής.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, υπογράμμισε ο κ. Δημήτριος, είναι «σημαιοφόρος» της προσπάθειας να προάγονται διαρκώς οι Ορθόδοξοι της Αλβανίας, να φέρονται επί την «τελειότητα».
Μετά τη θεία λειτουργία ο Επίσκοπος και η συνοδεία του προσκλήθηκαν για κέρασμα στο σπίτι του Κυριάκου.
Είναι ένας άνδρας, γύρω στα 40, που τον είδαμε να συμμετέχει με ευλάβεια στην θεία λειτουργία και να προσέρχεται να κοινωνήσει.
Ο Κυριάκος, που αντιμετώπιζε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας, θεραπεύτηκε, χάρις, όπως ο ίδιος πιστεύει, στην Παναγία και στους τρεις Ιεράρχες.
Όταν οι γιατροί στα Τίρανα του απέκλεισαν κάθε δυνατότητα ίασης, φώναξε με δύναμη προς την Παναγία: «Παναγία μου μη με αφήσεις αβοήθητο. Εγώ σε σένα πιστεύω. Πρώτη φορά σε παρακαλώ για τον εαυτό μου. Μέχρι τώρα σε παρακαλούσα για τους άλλους».
Σε λίγες ημέρες, εντελώς ξαφνικά, άνοιξε ο δρόμος για να χειρουργηθεί στο εξωτερικό από έναν ονομαστό χειρουργό.
Όμως δεν είχε διαβατήριο και θα έπρεπε να περιμένει πάνω από ένα μήνα. Ωστόσο η κατάστασή του χρειαζόταν επείγουσα αντιμετώπιση.
Όταν πήγε να καταθέσει τα δικαιολογητικά για την έκδοση διαβατηρίου και περίμενε στην ουρά τον πλησίασε μια άγνωστη γυναίκα, την οποία έβλεπε για πρώτη φορά. Του λέει: «Τι το θέλεις το διαβατήριο»; Της απαντά: «Είμαι άρρωστος και πρέπει να πάω στο εξωτερικό για να εγχειρισθώ». Σε πέντε λεπτά η γυναίκα αυτή του έφερε το διαβατήριο. Όπως του ανέφερε, ένα ανεξήγητο χέρι την κατηύθυνε και την οδήγησε μπροστά του.
Την ημέρα που εγχειρίστηκε εορταζόταν η μνήμη των τριών Ιεραρχών. Κρατώντας την εικόνα στα χέρια του και με δάκρυα στα μάτια ο Κυριάκος τονίζει πως, όπως του εξήγησε ο γιατρός, κατά την εγχείρηση, που ήταν εξαιρετικά δύσκολη και λεπτή, εξελίχθηκαν όλα κατά απρόσμενο τρόπο ομαλά, σαν μια ανώτερη δύναμη να κατηύθυνε το χέρι του χειρουργού. «Οι τρεις Ιεράρχες με χειρούργησαν» αναφωνεί ο Κυριάκος και ο πατέρας του δίπλα αναλύεται σε λυγμούς.
Κάτω από την βελανιδιά της πίστης, ο Κυριάκος γλίτωσε από τους κεραυνούς και τα αστροπελέκια της αρρώστιας. Δεν έχει παράπονο. Δεν ζητά καμιά χάρη. Μόνο την κόρη του Ολυμπιάδα θέλει να βαφτίσει Ορθόδοξη και προσδοκά… «καλή απολογίαν»!
Πηγή Π.Λ.