Τίποτα, απολύτως τίποτα δεν διδάσκονται τελικά οι Ελληνες πολιτικοί από τα λάθη τους, ιδίως στην εξωτερική πολιτική. Αυτό είναι το θλιβερό, γενικότερο συμπέρασμα που βγαίνει από την προχθεσινή επικύρωση από τους βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ της Συμφωνίας Σύνδεσης και Σταθεροποίησης της ΕΕ με την Αλβανία. Οι βουλευτές των δύο κομμάτων - πυλώνων του πολιτικού συστήματος προχώρησαν στην επικύρωση ελαφρά τη καρδία, χωρίς να θεωρήσουν αναγκαίο να θέσουν οιουσδήποτε όρους και προϋποθέσεις που να αφορούν τη συμμόρφωση των αλβανικών αρχών με ευρωπαϊκά πρότυπα όσον αφορά τη συμπεριφορά τους απέναντι στην ελληνική μειονότητα που ζει στη γειτονική χώρα, τις περιουσίες της, την αναγνώριση της ελληνικής εθνικής καταγωγής σε μέλη της (π.χ. Χειμαρριώτες κ.λπ.) και πολλά άλλα θέματα που αφορούν τις διμερείς σχέσεις.
Είναι να απορεί κανείς αν η συντριπτική πλειοψηφία των «πατέρων του έθνους» έχει πρόθεση να μεταφέρει ατόφια και άλυτα όλα αυτά τα προβλήματα μέσα στους κόλπους της ΕΕ για να έχουμε να ασχολούμαστε επί δεκαετίες.
Διαφορετικά, ίσως διατηρούν την ανεπίτρεπτα επιπόλαιη αντίληψη ότι όλα αυτά τα προβλήματα θα λυθούν διά μαγείας μόλις η Αλβανία θα ενταχθεί στην ΕΕ. Παρόμοιες ανοησίες λένε και όσοι υποστηρίζουν την άνευ όρων ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, με αποτέλεσμα να έχει μετατραπεί η Ελλάδα σε φαιδρό σημαιοφόρο της τουρκικής ένταξης και να γελούν οι Ευρωπαίοι με τις ελληνικές κυβερνήσεις και τη στάση τους στο θέμα αυτό - και ως αντάλλαγμα να φθάσει προχθές τουρκική φρεγάτα μέχρι τα νερά της... Αττικής!
Οι Συμφωνίες Σύνδεσης και Σταθεροποίησης που υπογράφει με διάφορες βαλκανικές χώρες η ΕΕ αποτελούν προθάλαμο ένταξης. Μόλις οι συνδεδεμένες χώρες ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, αποκτούν δικαίωμα υποβολής υποψηφιότητας προς ένταξη.
Τα κριτήρια ένταξης όμως είναι συγκεκριμένα (τα αποκαλούμενα στη γλώσσα της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών «Κριτήρια της Κοπεγχάγης»).
Στη φάση εκείνη είναι πολύ πιο δύσκολο να προβληθούν εκ μέρους της Αθήνας πρόσθετοι όροι για την ένταξη της Αλβανίας που να αφορούν εκκρεμή ελληνοαλβανικά προβλήματα. Θα αφήσουν οι ελληνικές κυβερνήσεις να προκληθούν νέες αυτοεξευτελιστικές για την Ελλάδα καταστάσεις όπως και με την Τουρκία, όπου φτάσαμε στο σημείο αυτογελοιοποίησης της Αθήνας και της Λευκωσίας που επιτρέπουν να διεξάγονται διαπραγματεύσεις ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, την ίδια στιγμή που η Αγκυρα αρνείται να αναγνωρίσει την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία είναι μέλος της ΕΕ με δικαίωμα βέτο, το οποίο όμως ούτε αυτή ούτε η Ελλάδα τολμούν να χρησιμοποιήσουν; Προφανώς σε τέτοιες καταστάσεις θα οδηγηθούμε, αν κρίνει κανείς από τη στάση των βουλευτών της ΝΔ αλλά και του ΠΑΣΟΚ. Είναι εξόφθαλμο ότι τα δύο κυβερνητικά κόμματα έχουν αποφασίσει να συναινέσουν στην ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ. Με γεια τους, με χαρά τους. Γιατί όμως αυτό πρέπει να γίνει άνευ όρων; Γιατί δεν πρέπει να αξιοποιηθεί αυτή η δυνατότητα να οδηγηθούν προς διευθέτηση ορισμένα διμερή θέματα, ώστε να μη χρονίσουν και «κακοφορμίσουν»;
Ελληνες της μειονότητας διαμαρτύρονται συνεχώς για αρπαγές περιουσιών τους από το αλβανικό Δημόσιο, για κακοποιήσεις υποψηφίων τους στις αλβανικές δημοτικές εκλογές (και όχι μόνο), για νοθεία σε βάρος συνδυασμών τους, για παραβιάσεις δικαιωμάτων τους. Οι αλβανικές αρχές και τα ΜΜΕ κατηγορούν ελληνικούς μειονοτικούς κύκλους μέχρι και για «αντισυνταγματικές απαιτήσεις αυτονομίας», την ώρα που με επικεφαλής λαθρεμπόρους ναρκωτικών και όπλων και σωματέμπορους οι Αλβανοί του Κοσόβου απέσπασαν με τη βία των όπλων και την ένοπλη βοήθεια του ΝΑΤΟ την επαρχία αυτή από τη Σερβία όπου ανήκε επί αιώνες.
Δυστυχώς, οι αξιότιμοι βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ έκριναν ότι όλα αυτά τα ζητήματα είναι εντελώς ασήμαντα, ώστε να απαιτηθεί η προώθηση λύσης τους πριν επικυρώσουν τη Συμφωνία Σύνδεσης και βάλουν έτσι την Αλβανία άνευ όρων σε τροχιά προς ένταξη στην ΕΕ. Η ευκαιρία χάθηκε πλέον οριστικά.
Οχι μόνο γείτονες - και συγκάτοικοι
Οι εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανοί μετανάστες που ζουν στη χώρα μας καθιστούν επιτακτική ανάγκη τον προσεκτικό χειρισμό των ελληνοαλβανικών σχέσεων. Οσο αυτές είναι ομαλές, οι Αλβανοί μετανάστες στην Ελλάδα λειτουργούν αφενός ως απόδειξη της έμπρακτης ελληνικής βοήθειας στην ανάπτυξη της Αλβανίας και αφετέρου ως ένα είδος εμπροσθοφυλακής της Αλβανίας στην ΕΕ, καθώς μεταφέρουν στη χώρα τους και στους δικούς τους έναν ευρωπαϊκό τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς. Οι Αλβανοί δεν είναι μόνο γείτονες όμως, είναι και συγκάτοικοι στη χώρα μας. Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση απευκταίας κρίσης στις σχέσεις των δύο χωρών, οι εδώ Αλβανοί μετανάστες αποτελούν εύκολο και ανυπεράσπιστο στόχο εχθρικών εκδηλώσεων. Ακριβώς για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο απαιτούμε έγκαιρη λύση των όποιων προβλημάτων.
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ