Οι Βορειοηπειρώτες επιθυμούν οι ηγέτες τους να ασκούν πολιτική η οποία να εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους στην Αλβανία. Επιπλέον θέλουν αυτή να αποσκοπεί στην ενότητα και συσπείρωση του ελληνικού στοιχείου, μέσα και έξω από την χώρα και να σκοπεύει στην ανάδειξη και προβολή των ποικίλων προβλημάτων που για δεκαετίες ταλανίζουν τους συμπατριώτες μας. Ακόμη ζητούν επιδίωξη λύσεων, μέσα στα όρια των νόμων και των μειονοτικών δικαιωμάτων, που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες και συμβάσεις για τις εθνικές μειονότητες.
Η εθνική πολιτική για το βορειοηπειρωτικό είναι πάγια. Παράλληλα και η σχέση μεταξύ του Μητροπολιτικού Κέντρου και της ηγεσίας των Βορειοηπειρωτών πρέπει να παραμείνει η ίδια και να καταβληθούν από κοινού προσπάθειες επίλυσης των προβλημάτων (πολιτική, θρησκευτικών, εκπαιδευτικών κλπ.).
Όμως υπάρχουν και κάποια όρια, κάποιες διαχωριστικές γραμμές, όπου τα Ελλαδικά συμφέροντα τίθενται πιο ψηλά από το συμφέρον για τη Βόρειο Ήπειρο... Πικραινόμαστε τότε γιατί το ελληνικό κράτος συμπεριφέρεται χωρίς στοργή προς τους συνέλληνες βορειοηπειρώτες.
Η αδιαφορία και η αβελτηρία των ελληνικών κυβερνήσεων μας απογοητεύει και μας δυσαρεστεί. Οι ευθύνες του ελληνικού κράτους απέναντι στο Ηπειρωτικό αυτό κομμάτι που μοίρα κακή, το απέκοψε από τον Μητροπολιτικό κορμό, είναι τεράστιες και δεν είναι του παρόντος να αναφέρουμε. Ασφαλώς, οι επίσημες ελληνικές κυβερνήσεις, από τότε που δημιουργήθηκε το πρόβλημα στις αρχές του 21ου αιώνα και μέχρι σήμερα, δεν είναι άμοιρες ευθυνών.
Ελέγχονται σήμερα τα ελληνικά κόμματα, γιατί μετέδωσαν το μικρόβιο του κομματισμού και στον βορειοηπειρωτικό χώρο, ο οποίος, δυστυχώς κατέληξε σε διχασμό με απρόβλεπτες μελλοντικές συνέπειες. Σπείραμε ανέμους και τώρα είναι δύσκολο να τους συγκρατήσουμε.
Είναι γνωστό, και αυτό δεν πρέπει να μας διαφεύγει, πως οι Βορειοηπειρώτες ό,τι και όσα πετύχαμε, τα κερδίσαμε στηριγμένοι μόνο στις δικές μας δυνάμεις. Η «αποκοτιά» των βορειοηπειρωτών ξεκίνησε το επαναστατικό κίνημα του 1914 που στέφθηκε από πλήρη επιτυχία, όπως και το σχολικό ζήτημα και αρκετά άλλα. Από αυτά οφείλουμε να παραδειγματιζόμαστε και να διδασκόμαστε.
Μετά από χρόνια ανείπωτης καταφρόνιας και καταρράκωσης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, φύσηξε και στην Αλβανία άνεμος ελευθερίας και γκρεμίστηκαν τα είδωλα και το αμαρτωλό σύστημα, το οποίο για πενήντα χρόνια κατέτρωγε τη σάρκα Αλβανών και Ελλήνων.
Το 1991, άντρες Βορειοηπειρώτες με ελληνική συνείδηση και εθνικό φρόνημα ίδρυσαν (Ιανουάριος 1991) την βορειοηπειρωτική οργάνωση ΟΜΟΝΟΙΑ. Τα ονόματα των ιδρυτών της ΟΜΟΝΟΙΑΣ πρέπει να βρίσκονται αναρτημένα σε περίοπτη θέση σε ολόκληρο τον βορειοηπειρωτικό χώρο να τα βλέπουν οι νεώτεροι να μαθαίνουν και να διδάσκονται.
Ιδρύθηκε με στόχο και σκοπό τη συστράτευση και συνένωση του Βορειοηπειρωτικού ελληνισμού. Συγκροτήθηκε σε σώμα υπό την προεδρία του Ανδρέα Ζαρμπαλά. Την ΟΜΟΝΟΙΑ στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας της την αγκάλιασε ο κόσμος και σʼ αυτή εναπέθεσε τις ελπίδες του για καλύτερες ημέρες.
Η απαγόρευση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ να συμμετάσχει ως πολιτικός σχηματισμός σε εκλογές, ανάγκασε τα στελέχη της να ιδρύσουν το ΚΕΑΔ (Ένωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα) που ήταν και παραμένει η πολιτική έκφραση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ.
Με το χρόνο, δεν γνωρίζω για ποιους λόγους, η ΟΜΟΝΟΙΑ άρχισε να υποβαθμίζεται και το έργο της να υπολείπεται. Δεν μπορώ να γνωρίζω τους λόγους αυτής της υποβάθμισης και ούτε είμαι σε θέση να ασκήσω κριτική και να διατυπώσω γνώμες και απόψεις. Άλλοι αρμοδιότεροι, ας βάλουν τον δάχτυλο στον «τύπο των ήλων» και ας αναζητήσουν τα αίτια αυτής της μείωσης της παρουσίας και της δράσης της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και του πολιτικού της σκέλους, του ΚΕΑΔ και της απήχησής τους στον βορειοηπειρωτικό κόσμο.
Η διαμάχη που υπόβοσκε μεταξύ των στελεχών της ΟΜΟΝΟΙΑΣ – ΚΕΑΔ, βρήκε διέξοδο με την προκήρυξη των εθνικών εκλογών στην Αλβανία. Φάνηκε ότι τα στελέχη της διαφωνούσαν. Η διαφωνία τους κατέλειξε σε διάσπαση. Στελέχη τους συνεργάζονται με τα δύο μεγάλα αλβανικά κόμματα.
Δεν νομίζω ότι προοιωνίζεται κάτι καλό για τη μειονότητα από τη συνεργασία αυτή από τη διάχυση δηλ. των μειονοτικών δυνάμεων στα αλβανικά κόμματα. Αντίθετα, έχω την γνώμη ότι έθεσαν ήδη σοβαρά διλήμματα στους ψηφοφόρους, οι οποίοι προσέβλεπαν προς το ΚΕΑΔ, ως το μοναδικό κόμμα που τους εκπροσωπούσε.
Οι εκλογές όμως είναι πια «επί θύραις» τα πράγματα δρομολογήθηκαν και οι οποιεσδήποτε μεταβολές δεν είναι δυνατόν να γίνουν.
Μετά τις εκλογές, όποια και αν είναι τα αποτελέσματα, οι ταγοί του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού με σύνεση και νηφαλιότητα πρέπει να ξεχάσουν τις όποιες αντιπαλότητες και αντιπαραθέσεις να αξιολογήσουν τα θετικά και αρνητικά αποτελέσματα που θα προκύψουν από τις εκλογές και να πάρουν τις αναγκαίες και εποικοδομιτικές αποφάσεις.
Πρώτο μέλημά τους η δραστηριοποίηση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, της μόνης φυσικής οργάνωσης των Βορειοηπειρωτών που είναι σε θέση να επανασυνενώσει και να επανασυσπειρώσει το ελληνικό στοιχείο και να του δώσει την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια της καταγωγής του.
Με μοναδικό οδηγό και γνώμονα την Βορειοηπειρωτική ιδέα να προχωρήσουν σταθερά και αταλάντευτα στην επίτευξη των στόχων. Να είναι βέβαιοι οι ηγέτες των Βορειοηπειρωτών ότι μόνον με αυτόν τον τρόπο θα απεγκλωβιστούν από το αγκάλιασμα των αλβανικών κομμάτων και θα έχουν θετικά αποτελέσματα.
Γράφει: Νίκος Υφαντής
πηγή Π.Λ.