Εορτάστηκε η επέτειος ενθρόνισής του Δύο χρόνια στο «τιμόνι» της Μητρόπ. Αργυροκάστρου για το Δημήτριο Έκανε αναφορά στο έργο του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου Με την συμμετοχή πλήθους πιστών, αλλά και ηγετικών στελεχών της «ΟΜΟΝΟΙΑΣ», εορτάστηκε σεμνά και ιεροπρεπώς την Κυριακή στο ναό των Ταξιαρχών, η δεύτερη επέτειος της χειροτονίας και ενθρόνισης του Μητροπολίτου Αργυροκάστρου Δημητρίου. Ο ευρύχωρος ναός των Ταξιαρχών κατακλείστηκε από κόσμο, γεγονός που δηλώνει τον σεβασμό του ποιμνίου προς τον ποιμένα του. Μιλώντας ο Μητροπολίτης Δημήτριος, αφού δοξολόγησε τον Θεό για τις ευεργεσίες του τόσο προς το άτομό του όσο και προς τα πνευματικά του παιδιά, δηλαδή τούς πιστούς της Μητροπόλεώς του, εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες προς όσους συμπαραστέκονται στο δύσκολο έργο της Μητροπόλεως.
Με ιδιαίτερα θερμά λόγια αναφέρθηκε στον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο, σ’ αυτόν τον πράο, ευγενή και μειλίχιο κληρικό που γνωρίζει να ανοίγει τις καρδιές και να επιβάλλεται με την αγάπη του. Αν και είναι φορτωμένος από τον φανερό ή αφανή σταυρό, στέκεται αμετακίνητος και στοργικός πατέρας του ποιμνίου του. Ο Μητροπολίτης Δημήτριος απαρίθμησε με συντομία τις ευεργεσίες του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου προς τον λαό της περιοχής Αργυροκάστρου, Έλληνες και Αλβανούς ανεξαιρέτως, καθώς και την φροντίδα του για την χριστιανική και σχολική εκπαίδευση των νέων. Μάλιστα ο κ. Δημήτριος υπογράμμισε πως αδιάκοπος είναι ο αγώνας του Αρχιεπισκόπου όχι μόνο για να καλυφθούν στο μέτρο του δυνατού οι υλικές ανάγκες των ανθρώπων, αλλά κυρίως για να υπάρξει στην ψυχή τους η επίδραση του Αγίου Πνεύματος. Τότε και μόνο θα ζήσουν αληθινά το ευ ζην, αλλά θα αξιωθούν να κερδίσουν και το «αεί ευ ζην». T T T Εδώ και δύο χρόνια ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου, παρ’ όλο που βρισκόταν και εργαζόταν εκεί από το 1991 και παρέλαβε από τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο μια άρτια οργανωμένη Μητρόπολη, διαχειρίζεται μεγάλα και μικρά προβλήματα που απαιτούν ιδιαίτερη και λεπτή αντιμετώπιση και πολλές φορές κρύβουν και κινδύνους. Ο ίδιος ομολογεί ότι είναι αδύναμος μπροστά σ’ αυτά τα προβλήματα, αλλά δεν απελπίζεται και προσπαθεί, προσευχόμενος και ακολουθώντας συνετές πρακτικές, να τα επιλύσει. Κατορθώνει, όμως, κάτι πολύ σημαντικό. Να κηρύττει, με το παράδειγμα και τον λόγο του, σε νέους και γέρους, σε άνδρες και γυναίκες, ότι η ψυχή έχει την ανάγκη του Θεού και της χάρης Του, καθώς και των θειότατων Μυστηρίων της Εκκλησίας που την φέρουν σε άμεση επαφή και κοινωνία προς τον Δημιουργό και Κύριό της. Έχει ανάγκη από τις χριστιανικές αρετές που την ομορφαίνουν, αλλά και την ειρηνεύουν. Αυτά είναι τα πραγματικά και ουσιώδη πλούτη του ανθρώπου, απαραίτητα προσόντα και προνόμια της ζωής. Πηγή : Π.Λ.