ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Το μπλοκ %name διαγράφηκε.Σύντομη περιγραφή του μπλοκ σας. Χρησιμοποιείται στη σελίδα επισκόπησης των μπλοκ.

Η Ακαδημία Επιστημών της Αλβανίας εξέδωκε τους δυο πρώτους τόμους του «Αλβανικού Εγκυκλοπαιδικού Λεξικού» με περιεχόμενο που αφορά «το αλβανικό έθνος και την πατρίδα του».
Ο Παναγιώτης Μπάρκας με άρθρο του με τίτλο «Παραχάραξη και οικειοποίηση της ιστορίας μας» στην εφημ. «Ελληνισμός» (αριθ. φύλ. 74/1-15 Οκτωβρίου 2009), σχολιάζει το περιεχόμενο των δύο πρώτων τόμων του Λεξικού που κυκλοφόρησαν. Είναι εύλογη η αγανάκτηση του αρθρογράφου όταν, διαβάζοντας κανείς τα σχετικά λήμματα του Λεξικού, διαπιστώνει ότι «δεν παραιτείται από τους γνωστούς αλβανικούς ισχυρισμούς «επιβεβαίωσης» της διαχρονικής αλβανικής καταγωγής και της εθνικότητας της Ηπείρου, της Άρτας, των Ιωαννίνων, Πρέβεζας και Ηγουμενίτσας, περιοχές οι οποίες, σύμφωνα με διάφορα λήμματα του Λεξικού, παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα με τη χάραξη των ελληνοαλβανικών συνόρων».
Το λεξικό υποβαθμίζει τον ρόλο της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία και γράφει περιφρονητικά για την καταγωγή και τον πολιτισμό της.
Για τις περιοχές με συμπαγείς ελληνικούς πληθυσμούς το Λεξικό διατείνεται ότι οι κάτοικοί τους δεν είναι αυτόχθονες, αλλά μετανάστευσαν εκεί σε παλιότερες εποχές. Για τους Έλληνες κατοίκους της Δρόπολης γράφει το Λεξικό ότι έχουν «εκδηλωθεί διάφορες απόψεις», ενώ για τις περιοχές του Βούρκου (Βουθρωτού) και των Ριζών του Θεολόγου αναγράφεται μόνο ότι «στην πλειοψηφία ο πληθυσμός ανήκει στην ελληνική μειονότητα». Για τον ελληνικό πληθυσμό της περιοχής της Λιβαδειάς δεν αναφέρεται καθόλου η εθνικότητά του.
«Το αποκορύφωμα αυτής της διαστρέβλωσης, γράφει ο Παναγιώτης Μπάρκας, αποτελεί η περιοχή της Χιμάρας». Φανερή είναι η προσπάθεια που κατέβαλαν οι συντάκτες του Λεξικού «να κατασκευαστεί τεχνητά η εικόνα ότι στις σημερινές περιοχές με αμιγή ελληνικό πληθυσμό, ιστορικά ήταν έντονο το αλβανικό στοιχείο».
Και το πιο αποκαρδιωτικό και απογοητευτικό είναι ότι «στην πλειοψηφία τους τα περισσότερο επίμαχα θέματα του Λεξικού σε σχέση με την Ελλάδα και την Εθνική Ελληνική Μειονότητα στην Αλβανία τα έχουν προετοιμάσει Έλληνες μειονοτικοί συντάκτες… Περισσότεροι από 20 συντάκτες των δύο τόμων του συγκεκριμένου Λεξικού είναι Έλληνες ή ελληνικής καταγωγής».
Νομίζω ότι για το κατάντημα αυτό, γιατί για κατάντημα πρόκειται, περιττεύουν τα λόγια και τα οποιαδήποτε σχόλια.
Μας κατηγορούν ότι αρκετοί είναι εκείνοι που ενδίδουν στις πιέσεις αλβανικών κύκλων και προδίδουν τους αγώνες των προγόνων τους και τους ίδιους τους εαυτούς τους. Και βέβαια η βοήθεια και η όποια συνδρομή που πρόσφεραν και βορειοηπειρώτες στο προηγούμενο Ενβερικό καθεστώς, κατά κάποιον τρόπο, μπορεί να δικαιολογηθεί, γιατί ένιωθαν την ανάγκη να επιβιώσουν σε ένα κατεξοχήν εχθρικό περιβάλλον, σε μια δικτατορία βάρβαρη και απάνθρωπη. Σήμερα, όμως, που και στην Αλβανία έπνευσε άνεμος ελευθερίας και επανήλθε η Δημοκρατία, για την οποία και επαίρονται οι Αλβανοί, ποιοι λόγοι συντρέχουν και Έλληνες να συμπεριφέρονται με τον τρόπο που συμπεριφέρονται; Έχουμε τη γνώμη ότι η περίπτωση χρήζει ειδικής έρευνας και ενδελεχούς μελέτης.
Στους δυο πρώτους τόμους του Εγκυκλοπαιδικού Λεξικού που κυκλοφόρησε επιβεβαιώνονται οι αλβανικές διεκδικήσεις εις βάρος της Ελλάδος, επαναφέρονται με επίσημο τρόπο οι διεκδικητικές βλέψεις μέχρι τον Αμβρακικό και επαναλαμβάνονται οι ισχυρισμοί της «διαχρονικής αλβανικής καταγωγής και εθνικότητας της Ηπείρου».
Παράλληλα με την έκδοση του αλβανικού Εγκυκλοπαιδικού Λεξικού η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών των Σκοπίων κυκλοφόρησε ανάλογο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό, που αφορούσε την ΠΓΔΜ. Στο λεξικό αυτό οι Σκοπιανοί δεν θεωρούσαν αυτόχθονες τους Αλβανούς του Τετόβου και των άλλων περιοχών της ΠΓΔΜ που είναι εγκατεστημένοι και ζουν Αλβανοί, αλλά τους θεωρούσαν μέτοικους, μετανάστες, που πήγαν και εγκαταστάθηκαν εκεί κατά τους προηγούμενους αιώνες.
Οι Αλβανοί θεώρησαν ότι εθίγη το εθνικό τους φιλότιμο για όσα περιέχονταν στο λεξικό και αντέδρασαν δυναμικά. Διεβίβασαν στους Σκοπιανούς ότι το γεγονός έθετε σε κίνδυνο και τις σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών και των κοινωνιών και ανάγκασαν τους Σκοπιανούς να αποσύρουν το Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό.
Δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο και με το αλβανικό Λεξικό. Δεν είδαμε αντιδράσεις για την παραχάραξη και διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας, για την ιδιοποίηση και τον σφετερισμό της καταγωγής και του πολιτισμού της Ελληνικής Μειονότητας, για τις προσβλητικές θέσεις και τους περιφρονητικούς χαρακτηρισμούς εις βάρος του γηγενούς ελληνικού στοιχείου.
Η καχυποψία, η δυσπιστία και η μόνιμη υποψία των αλβανικών κυβερνήσεων ότι η Ελλάδα επιδιώκει να βλάψει την Αλβανία και ότι ακόμη έχει εδαφικές διεκδικήσεις εις βάρος της, είναι κάτι που δεν αμφισβητείται και το οποίο οι Αλβανοί, κατά διαστήματα, επαναφέρουν στο προσκήνιο, περισσότερο για δημιουργία εντυπώσεων και για να «αποκοιμίζουν» την κοινή γνώμη για όσα μηχανεύονται εις βάρος της Ελλάδος και εις βάρος των Ελλήνων που ζουν στην επικράτειά τους.
Όσο για εκείνα που περιέχονται στο εκδοθέν Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό δεν είναι κάτι που το πληροφορούμαστε τώρα. Με μόνη τη διαφορά ότι τώρα επισημοποιούνται οι παραχαράξεις και παραποιήσεις, οι διαστρεβλώσεις και αλλοιώσεις της ιστορίας, οι διεκδικήσεις εις βάρος της Ελλάδος και η εχθρότητα και περιφρόνηση προς την Ελληνική Μειονότητα.
Τα σχολικά εγχειρίδια βρίθουν από ανθελληνικά συνθήματα, οι ανηρτημένοι χάρτες στις αίθουσες των σχολείων και στα κρατικά γραφεία και Ιδρύματα με την Αλβανία να εκτείνεται μέχρι τον Αμβρακικό, οι ανιστόρητες επιδιώξεις των Τσάμηδων της Θεσπρωτίας (επιδιώξεις που υποθάλπονται από το επίσημο κράτος), μας είναι γνωστά, δεν είναι ανάγκη να τα πληροφορηθούμε από το Λεξικό.
Εκείνο που μας προβληματίζει δεν είναι όσα περιέχονται στο Λεξικό, αλλά η σιωπή του ελληνικού κράτους. Ασφαλώς, το υπουργείο των Εξωτερικών μας θα έλαβε γνώση για όσα απίστευτα περιέχονται στο Λεξικό. Η Πρεσβεία μας στα Τίρανα και τα Γενικά Προξενεία Αργυροκάστρου και Κορυτσάς θα γνωστοποίησαν την έκδοση του Λεξικού και τις ανθελληνικές θέσεις.
Δεν είδαμε καμία κίνηση ούτε και κάποια διαμαρτυρία για όσα προσβλητικά αναφέρονται στο λεξικό για τη χώρα μας. Μήπως θεωρήθηκε ότι δεν αξίζει ο κόπος να ασχοληθούμε με τέτοια θέματα;
Υπάρχουν πληροφορίες ότι και οι Σκοπιανοί στο λεξικό που κυκλοφόρησαν με θρασύτητα και με εθνικιστικές κορώνες αναφέρονται στη «Μακεδονία του Αιγαίου» και σε άλλα τραγελαφικά, με τα οποία τρέφουν το εθνικιστικό μένος των Σκοπιανών εναντίον της Ελλάδος. Ούτε και προς την πλευρά των Σκοπιανών είδαμε κάποια επίσημη διαμαρτυρία. Εκτός εάν οι όποιες απαντήσεις έγιναν προς τα γειτονικά κράτη διπλωματικά, μέσω των εκπροσώπων μας εκεί και δεν ανακοινώθηκαν δημοσίως. Μακάρι να είναι και έτσι.
Εκείνο, όμως, που μας εκπλήσει είναι η παντελής απουσία πνευματικών Ιδρυμάτων και πνευματικών ανθρώπων.
Τα Πανεπιστήμιά μας, εκεί που ζυμώνονται οι ιστορικές διεργασίες, δε θα έπρεπε να πάρουν κάποια θέση, να υπεραμυνθούν των εθνικών μας θέσεων και να αποδείξουν με εμπεριστατωμένες μελέτες τα ιστορικά μυθεύματα των γειτόνων μας, με τα οποία τρέφουν τον λαό τους και προπαγανδίζουν ασύστολα τους μεγαλοϊδεατισμούς τους;
Το Ανώτατο Πνευματικό Ίδρυμα της χώρας, η Ακαδημία Αθηνών, δεν θαʼπρεπε να επιληφθεί του θέματος και με τεκμηριωμένες μελέτες και επιστημονικές ανακοινώσεις να αποδείξει τις ιστορικές αναλήθειες και διαστροφές των γειτόνων μας και την πραγματικότητα, όπως παρουσιάζεται σε βάθος χρόνου;
Εξαντλείται το πνευματικό έργο της Ακαδημίας στην απονομή κάποιων ετήσιων βραβείων στο τέλος κάθε έτους; Η Ακαδημία Αθηνών πρέπει να είναι η κυψέλη, το εργαστήριο που να συγκεντρώνει στους κόλπους της ανθρώπους, οι οποίοι με το πνευματικό τους έργο να αναδεικνύουν τις ελληνικές θέσεις και να αποστομώνουν τους παραχαράκτες και τους συντάκτες τέτοιων ψευδεπίγραφων λεξικών. Οι παραποιήσεις του αλβανικού λεξικού συνιστούν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα συνέχισης της τακτικής διαστρέβλωσης της πραγματικότητας και κραυγαλέα υποκρισία που ακολουθούν οι εκάστοτε αλβανικές κυβερνήσεις, αποδεικνύοντας διαχρονικά ότι η ανθελληνική τους πολιτική, με οποιονδήποτε μανδύα και αν παρουσιάζεται, δεν μεταβάλλεται.
Είναι καιρός πια η Ελλάδα να βάλει τέλος στον σφετερισμό και στις ανιστόρητες ιδιοποιήσεις της εθνικής μας ιστορίας.
Γράφει: Νίκος Υφαντής

πηγή Π.Λ.