Μετά το οριστικό λουκέτο στο Ελληνικό Νοσοκομείο Αργυροκάστρου…
«ΟΥΡΕΣ» ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Βασισμένοι οι γείτονές μας στην επαχθή για την Ελλάδα «Συμφωνία Παπαντωνίου» του 2002, στέλνουν τώρα και τον νοσοκομειακό εξοπλισμό που τους δωρίσαμε στην Βόρειο Αλβανία!..
Τελικά έκλεισε οριστικά τις πύλες του το Ελληνικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο στο Αργυρόκαστρο, γεγονός που προκάλεσε πικρία και απογοήτευση όχι μόνο μεταξύ της Ελληνικής Μειονότητας, αλλά και των Αλβανών της περιοχής που τα τελευταία χρόνια για κάθε πρόβλημα υγείας τους πρώτα κατέφευγαν σ’ αυτό.
Οι συνέπειες από την νέα κατάσταση θα είναι άμεσα αρνητικές για τα δύο Νοσοκομεία των Ιωαννίνων και κατ’ επέκταση για το Ελληνικό Δημόσιο. Μέχρι τώρα το Ελληνικό Νοσοκομείο στο Αργυρόκαστρο λειτουργούσε κατά κάποιο τρόπο ως ο προθάλαμος των ασθενών που στέλνονταν στα Γιάννινα. Αν δηλαδή διαπιστωνόταν ότι τα περιστατικά ήταν αντιμετωπίσιμα εκεί, δεν προωθούνταν οι άρρωστοι στα Γιάννινα. Τώρα και… για ψύλλου πήδημα θα έρχονται στα δυο Νοσοκομεία των Ιωαννίνων, με αποτέλεσμα να αυξηθεί κατακόρυφα το κόστος λειτουργίας τους, αλλά και να παρατηρείται συνωστισμός στα εξωτερικά ιατρεία τους και στις κλινικές τους.
Βέβαια στελέχη της Ελληνικής Μειονότητας είχαν καταθέσει την πρόταση να μην σταματήσει να λειτουργεί το Στρατιωτικό Νοσοκομείο αλλά, μετά την λήξη της αρχικής σύμβασης να περιέλθει στο Ελληνικό Υπουργείο Υγείας και να συντηρείται από αυτό, ώστε όλοι, Μειονοτικοί και Αλβανοί, να τύχουν σύγχρονης και ουσιαστικής φροντίδας. Παράλληλα η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας είχε ζητήσει, αν το Νοσοκομείο παύσει να υπάρχει, ο εξοπλισμός του να δοθεί στο Κέντρο Υγείας που διατηρεί στο Γεωργουτσάτι.
Δυστυχώς στάθηκε αδύνατη η συνέχιση λειτουργίας του Νοσοκομείου στο Αργυρόκαστρο, παρά τις προσπάθειες του Ηπειρώτη Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας Κώστα Τασούλα και του Υφυπουργού Εξωτερικών Θεοδ. Κασσίμη. Και οι δυο είχαν «τα χέρια τους δεμένα» από την ετεροβαρή (υπέρ των Αλβανών!) συμφωνία που είχε υπογραφεί στις 25 Νοεμβρίου 2002 από τον τότε Υφυπουργό Άμυνας Γιάννο Παπαντωνίου και τον Αλβανό ομόλογό του Παντελή Μάικο.
Βασισμένη σ’ αυτή τη συμφωνία το 2005 η Αλβανία έθεσε θέμα μεταφοράς του Στρατιωτικού Νοσοκομείου στα Τίρανα, λόγω της διακοπής λειτουργίας του στρατοπέδου της Μεραρχίας Αργυροκάστρου και της μετακίνησής της στα Τίρανα (πλην 100 ατόμων).
Σύμφωνα με το άρθρο 5 της Συμφωνίας προβλέπονταν κατά το πρώτο έτος η λειτουργία του νοσοκομείου με ελληνικό προσωπικό και στη συνέχεια (μετά τον Ιούλιο 2005) με ετήσιες παρατάσεις, κατόπιν συμφωνίας των δυο πλευρών.
ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΧΑΡΗ!
Ήδη η αλβανική πλευρά θεωρεί ότι έληξε και τυπικά η διάρκεια ισχύος της Συμφωνίας και ότι «εξήντλησε» την κατανόησή της στην «σιωπηρά» παράταση λειτουργίας του νοσοκομείου (τον στρατιωτικό χαρακτήρα του οποίου θέλει να μεταβάλει).
Η αλβανική πλευρά επιδιώκει τη δωρεά του εξοπλισμού σε αλβανικά νοσοκομεία και το κλείσιμο του Στρατιωτικού νοσοκομείου, επικαλούμενη το άρθρο 4 της συμφωνίας του 2002, η οποία ανέφερε ότι «τα ιατρικά μηχανήματα, υλικά και μέσα που θα εισέρχονται στην Αλβανική Επικράτεια και προορίζονται για την υποστήριξη και τον εξοπλισμό θα χορηγούνται στο Αλβανικό Μέρος υπό μορφή βοήθειας ή δωρεάς…».
Ως εκ τούτου λοιπόν ήταν αδύνατον να διαθέσει η Ελλάδα τον εξοπλισμό στο Κέντρο Υγείας στο Γεωργουτσάτι ή να τον παραχωρήσει στην εκεί Ορθόδοξη Εκκλησία.
ΣΤΟΙΧΙΖΕ 1,7 ΕΚ. ΤΟ ΧΡΟΝΟ!
Η λειτουργία του Ελληνικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου εγκαινιάστηκε στις 8 Ιουλίου του 2004, όταν πλέον είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή του (βάσει της συμφωνίας του 2002) και η δαπάνη ανέγερσης έφθασε το 1,8 εκ. ευρώ!
Το ετήσιο κόστος λειτουργίας του, το οποίο κατέβαλε το Ελληνικό Υπουργείο Άμυνας ήταν κατά μέσο όρο 1,7 εκ. ευρώ το χρόνο και παρείχοντο δωρεάν υπηρεσίες από το ελληνικό στρατιωτικό προσωπικό που ανέρχονταν περί τους 50 γιατρούς και νοσηλευτές! Το 30% των νοσηλευθέντων περίπου ήταν ασθενείς από την ελληνική μειονότητα και το 70% Αλβανοί στρατιωτικοί και πολίτες.
ΣΤΟ ΒΟΡΡΑ Ο ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Εδώ και πέντε μέρες έκλεισε τις πόρτες του για όλους και ήδη απογράφεται το υλικό και ο εξοπλισμός για να παραδοθεί εντός των ημερών στο Αλβανικό Υπουργείο Άμυνας, το οποίο, σύμφωνα με πληροφορίες, θα προωθηθεί προς τη Βόρειο Αλβανία για τις ανάγκες των εκεί στρατοπέδων.
Στην πράξη η Ελληνική Μειονότητα αλλά και οι Αλβανοί κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής του Αργυροκάστρου αποκλείστηκαν εντελώς από την ιατρική χορηγία της Ελληνικής κυβέρνησης προς την Αλβανία, αφού ούτε στο δημόσιο Νοσοκομείο Αργυροκάστρου δεν διατέθηκε ο εξοπλισμός του Ελληνικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου. Το δημόσιο Νοσοκομείο της πόλης είναι υποβαθμισμένο και θα αναβαθμιζόταν σχετικά αν εξοπλίζονταν με τα εργαστήρια (ακτινολογικό, αιματολογικό κ.λπ.) του Ελληνικού Νοσοκομείου.
Τις αστοχίες και τα λάθη των Πασοκικών συμφωνιών ακόμη πληρώνει ο Ελληνισμός αφού, όταν το 2002 υπέγραψε την συμφωνία ο κ. Παπαντωνίου, δεν σκέφτηκε τουλάχιστον να θέσει έναν όρο: ότι σε περίπτωση που το νοσοκομείο σταματήσει την λειτουργία του ο εξοπλισμός να παραμείνει στη Νότιο Αλβανία, όπου ζει και η Ελληνική μειονότητα και όχι να μεταφερθεί στο Βορρά…
Πηγη Π.Λ.