Μόνο αλβανόγλωσση και παραποιημένη η οδική σήμανση
Σε εξέλιξη βρίσκεται ξανά αυτές τις ημέρες στην Βόρειο Ήπειρο το «παιχνίδι» του Αλβανικού υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού με τις πινακίδες. Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Και επειδή το νόμισμα έχει δύο όψεις, η άλλη όψη είναι η ταλαιπωρία Βορειοηπειρωτών από διάφορες Ελληνικές υπηρεσίες, τους οποίους χαρακτηρίζουν ως «Αλβανούς»!
Ειδικότερα, την στιγμή που ο Δήμαρχος Χιμάρας και Πρόεδρος της Μειονοτικής Οργάνωσης «Ομόνοια» Βασ. Μπολάνος σέρνεται ακόμη στα δικαστήρια, γιατί αφαίρεσε τις Αλβανόγλωσσες πινακίδες από την περιοχή του και ζήτησε να είναι τρίγλωσσες (στα Αλβανικά, στα Ελληνικά και στα Αγγλικά), η εθνική οδός από την Κακαβιά ως το Αργυρόκαστρο έχει κατακλειστεί από Αλβανόγλωσσες αντιαισθητικές πινακίδες.
Οι πινακίδες αυτές, σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της γειτονικής χώρας, τοποθετήθηκαν προκειμένου να ενημερώνεται ο ταξιδιώτης για τους αρχαιολογικούς χώρους και τα Ορθόδοξα μνημεία της περιοχής.
Στελέχη, όμως, της Ελληνικής Μειονότητας, επισημαίνουν ότι αυτός ο τρόπος προβολής του πολιτιστικού θησαυρού «προσβάλλει τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου».
Διευκρινίζουν ότι δεν είναι δυνατόν η Παναγία να αναφέρεται στα Αλβανικά ως «αγία Μαρία», ο άγιος Νικόλαος ως «άγιος Κόλια», η Μεταμόρφωση του Σωτήρα ως «Παραμόρφωση του Σωτήρα» κ.λπ.
Ακόμη, αναφέρουν, ότι «ενώ το Αλβανικό υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού στην πράξη θέλει να αμφισβητήσει την Ελληνικότητα της Βορείου Ηπείρου, θεωρητικά εμφανίζεται να φροντίζει για την ανάδειξη του πολιτισμού και την ανάπτυξη του τουρισμού στην Μειονοτική περιοχή.
Όμως, όπως υποστηρίζεται από κύκλους της «Ομόνοιας», «πρόκειται για συμπεριφορά στρουθοκαμήλου, αφού δεν γίνεται σεβαστό το κυριότερο και χαρακτηριστικότερο γνώρισμα των Μειονοτικών, η Ελληνική τους γλώσσα, και οι πινακίδες είναι γραμμένες στα Αλβανικά. Και μάλιστα όταν οι επίσημες στατιστικές του ίδιου υπουργείου δείχνουν ότι ο μεγαλύτερος αριθμός επισκεπτών στη Νότια Αλβανία είναι Έλληνες, ενώ οι Γερμανοί επισκέπτες έρχονται δεύτεροι με μεγάλη διαφορά».
Το Αλβανικό υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού όφειλε να κάνει συμμέτοχους στην προβολή της Ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς τους Βορειοηπειρώτες, τους οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τις Ορθόδοξες ενορίες.
ΧΑΛΑΡΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ
Ωστόσο Βορειοηπειρώτες υποστηρίζουν ότι «η αντίδραση από τα Συμβούλια των Επαρχιών τόσο στην περίπτωση με τις πινακίδες της Χιμάρας όσο και στην περίπτωση της Δρόπολης δεν ήταν σθεναρή».
Και καλούν την Ένωση Επάρχων «να αντιδράσει, ώστε να καταγραφεί το πρόβλημα αυτό στις εκθέσεις για την κατάσταση των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων στην Αλβανία που καταρτίζονται αυτή την περίοδο».
Καλούν, επίσης, την «Ομόνοια» που εκπροσωπεί την Εθνική Ελληνική Μειονότητα «να καταγγείλει αυτές τις μεθοδεύσεις και ταυτόχρονα να κινητοποιήσει όλους τους μηχανισμούς, προκειμένου ο πολιτιστικός πλούτος της Βορείου Ηπείρου να αξιοποιηθεί με καλύτερους και πιο αποδοτικούς τρόπους».
Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ
Αυτή είναι η μία πλευρά της «οδύσσειας» των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου. Την άλλη πλευρά αποκαλύπτει με καταγγελία του που δημοσιεύθηκε στην Μειονοτική εφημερίδα «Ελληνισμός» Βορειοηπειρώτης από το χωριό Γερακάρι.
Ο συγκεκριμένος Βορειοηπειρώτης, Στέφανος είναι το μικρό του όνομα, που η κόρη του, ο γαμπρός του και τα εγγόνια του ζουν στην Ελλάδα και έχουν Ελληνική ιθαγένεια, παραπονείται ότι «επειδή το Αλβανικό ληξιαρχείο στο πιστοποιητικό που μου χορηγεί δεν μου καθορίζει εθνικότητα, ούτε Αλβανική ούτε Ελληνική, το Ελληνικό Προξενείο δεν μου δίνει βίζα, αλλά μου θεωρεί το διαβατήριο για μία μόνο εβδομάδα»!
Και δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη το γεγονός ότι το Αλβανικό κράτος με νόμο αφαίρεσε την αναγραφή της εθνικότητας στα πιστοποιητικά γέννησης, «γιατί η εθνικότητα δεν αποτελεί στοιχείο της ταυτότητας των Ευρωπαίων πολιτών». Τελικά ύστερα από πολλές ενοχλήσεις υπηρεσιών στην Ελλάδα, εκδόθηκε σ’ αυτόν από την Πρεσβεία στα Τίρανα βίζα ενός μηνός.
Την φωνή του ας την ακούσουν οι υπεύθυνοι: «Να πάψουν να λειτουργούν ανεξέλεγκτα κάποιοι υπάλληλοι των Ελληνικών Προξενείων». Η ανάγκη να επισκεφθείς την οικογένειά σου στην Ελλάδα δεν αντιμετωπίζεται με ραντεβού και ταλαιπωρίες που προκαλούν ανάλγητοι υπάλληλοι. Στο κάτω-κάτω της γραφής είμαστε άνθρωποι. Θα έπρεπε η Ελλάδα να αναζητεί τους Έλληνες και όχι να εξαρτιόμαστε από κάποιον υπάλληλο στα Προξενεία».
πηγή Π.Λ.