Οι εκλογές της 28ης Ιουνίου στην Αλβανία απέδειξαν με τη μεγαλύτερη ευκρίνεια την
πραγματική πολιτική, εθνική και κοινωνική κατάσταση στην εθνική ελληνική μειονότητα.
Α. To ΚΕΑΔ – ΟΜΟΝΟΙΑ, ή οι πολιτικοί φορείς που είχαν απολυτοποιήσει, μέχρι
και με δήμιους τρόπους, την πολιτική εκπροσώπηση της εθνικής ελληνικής
μειονότητας, πέτυχε το χαμηλότερο δυνατό εκλογικό αποτέλεσμα. Μόνο το 1.1 τοις
εκατό, ανταποκρινόμενο σε 15 χιλιάδες ψήφους σε κλίμακα χώρας. Έβγαλε μόνο ένα
βουλευτή (και αυτόν λόγω του συνασπισμού με το Σ. Κόμμα). Κάτι χειρότερα από το
κόμμα των τσάμιδων. (!!!). Ωστόσο, στην Αλβανική βουλή θα είναι πέντε φορές περισσότεροι (απ΄ ό, τι το
ΚΕΑΔ) ελληνικής καταγωγής βουλευτές. Επιλεγμένοι όμως από τα Αλβανικά
Κόμματα. Σωστή εδώ η παρατήρηση ότι και το ΚΕΑΔ είναι ένα Αλβανικό κόμμα. Δεν το αγαπούνε
πλέον οι έλληνες. Γιατί. -Το ήθος της πολιτικής ηγεσίας που διεκδικούσε μέχρι χτες την
αποκλειστικότητα πολιτικής και εθνικής εκπροσώπησης της ελληνικής μειονότητας
δεν είχε καμιά σχέση με τα εθνικά συμφέροντά της. -Τα άτομα που απαρτίζουν την πολιτική
αυτή ηγεσία εκμεταλλεύτηκαν με τον πιο αισχρό τρόπο το αξίωμα του «εθνικού»
εκπροσώπου για να επωφεληθούν για την πάρτη τους, τόσο οικονομικά και
κοινωνικά, όσο και πολιτικά. -Για την επίτευξη των στόχων τους χρειάστηκε να εξυπηρετήσουν τα
συμφέροντα εκείνων των παραγόντων, (στο αλβανικό κράτος και σ΄άλλους φορείς) που
θέλουν τη διάσπαση, υποβάθμιση και ανυπαρξία της εθνικής ελληνικής
μειονότητας. -Οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι αξίζουν τους ιστορικούς επαίνους αυτών των
φορέων διότι μέσω των «δικών μας» κατάφεραν πολλά περισσότερα απ΄ ό,τι έχουν επιδιώξει ιστορικά. - Διέλυσαν τον εθνικό και κοινωνικό ιστό της εθνικής ελληνικής μειονότητας. -Την κατασπάραξαν οικονομικά. Δεν είναι
απλώς ότι οι δύο μεγαλύτεροι και πιο εύφοροι κάμποι στο Νότο της Αλβανίας και
στα χέρια των Ελλήνων δεν καλλιεργούνται, αλλά διότι σιγά-σιγά και
κατά αφανή τρόπο περνούν στα χέρια τωναλλοεθνών. Χιλιάδες δεκάδες στρέμματα
βοσκοτόπια, λιβάδια και άλλες ακίνητες
περιουσίες πέρασαν στα χέρα αλλοεθνών.
Οι έλληνες αναγκάστηκαν να γίνουν
μετανάστες στην πατρίδα τους.
-Την αλλοίωσαν δημογραφικά. Δεν είναι
απλώς ότι έφυγαν στην Ελλάδα, αλλά, λόγω
της πολιτικής και εθνικής μειοδοσίας οι
προστατευόμενες με διεθνείς νόμους και
πράξεις με αμιγή ελληνικό πληθυσμό,
παραδόθηκαν στα χέρια των αλλοεθνών. -Την υποβάθμισαν εκπαιδευτικά. Δέκα
χρόνια άφησαν τα λίγα εκείνα ελληνόπουλα
χωρίς βιβλία στην μητρική γλώσσα.
Συνέβαλαν με έργα στο σιγανό θάνατο των
ελληνικών δημόσιων σχολείων για να
ανθίσουν στην καλύτερη περίπτωση κάποια
ιδιωτικά. Μεγάλος πλέον στόχος τους το
κλείσιμο του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας
και Ελληνικού Πολιτισμού στο
πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου. Την αποσύνθεσαν κοινωνικά . Οι εκλογές
αυτές επιβεβαίωσαν ότι η ελληνική
μειονότητα δεν αποτελεί ένα συμπαγές
εθνικό σύνολο, αλλά μια κατακερματισμένη
ομάδα σε ξεχωριστά άτομα που το καθένα
σκέφτεται την προσωπική του επιβίωση. Η ψήφος του Έλληνα περισσότερο από ποτέ
άλλοτε έδειξε ότι, έχασε κάθε εθνική
χροιά, ιδιότητα και ταυτότητα. Ότι
αποτελεί πλέον ένα εφήμερο αντάλλαγμα
επιβίωσης. Ασφαλώς και είναι ντροπή να το
ομολογούμε όμως δυστυχώς ο Έλληνας της
Αλβανίας του 21ου αιώνα έχει πέσει τόσο
χαμηλά που πουλάει την ψήφο του για 50
Ευρώ. Την αγοράζουν όμως οι δικοί μας
«πολιτικοί εκπρόσωποι», οι οποίοι στη
συνέχεια την πουλούν μερικές φορές
δεκαπλάσια για προσωπικά τους
συμφέροντα αλλά επικαλούμενοι τα εθνικά
συμφέροντα. Η συλλογική ταυτότητα στριμώχτηκε στη
γωνία της καταγωγής και της γλώσσας. Το
δεύτερο στοιχείο όμως, η γλώσσα,
χρησιμοποιείται από τους φορείς της για
την εξόντωση της συλλογικής εθνικής
ταυτότητας, που σημαίνει ότι η εθνική
συνείδηση έχει απωθηθεί κατά πολύ από τα
άτομα μέλη αυτής της κοινότητας.
Β. Οι εκλογές αυτές επιβεβαίωσαν
περίτρανα ότι η πολιτική ηγεσία του
τόπου μας ελέγχεται πλήρως από τον
αλβανικό κρατικό μηχανισμό. Τα δύο
μεγάλα αλβανικά κόμματα ελέγχουν τώρα
(σύμφωνα με τις κάλπες) το 70-80 τοις εκατό
των ψήφων των ελλήνων φέροντας στην
τρίτη θέση το «μητρικό» ή κρυφοαλβανικό
κόμμα του ΚΕΑΔ.
Με τα αλβανικά Κόμματα (εξουσία)
ταυτίζονται, εκτός από ελάχιστες
περιπτώσεις, όλοι οι τοπικοί άρχοντες
εκλεγμένοι με την ψήφο των ελλήνων
μειονοτικών, με το ΚΕΑΔ, ανεξάρτητοι ή με
άλλα κόμματα. (Υπόδουλοι της εξουσίας των
αλβανικών κομμάτων) !!! Τα αλβανικά κόμματα επιλέγουν και
εκλέγουν μόνα τους Έλληνες και ελληνικής
καταγωγής βουλευτές, (χωρίς την άδεια και
την έγκριση της εθνικής ελληνικής
μειονότητας ή της Αθήνας). Έτσι, πολύ
άνετα οι αυτού του είδους εκλεγμένοι μας
μπορεί να λένε στην Αθήνα ότι, να εμείς
είμαστε οι έλληνες βουλευτές (άλλωστε
γι΄αυτό τους επέλεξαν τα Αλβανικά
κόμματα). Στην Αλβανία, να χαίρουν το
δικαίωμα να μη φέρουν καμιά ευθύνη για
την εθνική ελληνική μειονότητα.
Εδώ προέκυψε ένα διπλό πολύ σημαντικό
πρόβλημα. Τα πρωτοκλασάτα στελέχη του
ΚΕΑΔ-ΟΜΟΝΟΙΑΣ, λόγω αυτών των σχέσεων (με
τις αλβανικές κρατικές δομές) και τα
έντονα οικονομικά και πολιτικά τους
συμφέροντα, παραβίασαν ωμά «τον ιερό
τους» όρκο, ότι «θα πεθάνουν» για την
ΟΜΟΝΟΙΑ και με την ΟΜΟΝΟΙΑ. Όχι μόνο τόσο.
Ξέχασαν πόσες ενέργειες ξόδεψαν να
αποκεφαλίσουν πολιτικά και οικονομικά ή
για να βάλουν στο περιθώριο, όλους
εκείνους τους ομογενείς που τολμούσαν να
αρθρώσουν την άποψη ότι η ιδεολογική
διαφοροποίηση των Ελλήνων μειονοτικών
δεν πρέπει να βλάπτει την εθνική ενότητα.
Οι ίδιοι όμως είχαν το δικαίωμα να
συνεργάζονται με τα αλβανικά κόμματα
(εκμεταλλευόμενοι το άσυλο της ΟΜΟΝΟΙΑΣ).
Τώρα… . Αγκυροβόλησαν μονίμως και
ανοιχτά εκεί στα Αλβανικά Κόμματα. Και με
τη δύναμη της εξουσίας τους πλήττουν
αλύπητα σε κάθε αδύνατο σημείο τους
ομογενείς. Οι πρώην σκληροί ηγέτες της
ΟΜΟΝΟΙΑΣ, μεταλλάχτηκαν αμέσως σε
πρόεδροι των αλβανικών κομμάτων στις
περιοχές με αμιγή ελληνικό πληθυσμό. (!!!).
Τρέχουν στην Αθήνα να κάνουν την
αριστερή, δεξιά, κεντρώα….. ΟΜΟΝΟΙΑ.
Ποιοι… εκείνοι που χτες, (όχι προχθές)
κατηγορούσαν ανθέλληνα και προδότη
όποιον δεν συμφωνούσε με την πολιτική
της μειοδοτική τους ηγεσίας στην
ΟΜΟΝΟΙΑ. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει και κάτι
άλλο πολύ σημαντικό. Ότι οι πολιτικές
ηγεσίες της ελληνικής μειονότητας στην
Αλβανία, επιλέγονται και προωθούνται από
τις δομές του αλβανικού κράτους. Τυπικά,
σέβονται τις επιθυμίες και τις
προτιμήσεις της Αθήνας , αλλά ουσιαστικά
προωθούν τους στόχους τους.
Το ίδιο φάνηκε να συμβαίνει και στην
προκειμένη περίπτωση. Μόλις τα Τίρανα
πήραν το μήνυμα ότι η Αθήνα δεν έχει
εκπρόσωπο της στην Αλβανία το Ντούλε, και
ότι η Αθήνα θα προτιμούσε την προώθηση
όσο περισσότερων ελλήνων στα Αλβανικά
κόμματα αλλά υπό τον όρο οι υποψήφιοι
έλληνες να αποτελούν την πραγματική
εκπροσώπηση της ελληνικής μειονότητας,
(να προέρχονται μέσα από την ΟΜΟΝΟΙΑ), τα
μεγάλα αλβανικά κόμματα εφάρμοσαν ήδη με
επιτυχία τη φόρμουλα. Προσάρτησαν στις
γραμμές τους πρωτοκλασάτα στελέχη της
ΟΜΟΝΟΙΑΣ, (μέχρι τότε είχαν εξυπηρετήσει
τα συμφέροντά τους, από τα αξιώματα στην
ΟΜΟΝΟΙΑ), επέλεξαν και άλλες
προσωπικότητας ελληνικής καταγωγής που
ελάχιστες σχέσεις έχουν με την ελληνική
μειονότητα, διατήρησαν και προώθησαν στο
μέγιστο την κόντρα μεταξύ των ελλήνων και απέδειξαν στην Αθήνα ότι μέσω αυτών,
(των αλβανικών κομμάτων) η ελληνική
μειονότητα μπορεί να πετύχει
περισσότερους βουλευτές (συγκεκριμένα 5
φορές), απ΄ο, τι μέσω ΚΕΑΔ.
Είδαμε στις εκλογές αυτές και κάτι άλλο
πολύ σημαντικό. Οι έλληνες «υποψήφιοι»
βουλευτές για να αποχτήσουν κάποια ψήφο
περισσότερη, έβγαζαν προς τα έξω την
πραγματική διαίρεση και διάσπαση των
ελλήνων Βορειοηπειρωτών βάση την
ιδεολογική συνάφεια των ελληνικών και
αλβανικών κομμάτων. Κάποιοι από «τους
υποψήφιους μας» έφτιαξαν και τα
αποτελεσματικά δίδυμα. Λόγου χάρη Νέα
Δημοκρατία στην Ελλάδα, Δ. Κόμμα στην
Αλβανία και αυτοί στη μέση. Και
αντίστροφα.
Γ. Μιλήσαμε για κόντρα. «Ωραία»
αποτελέσματα έδωσε. Συγκεκριμένα. Στις
περιφέρεις Αργυροκάστρου και Αυλώνας οι
ελληνικής καταγωγής υποψήφιοι στα
διάφορα Κόμματα κατείχαν τις 8 από τις 17
εκλόγιμες θέσεις. Αν υπήρχε ένας καλός
συντονισμός, κατανόηση και συνεργασία θα
είχαμε μόνο απ΄ αυτές τις περιφέρεις 8
βουλευτές. Λόγω της κόντρας πετύχαμε
τους 4 σε τρία όμως αντίθετα στρατόπεδα
(!!).
Ένα άλλο σημαντικό συμπέρασμα είναι το
γεγονός ότι οι εκλογές αυτές είχαν έναν
εσωστρεφή προσανατολισμό. Όλοι οι δικοί
μας ήταν εναντίον όλων των δικών μας.
Βασικός στόχος ο Ντούλες και η ηγετική
ομάδα, αλλά και όλοι οι άλλοι είχαν
στημένη την παγίδα και την τρικλοποδιά
στον κάθε δικό μας. Εσωστρεφή
καταστρεπτική μανία λοιπόν. Πολλές φορές
για να πετύχαιναν το στόχο κατέφευγαν
και σε ανίαρες συμμαχίες που η ίδια η
ιστορία δεν τις σηκώνει.
Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δόθηκε μια
μάχη για να γκρεμιστεί το κατεστημένο
στην ηγεσία ΚΕΑΔ - ΟΜΟΝΟΙΑ με την
επιδίωξη ότι όποιος επικρατήσει θα λάβει
τα πρωτεία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και της
Μειονότητας, θα αποσπάσει την
εμπιστοσύνη της Αθήνας και θα
βασιλέψει.
Τα μανιτάρια της βροχής αυτής τα
βλέπουμε στις πρώτες κιόλας μέρες μετά
τις εκλογές.
Τι σημαίνει αυτό. 12-13 χρόνια τώρα η
εθνική ελληνική μειονότητα ξόδεψε
ενέργειες δεκαετιών για να μπορέσει να
πείσει τους πάντες ότι οι επιλογές του
96-98, μάλιστα και πιο πριν, στην ηγεσία της
ΟΜΟΝΟΙΑΣ-ΚΕΑΔ ήταν λανθασμένες και ότι
αυτές οι επιλογές οδηγούσαν την ίδια την
ελληνική μειονότητα σε μαρασμό και
αφανισμό. Η προσπάθεια αυτή των
βορειοηπειρωτών φαίνεται ότι ωρίμασε
και έδωσε τα αποτελέσματά της τα δύο
τελευταία χρόνια. Οι εκλογές
επιβεβαίωσαν την πτώση του κατεστημένου
Ντούλε. Δυστυχώς όμως, η ελληνική
μειονότητα δεν είχε καμιά φόρμουλα να
αντικαταστήσει το κατεστημένο που
έπεφτε. Οι πολιτικές κινήσεις που
μεσολαβούν αυτές τις ημέρες
αποδεικνύουν ότι μπαίνει ξανά σε έναν
άλλο λανθασμένο δρόμο. Χαρακτηριστικό
των κινήσεων αυτών είναι η προσπάθεια να
ηγηθεί όποιος επικρατήσει στην πολιτική
ζούγκλα των αραιωμένων ελλήνων. Να
μεταφερθεί το κέντρο βάρος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ
στην Ελλάδα. Να προκύψουν στην ηγεσία τα
καλά παιδιά που τα έχουν μέλι γάλα με
τους εκπροσώπους του εθνικού κέντρου
στην Αλβανία, ανεξαρτήτως πόσο ζυγίζουν
εθνικά, μορφωτικά και πολιτικά.
Ετοιμαζόμαστε έτσι να εισέλθουμε σε
καταστάσεις απ΄ όπου θα προκύψει ένας
νέος Ντούλες για να αποτελειώσει ότι
έχει απομείνει.
Δυστυχώς όμως, η ελληνική μειονότητα δεν
έχει άλλες δυνάμεις να αντισταθεί στη
νέα λανθασμένη πολιτική πορεία, που
ετοιμάζονται να την μπάσουν οι
προσωπικές φιλοδοξίες ορισμένων
«ηγετών», ειδικά όταν πρόκειται για μάχη
εντός τους είδους, ειδικά όταν πρόκειται
για ανυπαρξία στόχων από το εθνικό
κέντρο, ειδικά όταν πρόκειται για την
πραγματολογική πολιτική ένταξης της
εθνικής ελληνικής μειονότητας στις
πολιτικές δυνάμεις της Ελλάδας και της
Αλβανίας.
Ευχόμαστε να …. διαψευστούμε !!!
Αργυρόκαστρο 07.07.2009.
Του Παναγιώτη Μπάρκα.